Seres
Sed ſine morte nō ꝯtingit ꝑuenire ad finem deſideratum. ergo mortis beneficiūmaxime a iuſtis eſt appetēdum. vn̄ Gregoriꝰ dicit. ꝙ iuſtis mors eſt ī deſiderio ⁊vita in pena. ꝓpter hec omīa d̓r Apoc̄.xiiij. Beati mortui qui in dn̄o moriunt̉.re; qꝛ āmodo iā di. ſpi. vt re. a la. ſu. Felices ergo qui nunc laborant vt poſtea ineternū quieſcant. Sꝫ ecōtra infelices illiqui hīc laborare peccatis incipiūt et poſtmortē ꝑpetuo laborabūt pͣs. Laborabit īeternū ⁊ viuet adhuc in finē .i. ſine fine ſꝑem̄ viuent et ſemꝑ morientur vt mors ſiteis vitalis et vitā ſemꝑ mortalis ¶ DTercio mors eſt hoīm ꝓ xp̄o morientiū.et hec ē omniū martirū. et hec mors d̓r p̄cioſa ſanguine coronata. vt enim ſanctimartires poſſent ꝓ dn̄o mori volueruntſanguinē ſuū effundi pͣs. Precioſa in cōſpectu do. m. ſan. eiꝰ. Tanqͣꝫ em̄ ouis adocciſionē ducti ſunt ita vt alij crucibꝰ ſintappenſi. alij in ligno cōfixi. alij in aqͣs ſubmerſi. alij laqueis ſuffocati. alij igne conſumpti. alij toto corꝑe lacerati ⁊ vſqꝫ adoſſa teſtis raſi. alij ī eculeum eleuati. alquoqꝫ mēbratim inciſi. alijbeſtijs traditialij carceribꝰ macerati. alij in capite diminuti. De his in ꝑte q̄re ad Heb̓. xij. Poterāt ergo ſancti martires dicere illd̓ pͣs.propter te mortificamur tota die eſ. ſuſi. oues occi. O qͣꝫ felices vt vulneratorege non eſſent milites ſine vulnere. qͥdpotuerūt xp̄o melius recōpenſare qͣꝫ reddere morte ꝓ morte. et ſanguinē fundereꝓ ſanguīe. vn̄ et dicebat Tho. Ioh. xij.Eamus ⁊ nos moriamur cū illo. Exemplū de Eleazaro. ij. Mach. vj. et d̓ ſeptēfratribꝰ eiuſdē. vij. Sed ve illis q̇ noluntmō pati ꝓ xp̄o qꝛ nec regnabūt cū ip̄o. ſꝫcum dxabolo arſuri ꝑpetuo igne ſulphureo Apoc̄. xiiij. Cruciabūtur inquit igneet ſulphure et ſumꝰ tormentoꝝ eoꝝ aſcēdit ī ſecula ſeculoꝝ. ¶ E Sequiturmō ꝯſequenter in themate. Quia ſimulviuemꝰ cū illo. In hoc notat̉ aſſimilatio
quā ſancti habebūt cū xp̄o in pr̄ia. Et notandum. ꝙ quidā viuunt mūdo ꝑ culpādelectante. prima vita mala qꝛ anīe infectiua. Quidē viuūt in xp̄o ꝑ gr̄am decorantem. ſcd̓a bona qꝛ aīe ornatiua. Quidam vero in celo ꝑ gloriā ꝯſummantemTercia ꝟo ſūma qꝛ aīe ꝯpletiua Dico ꝙſunt qͥdam qui viuūt mundo .i. vt placeant mundo. et qꝛ nō poſſunt mūdo placere niſi faciāt ea q̄ ſunt mūdi. id̓o omībusmundi delicijs et peccatis ſe tradūt. vnd̓d̓r. j. ad Thym. v̓. ꝙ vidua in delicijs vtuens mortua eſt. ſed ſi eſt viuēs quomōmortua eſt; Nunqͥd poteſt hō ſimul mortuus eſſe ⁊ viuere? quomō em̄ videre poteſt qui cecus eſt. ſꝫ nō referunt̉ ad idem.Nam viuere corꝑe et eſſe mortuū mēte.vel viuere carnaliter et eſſe mortuū ſpūaliter. vel viuere natura et mortuū eſſeculpa. nō ſunt priuatiua oppoſita. viuūtergo pctōres ſed infelici vita. ita vt melius dici valeat mors amara. qꝛ mortiseterne eſt cauſatiua. Si em̄ vita naturevt dicit Gre. eterne vite ꝯꝑatur mors ēpotius dicēda qͣꝫ vita. ꝙ ſēciendū eſt devita illa q̄ ſoli dyabolo ſeruitur in culpaUeniet cariſſimi dies veniet ⁊ cito veniet. qn̄ mori deſiderēt qui nunc in pctīs viuere ſtudent. vn̄ d̓r in Apoc̄. ꝙ in illa diedicent petris ⁊ mōtibus cadite ſuꝑ nos. ⁊querent hoīes mortē ⁊ fugiet ab eis. ¶Scd̓o ſunt qͥdam qͥ viuūt xp̄o ꝑ gratiā. ſic̄ mēbrū viuit in corꝑe ſicut ramꝰ inarbore. ſic̄ Salamandra in igne. ſicut cameleon in aere ſicut piſcis in flumīe. ⁊ ſic̄talpa in elemēto terre. vn̄ apl̓s dicebat īActibꝰ In illo viuimꝰ mouemur ⁊ ſumꝰNemo em̄ ſibi ſꝫ ſoli chriſto viuere debet. vt ipſe ſolus in vitā noſtra laudeturUnde apoſtolꝰ Romanos. xiiij. ait. Nemo enim ſibi viuit et nemo ſibi moritur.ſed ſi viuimus deo viuimus. et ſi morimur domino mnrimur. Siue ergo viuimꝰ ſiue morimur dn̄i ſumꝰ .i. eē debēꝰ. qͦsem̄ eſt ſi feodū a rege acceꝑit. ꝙ ex feodo