xCI
Sed ſi racha quod eſt ſignum indignationis naſo vel alio membro fecerit vel ꝟbo dixierit ad ſatiſfaciendū fratri obligatus exiſtit. ¶ A Eſt ergo notandūꝙ ira oīno eſt fugienda. namira deo multum diſplicet valde dyabolo placet. irahomini multū nocet. Nam ira deo plurimum diſplicere patet. Conſtat em̄ ꝙ hōhabitaculū dei eſt. ergo dum ira hominēturbat deum quodāmodo ꝓuocat Undeſuꝑ id Ephe. iiij. Nolite cōtriſtare ſpiritum d̓i. dicit Gloſa Dum ira ſpm̄ pulſatſanctiſpūs habitaculum turbat Si ergocariſſime nō vis a te deum repellere irārepelle et proijce. ſicut Eccleſiaſtes cōſulit facito. Aufer inquit iram a corde tuoTurpe eſt em̄ verecundū eſt graue valde peccatum eſt facere deo tuo. creatorituo ſapientiſſimo. conſeruatori tuo fortiſſimo. gubernatori tuo prudentiſſimo etpatri pijſſimo et tui amantiſſimo qd̓ nonfaceres conuicino; Quis adeo ruſticꝰ eſtqui vicinū ad ſe venientem repelleret;quis principē ſue ciuitatis abijceret; quisſeruus ſuo terreno dn̄o non aſſurgeret.Si ergo homini ita facis; quomō deumtuum pellis; quē vtiqꝫ nō pellis a domotua ſed quod eſt grauiꝰ a ſua; Quis corpus tuum fabricauit; quis animā tuā tibidedit puto deum dediſſe tibi. et reſpondebis ſicut hētur ex verbis illius ſancte mulieris. ij. Macha. vij. que dixit loquēs filijs ſuis. Neqꝫ em̄ ego ſpm̄ et aīam donaui vobis et vitā et ſinguloꝝ membra nōego ip̄a cōpegi ſedem mūdi creator quiformauit homis natiuitatē quiqꝫ omniūinuenit originem ⁊c̄. Dum igit̉ deum a teabijcis a domo quā condidit eum pellis.et dum ꝓditor ip̄ius exiſtis. vt hominesdyabolici crime leſe maieſtatis incurrisB ¶ Scd̓o ira dyabolo valde placet.nec mirandū eſt quia ī alijs peccatis vnūvel duos lucratur Sed in ira non ſolumhoīem vnum. vnam domum vnum caſtrum ſed aliqn̄ totum regnum. Und̓ em̄
ab Abel iuſto vſqꝫ modo tot homicidiaUnde tot ciuitatum incendia. Vnde tāta domorū ruina. Unde ſeditiōes ⁊ bellaniſi ex ira. vnde d̓r Eccle. Homo iracundus incēdit litem. et peccator turbat amicos et in medio pacem habentiū ponit diſcordias; quid lite peius; qͥd amicicia dulciꝰ. quid pace vtilius? quid ira deteſtabilius que lites generat. amicicias turbat.pro pace ponit diſcordias Prouer. vij.Uir iracundus ſuſcitat rixas. ¶ ETercio ira hom̄i multum nocet. eſt enimveritatis occultiua vn̄ Impēdit ira aīmne poſſit cernere verum. eſt lingue impeditiua eſt rationis ſubuerſiua. eſt intellectus cecatiua. eſt totius hominis afflictiua. quid eſt iſtis peius. et tn̄ ira p̄ter tātamala eſt vite diminutiua. Nam ꝯſtat ꝙtriſticia deſiccat oſſa cōſumendo medullam in qua radicat̉ vita. ſed ira ē triſticiecauſatiua ergo eſt et vite abbreuiatiua.vn̄ d̓r Ecc̄i. iij. zelus ⁊ iracundia minuūtdies. et ꝓpterea iracundi ſunt ſimiles vrſo. qui ꝑ iram occaſionaliter ſeip̄m occidit. Cum em̄ mel libentiſſime cōmedat q̄rit arbores concauas vbi mel inueniat. ⁊cum inuenit illuc ſepius vadit. hoc dumvenator agnoſcit ante foramen malleūgrauem ponit quē ibi fune ſuſpendit. vtvrſus veniēs nec propter malleū caputintromitere valens. cum capite malleūremoueat. ſed malleus dum ad locum ꝓprium venit caput eiꝰ ꝑcutit Sed ille vrſus aliquātulum iratus. malleum magisqͣꝫ primo repellit. et malleus fortius rediens. fortius caput eiꝰ impetit. At vrſusfortiſſime iratus fortiſſime malleum a ſepellit ignorans ꝙ quanto longius retrocedit tanto fortius eum ferit. Dum ergomalleꝰ ſic longe repulſus redit. ⁊ ſui pondere naturali ip̄m ſic acriter ferit. qui cūſit capite debilis de arbore cadit et ſic ſepiſſime ira perit. ¶ D Seqͥtur Reus erit iudicio. hec eſt medicina ſi quis incurrit cordis iram. vt homo ſe iudicans