lxxix
et animi cōmotionē. ſicut patet Actuū. jItē Actuū. x. Dū Petrus p̄dicaret. cecidit ſpūs ſanctus ſuꝑ omnes qui audiebant verbū. ergo cū nulla ibi manus impoſitio eſſet ad dandū ſpm̄ſanctū manūimponere nō oportet. Si em̄ de eſſentiahuiꝰ dationis manus impoſitio eſſet. nūqꝫ ſpūs ſanctus ſine impoſitione manusaliter datus eſſet. Item dato ꝙ ille qͥ conſolatur ſit in peccato mortali. ſic neceſſeeſt dicere cū inter gratiā et peccatum nullū ſit medium alterum eorum ſemꝑ ineſſeomnino eſt neceſſariū. Qui ergo nondūhabet ſpiritū ſanctū. conſtat eum habere peccatū. Quero ergo quo hoc peccatū ab anima deleat̉. et conſtat ꝙ per ſuūcontrariū neceſſe eſt vt deleat̉. nihil em̄poteſt corrumpi niſi ꝑ actōem ſui contrarij. ergo ſi peccatū ab anima renouet̉ gratia illi anime dat̉ que ſola peccato opponit̉. ſed cū gratiā de nihilo ēducat̉ ad eductonē huius potentiā infinita requiritur.quā nullā habere creaturā neceſſario ratione conuincit̉. ergo ſi nullus homo poteſt alteri dare gratiā. nullus homo pōtexpellere culpam. Sed nunqͣꝫ ſpūs ſanctus in corde recipit̉. niſi culpa antea expellat̉. Spiritus ergo ſanctus ab homīne nullo confertur Item nulli gratiā dat̉niſi ei qui conter it̉ et qui ad deum per penitentiam conuertit̉. vn̄ dn̄s ait diſcipulis Math. xviij. Niſi conuerſi fueritis ⁊efficiamini ſicut paruuli ⁊c̄. et Lu. xiij. Niſi penitentiā egeritis omnes ſimiliter peribitis. ſed penitere eſt de peccato dolereergo qui non dolet nunqͣꝫ gratiam recipet. Sed manus impoſitio non poteſt facere hominē de peccato dolere. ergo nōpoteſt gratiam illi dare. ergo nec ſpiritūſanctum conferre. Cum enim ſpiritus ſitdeus. ip̄m v̓biqꝫ eſſe neceſſe eſt dicere qꝛſi vbiqꝫ non eſſet vtiqꝫ deus eſſe nō poſſet. ergo ſpiritū ſanctum dare nō eſt ip̄mde celis attrahere. ſed ſolum dari dcuturdum eius gratia alteri confert̉ ſed nullus
poteſt alteri gr̄am dare. ergo nec ſpiritūſanctū conferre ¶ I Item manusimponere apoſtoloꝝ tantū et nō aliorūpropriū videtur fuiſſe. vnde licet Philippus eſſet de ſeptem dyaconibus vnusab apl̓is ordinatus. quādo ſamaritanosad fidem cōuertit. ſicut Lu. Actuū. viij.ſcribit. nō tamen illis manꝰ impoſuit immo miſerūt ad illos Petrū et Iohannēvt illis manꝰ imponerēt. ſed paternianinō ſunt apoſtoli. ergo ſi manū imponuntalienū officium ſibi vſurpāt. grauiter ergo peccant. et ſic nō ſpm̄ſanctū. ſed dyabolicū ſpiritū neceſſe eſt vt impendāt ꝙſi dicant ſucceſſores apoſtoloꝝ ſumꝰ. vn̄ꝓbare hoc poſſent. dicant et nob̓. Quispaternianꝰ vnquā ſucceſſit alicui apoſtolorum. nam ipſorū primus conſtat ꝙ fuitille peſſimus Manicheus. qui nec apoſtolus fuit. nec apoſtolis ſucceſſit. immoapoſtolis in omībus cōtradixit Nam illivnum principiū. iſte duo poſuit. illi huncmundū viſibilem a deo bono factū. iſtea malo quodā deo factum eſſe ꝑdocuit.Illi vetus teſtamentū a bono deo eſſe dixerūt. ⁊ illius autoritatē ad ſummoꝝ dictorū confirmationem adduxerunt. Iſtedyabolū habuiſſe autoritatē apertiſſimep̄dicauit. illi ſacramēta eccleſie inſtituer̄tet gratiam collatam eſſe dixerunt. Iſtevniuerſa damnauit. nō ergo ab apoſtolis. ſed a manicheo deſcenderūt. nulliusergo eſt autoritatis quod faciunt. nō eſtſpirituſſanctus quem tribuūt. ſed quecūqꝫ faciunt vana ſunt. O ſtulti credētesquō illis animas veſtras tam precioſascōmittitis. quibus vineas veſtras nō cōmitterētis. quid ī eis cernitis. quare hocfacitis? Nulla em̄ conſcientia eſt in eis.nulla vnqꝫ miracula in eis videtis. Redite ergo ad vnitatem ſancte matris eccleſie. vbi eſt plenitudo ſcientie. vbi eſtabundantia gratie. vbi eſt autoritas ſacre ſcripture. vbi rationes de fide apertiſſime; vbi nec adhuc virtutes deſunt.