Sermo

incurriſſe culpam puniat ſe ꝑ vindictamydoneam. Sed notandum ꝙ preter illd̓iudiciū animaduerſionis extreme. d̓ quoſatis puto eſſe dictum in ẜmonibꝰ de aduentū. triplex eſt iudiciū quod ad p̄ſensoccurrit ſcꝫ Iudiciū punitionis ꝓprie. eteſt bonū. qꝛ ꝓprie malicie punitiuū Iudicium ſuſpitionis aliene et eſt malū qꝛ boni alterius infectiuū. Iudiciū preſumptionis inique et eſt valde malum. qꝛ quodeſt ſolius dei eſt vſurpatiuū. Dico qd̓ eſtiudicium punitionis ꝓprie et eſt bonumqn̄ homo amore iuſticie punit ſeip̄m. velſacerdoti ſe tradit ad puniendū. Cū em̄iuſtus ſit deus. bis idip̄m nō punit. ergoſi homo ſeip̄m punit deus amplius nō requirit. ꝓpter quod diuinꝰ apl̓s dicit. Sinoſmetip̄os iudicaremꝰ non vtiqꝫ a dn̄oiudicaremur. Cum aūt iudicamur a dn̄ocorripimur vt non cū hoc mundo dānemur. q. d. Si te punis deus vltra nō querit. ſi aūt non te punis. deus ip̄e te punitne cum mūdo damneris. Mirū eſt ꝙ hōnō facit qd̓ ſuo modo animal brutū facitNam lupus dum caulam ouium inuaditne ſentiri a canibus poſſit ꝯtra ventū ſꝑincedit. qui ſi caſu pedem ad petram percuſſerit. ſtatim vltor in ſeip̄m inſurgit pedem dentibus capit et acriter eū ſtringitquaſi ip̄e fuerit qui peccauerit. ¶ AScd̓m iudicium eſt ſuſpitionis aliene. facile em̄ ꝓpter corruptionē nature hō malum de ꝓximo ſuſpicatur et hoc malū eſtqꝛ ſuſpitionis ſepe dicit malū quod ē bonum. et quod bonū eſt dicit malū. Si tn̄iudicium in ſola ſuſpitione ſtet humanatentatio eſt et peccatū veniale eſt. Sedſi ſuſpitionem tanqͣꝫ certam diffiniat graue peccatū incurrit. Unde ꝓpheta ſicutexponit Gloſa. petit ab hoc iudicio liberari dum dicit. Amputa obprobriū m eūquod ſuſpicatus ſum. qꝛ iu. t. iocuāda. eteſt ſenſus. Dn̄e a ſuſpitione me libera qꝛſepe eſt falſa. et ideo qꝛ tua ſola iudiciavera. ideo ſunt iocunda. ꝓpter em̄ falſi-

tatem ſuſpitionis. dicit apl̓s. j. Coꝝ. iiij.Uihi ꝓ minimo eſt vt a vobis iudicer.aūt ab humano die nec meip̄m iudico. qͦaūt iudicat me deus eſt. Si ergo ſolꝰ d̓sverus iudex eſt. et nullus homo de ſe poteſt iudicare vero iudicio quanto minusd̓ ꝓximo. Unde cū quidā fratrū dixiſſetabbati ſuo ſe eſſe turbatū. quia malū dequodam fratre audiſſet ait ille. Non credere debes Et ille fidelis eſt inquit q̄ hocdixit. cui abbas. nō eſt fidelis.; quia ſi fidelis eſſet non talia tibi retuliſſet. et ille reſpondit Ego oculis meis vidi cui abbasCogita ergo ⁊ iudica ꝙ tua peccata admodum trabis ſunt magna. tui vero fratris ſunt ſicut parua feſtuca. ¶Tercium iudiciū eſt temeritatis inique ⁊eſt peſſimū. qꝛ qd̓ eſt ſolius dei ē vſurpatiuum. de occultis em̄ alieni cordis temere iudicare peccatū ē vt Augꝰ docꝫ. Nācognoſcere cor humanū ſolius dei eſt ꝓprium. ergo alioꝝ iudicare occulta et codemnare ē ſibi id qd̓ d̓i eſt vſurpare. Etideo hoc iudiciū eſt oīno ꝓhibitū Mat.vij. Nolite iudicare et nō iudicabimini.in quo em̄ ⁊c̄. Quid inquit vides feſtucāin oculo fratris tui ⁊c̄. vn̄ apl̓us Col. iiij.Nolite ante tēpus iudicare quoāduſqꝫvenerit dn̄s qui illuminabit abſconditatenebrarū ⁊c̄. Et quid mirū ſi de occultisſic eſt agendum cū manifedū peccatumcū tanta examinatiōe ſit iudicandū. Nōſunt em̄ acribus curanda vulnera q̄ pn̄tdulci ſanari medicina. Nec eſt infirmodanda potio amara niſi ſub aliqua dulcedine palliata. nec vi ſcindendū ē apoſtema ſi aperiri valeat per emplaſtra.ſiue virtute et opere alicuiꝰ alteriꝰ herbeaūt hmōi. Unde etiā ī de cretis in qͣdamdiſtinctiōe notabiliter valde et bene d̓r.ꝙ leniter caſtigatus reuerentiā exhibetcaſtigāti. ſꝫ aſpera nimia increpatio neccorrectione efficit nec ſalutem. ¶ GSunt ergo arguenda peccata. ſed cū miſericordia quia nemo iuſtus eſt ſuꝑ terrā