Sexrmo

de quibus nō conueuit dubitare Hec ſūtille varie lingue quibus adhuc loquunt̉fideliū turbe vel turme. ip̄o ſpū viuificāte qui ē idem cū filio et patre. a quibus tāqͣꝫ a principio vno conſtat eū ꝓcedere.Cui ē honor et gl̓ia in ſecl̓a ſecl̓oꝝ Amē.¶ De eodem feſto. ſer. lxxx. ¶ ASiritus domini ornauit celos. Iob. xxviDici cōmuniter conſueuit ꝙqualis ſit artifex opus docet. vn̄ cuiꝰ cauſe effectus eſt bonus. et ip̄a cauſa ſimiliter bona eſt. et ſi effectus malus ē. cauſaetiā mala Decuit ergo opificem ſummūopus in princpio facere perfectū in nullopenitus diminutū. in quo quantū creature fas eſt. quantus artifex in ſe eſſet fieretmanifeſtū. dei em̄ perfecta ſunt opera. etideo tam ꝑfectus factus ē mundus. vt innullo poſſit intelligi diminutus ſicut dicitphūs. et docet in li. d̓ libero arbitrio Auguſtinus vbi aꝑte dicit ꝙ nihil rationabiliter cogitari poſſit qd̓ deus in vniuerſonon fecerit. vn̄ cum quodlibet creatum inſe fuerit bonū ip̄m tamen vniuerſum eſtvalde bonum. ſicut in principio Gen̄. eſtoſtenſum. cū ergo primum principiū vnūeſſet et trinum. vnd̓ producere voluit inquo ſe eſſe vnum moſtrauit et ip̄am vniuerſam creaturam triplici oꝑatōne diuiſit. in quo in ꝑſonis ſe trinum eſſe oſtēditInuiſibilia em̄ dei a creatura mundi perea que facta ſunt intellecta cōſpiciunturB ¶ Triplex ergo diuina oꝑatio fuit.qua mundum ineſſe perfecit ſcꝫ creatō q̄appropriate reſpondet om̄ipotentie. diſtinctio que appropriat̉ ſapientie. ⁊ ornatus ſiue cōpoſitio que appropriat̉ bonitati largiſſime. Ornatus ergo fuit complementū omnium opeꝝ diuinorū. qꝛ an̄ omnem diem preceſſit creatio. In primis tribus diebus eſt ſubſecuta diſtinctio. ⁊ alijstribus diebus vltimis cōſecuta eſt cōpoſitio. vnde dum celū ornatum erat lumi-

naribus. ornatus aer volatilibus. aquapiſcibus. terra plantis et animalibus. ſtatim Gen̄. ij. concludit̉. Igit̉ ꝑfecti ſunt celi et terra et o. or. e. et qꝛ potentia cui reſpondet creatio appropriat̉ patri ſummoet ſapientia cui reſpondet diſtinctō ap ꝓpriat̉ filio. et beniuolentia cui reſpondetcōpoſitio appropriat̉ ſpiritui ſancto. id̓orecte d̓r. Spiritus dn̄i ornauit ce. et hoceſt ſpiritualiter adimpletum. quādo hodierna die ſanctos ornauit apl̓os. qͥ fuer̄tceli altiſſimi. et a terrā remotiſſimi ꝑ altāpanꝑtatem. fuerunt celi ſolidiſſimi ꝑ fideifirmitatem. et fuerūt celi luminoſiſſimi ꝑdoctrine veritatem. ⁊ ꝑ operū honeſtatēſed iſta alibi tractabuntur. In verbo ergo pͥmiſſo deſcribit̉ ſpūs ſanctus vt donum ineſtimabile. ſpūs inquit. Actu. iiij.dictū ē Symoni Pecunia tua tecum ſitin ꝑditōnem. qꝛ eſti. do. dei pecunia poſſidere. vt donū incōprehenſibile. dn̄i inquit .i. qui ꝓcedit a dn̄o vel qui eſt dn̄s.vt donum deſiderabile ornauit inquit celū. Quis em̄ illū nō d̓ſideret qui hominēom̄ibꝰ bonis replet ¶ E Notādū tam̄ꝙ ꝑ hoc ꝙ dicit. ſpūs dn̄i nobis īnuitur ꝙmultiplex ē ſpūs. Eſt em̄ ſpūs increatusip̄e deus. Spūs ſeꝑatus vt angelus velangelicus ſpūs. Spūs corpori vnitus vthumanus Spūs malignus vt ip̄e dyabolus Spūs infuſus vt gratia que ē ſpiritꝰſanctus. Dico ꝙ ē ſpiritus increatus. qͥeip̄e deus. Nā conſtat ꝙ deus ē ſummumbonū quo nihil melius eſſe pōt. ergo ſemper illud habere decet qd̓ melius eſt: ſedcertum eſt ꝙ ſpiritus melior eſt qͣꝫ corpus. qꝛ per ſpiritum viuificatur omē corpus. et ſentificatur omne corpus. et regit̉omne corpus. Magis ergo decuit deumeſſe ſpiritum qͣꝫ corpus. Item quāto aliquid ſimplicius tanto ꝑfectius. ſed ſpūseſt ſimplicior qͣꝫ ſit corpus. ergo magisdecuit deum eſſe ſpiritum qͣꝫ corpus. Itēſi deus corpus fuiſſet vbiqꝫ totus eſſe nopoſſet. ergo nō eſſet quo maiꝰ excogitari