Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

lxxxViij

excruciat. vnde d̓r Eccleſia. ij. Si ml̓tisannis vixerit homo et in hijs omnibꝰ letatus fuerit. meminiſſe debet tenebroſicarceris et dieꝝ maloꝝ. qui cum venerītvanitatis arguent̉ p̄terita ſequit̉ Adoleſcentia et voluptas vana ſunt. Itēvanus eſt de pulcritudine gloriando. vn̄d̓r Prouer. Fallax gr̄a et vana eſt pulcritudo. Quid em̄ vanius qͣꝫ qd̓ modicafebre diſſoluit̉. vn̄ Boecius forme nitortam rapidus eſt et velox vt hiemaliumflorū ſit mutabilitate fugatior. CScd̓a vanitas eſt attendit̉ in bonis fortune. homo tāta die nitit̉ ꝯgregare.quā ea nature ſue vanitate tollere poſſit. nam Hugo dicit. Uanū eſt omnē qd̓caſſa ſpē fruſtrat expectantē ſiue ſit fluidum ꝑſiſtere credatur. ſiue fragilecredat̉ ſolidum. ſiue vacuū putet̉ eſſeplenum. nec quietē laboranti dat nec plenitudinē ꝯtenti. ergo ſi tꝑalia omnia vana ſunt; qūo ſuſtentabunt ſint labiliaqūo qͥetabunt cum ſint fluida; quō faciabunt eum ſint vacua. em̄ ẜm phm̄. nemo det quod non habet; quomo qd̓ ē vanum prebere poterit alteri fulcimentum:quomō baculus vacuus. pondus hom̄isſuſtētabit. Item quō vmbra veritatemreplebit. Proptera d̓r Ecc̄. ij. in ꝑſonaſalomonis. Manificaui inquit oꝑa meaedificaui domos. plātaui vineas. feciortos et pomeria. et ꝯſeui ea cunctis generibus arboꝝ extruxi piſcinas aquaꝝ poſſedi ſeruos et ancillas multāqꝫ familiaꝫhabui. armenta boū et magnas ouiū greges vltra omēs qui fuerūt ante me oīaque deſiderauerūt oculi mei non negauieis. nec ꝓhibui cor meū quin om̄i voluptate frueret̉; Quis vnqꝫ ſic diues vt iſteet tn̄ ſtatim ibidē adiūgit. Cūqꝫ me ꝯuertiſſem ad vniuerſa fecerat manꝰ meaet ad labores in quibꝰ fruſtra ſudauerā.vide in om̄ibꝰ vanitatē et afflictionē ſpiritus et nihil ꝑmanere ſubſole. Quid ergo ſtultius qͣꝫ amorē ſuum ponere in va

no. ſperare in vano. et domū ſuā cōſtituere ſuꝑ vano. vn̄ dicit Iſa. xx. loquēs demūdo ſub figura egipti. ve vobis filij deſertores ſperantes auxiliū in fortitudinepharaouis. et habētes fidutiā in vmbraegipti. erit em̄ vob̓ fortitudo pharaonisin cōfuſionem et fidutia vmbre egipti inignominiā. et ſubdit. Egiptꝰ em̄ fruſtraet vane auxiliabit̉. Et nota valde proprie egiptum ſiue mundū vmbrā eſſe dic̄nam vmbra licet habeat om̄ia corporisliniamenta ſoliditate tn̄ corꝑis et mēbrorum penitus caret. vnde ſicut ſtultꝰ eſſetqui vmbram ſuā in ꝓfundo flumine cernens confidens ſuꝑ eam aſcendere. abea ſuſtentari poſſet. Sic omnia ſtuitus exiſtit qui in mundi vanitate ꝯfidit.Nam omīs talis ē illi cani ſimilis de quod̓r. dum carnis fruſtrum ore geſtaret.dum vmbram carnis ſcd̓am et alteramcarnem putaret. carnibꝰ dimiſſis ad vmbram cucurrit. et ibi nihil inuenit vnibram carnibus ꝑdidit. vnde ti grided̓r. cum ſit animal tāte velocitatis vtnihil illam effugere poſſit. cunqꝫ venatores filios eius auferunt. in equis velocibus fugam arripiunt ſed tigridem effugere curſu non poſſunt. ſed cum ſpeculod̓cipiunt. nam cum illam ſibi proximareconſpiciunt. ſpeculum poſt ſe proijciunt. eadem ſuum ydolum in ſpeculo vidēset filium eſſe credens dum in imaginemtendit ibi quaſi filio congaudens ſpemſuam ponit verum filium irrecuperabiliter perdit. Sic qui in preſenti bono ſpemſuam ſtatuunt verum bonum amittunt.Propter quod dicitur in pſalmo. Filijhominum vſqꝫ quo graui corde ⁊c̄. Temporalia enim dicuntur vana quia habentem non ſaciant. ſed dicuntur mendaciaquia quod promittunt non donant.D Tercia vanitas attendit̉ in bonisgr̄e gratis date. Sꝫ cūctis alijs obmiſſisUidendū eſt de ſola vanitate ſcīe eſtmultis cauſa ruine. De hac enim dicitur

q iiij