Xcij
qui faciat bonum et non peccet. Ergo ſiom̄es peccatores ſumꝰ. om̄es miſericordia indigemus. Et miſericordia cum illonō fit qͥ ꝓximo mīam nō impendit. ergodum alij ſubtrahit miſericordiā ſibi viāſalutis intercludit. Item nēo eſt qui ſtetniſi dn̄o tenente. nec quiſquam cadit niſidn̄o ꝑmittente Augꝰ. Non eſt peccatūquod faciat vnus homo. qd̓ non poſſetalius homo ſi deeſſet conditor a quo factus eſt homo. ergo ſi ſtas dei miſericordia eſt. ſi cadis ꝑmiſſio ē Tu ergo qui exſola miſericordia ſtas. ſi ꝓxīo miſericordiam nō impēdas. dignum eſt vt a mīacadas. et in om̄ia mala ruas. Nō ē ergotutum ad ꝑtem rigoris ſe vertere. Namcū quidam frater grauiter in congregatione peccaſſet. miſerūt ꝓ abbate moyſevt veniret et eum iudicaret. Ac ille venit ferens poſt ſe ſacculum arene. Cūqꝫilli quererent. quid hoc eſſet. ait ille. ſuntmea peccata q̄ poſt me poſita nō videoilla. et veni hodie aliena iudicare peccata. ac illi dum audierunt ꝯpūcti fratri pepercerunt Rogemus.¶ Dn̄ica ſexta ſermo. lxxxxij ¶ AI mortui ſumcum chriſto credimus ꝙ ſimulviuemus cum illo Roma. vij.Optima et rōnalis ꝓpoſitio nā iuſticieꝯuenit et equitas hoc requirit. vt ſi cū laborantibus mercedem quis recipere velit. laborum eoꝝ particeps fiat. Nam miles qui pugnantibus ceteris ipſe pugnare refugit et quieti ſe tradit. cū pugnantibus ſpolia de iure non diuidit. vnde dicitur. ij. Thi. ij. fidelis ſermo. nam ſi mortuiſumus et viuemus ſi ſuſtinebimꝰ ⁊ cōregnabimus In ꝟbo ergo p̄miſſo duo tangūtur. primo tangitur ſtatus meriti quoxp̄o ſimilamur in via. hec aſſimilatio eſtin toleratione maloꝝ. ſcd̓o tangit̉ ſtatpremij. quo ei aſſimulamur in patria. ethec aſſimilatio eſt in acceptione bonorū
Notatur ergo primo aſſimilatio vie cūdicitur. Si mortui ſumus cum chriſto. ſecundo vero notatur aſſimilatio patriecum infertur Credimus ꝙ ſimul. iuxta illud Romanos. vj. Si cōplantati ſumꝰſimilitudini mortis eius ſimul et reſurrectionis erimus. ¶ B Eſt ergo notandum ꝙ triplex eſt mors. vna mala etaltera bona. tercia perfecta. Uors mala eſt hominū in mortali peccato decēdētiū et hec eſt hominū damnādoꝝ Morsbona eſt in chriſto quieſcentiū. et hec eſtomniū iuſtorum. Mors perfecta eſt hominū in chriſto morientiū. ⁊ hec eſt hominum ꝑfectorum. Dico ꝙ mors prima eſtomniū in mortali peccato decedentium.et hec mors eſt peſſima. quia ad mortemperpetuam adductiua. psͣ. Mors peccatorum peſſima. hec mors peſſima dicta ēquia nihil ea peius cogitari poteſt. vnded̓r in Eccleſia xlj. O mors qͣꝫ amara ēmemoria tua homini pacem habenti indiuitijs ſuis. Et ſi ſola meōria ſic ē amara; quid erit tolerantia. O qͣꝫ amarumeſt hom̄i peccatori filios deſerere. et parentes. vxorem viduare. diuitias omēsrelinquere. et ſe morti eterne tradere. ſꝫde hac morte Require. ſuperius dominica infra octauas aſcenſionis. ¶ CSecunda mors eſt hominū in chriſto quieſcentium et mors iſta eſt bona. qꝛ dicitAuguſtinus. Mors non eſt dicenda mala quam bona vita preceſſit. Non enimfacit malam mortem niſi id quod ſequitur mortem. primo de ciuitate dei. Eſtenim bona mors iuſtorum. quia finis eſtomnium vanitatum. omniū concupiſcētiarum. omniū dolorum. omniū mundanoꝝ. omniū miſeriarū et omniū peccatorum. Quid em̄ melius qͣꝫ id quod om̄iamala finit et bona oīa introducit. Si em̄bonū ſummū finis ē oīm nr̄oꝝ deſideriorū. ꝯſtat oē illud eſſe bonum ſine quo nōcontingit peruenire ad ipſum. quia finisimponit neceſſitatem his q̄ ſūt ad finem.
r i