lxxvij

quantum qd̓qꝫ viuit ſemꝑ tantū de ſpacio viuendi detrahit̉ et quotidie fit minꝰminuſqꝫ qd̓ reſtat vt omnino nihil aliudſit tempus vite huius qͣꝫ curſus ad mortēin quo nemo paululū ſtare vel aliquātodiutiꝰ morari ꝑmittit̉. ſed vrgent̉ om̄espari paſſu nec diuerſo impellunt̉ acceſſuNeqꝫ em̄ cui breuior vita fuit celeriꝰ diēduxit quā ille cui longior. ſed tamē equaliter et eo ualia momenta reperiētur amboꝝ Altter habuit propīquiꝰ. alter remotius quo nō imꝑari velocitate ambo currebarit. Itemcirca mortem eſt locus incertias. Nam nullus ſcit in quo loco moris cur. vtꝝ in lecto vl̓ forte in agro. vtꝝiri mare vel potius citra mare vtꝝ apudextraneos vel ꝓpinquos. vtrum in domo ꝓpria vel potius aliena. vtꝝ ponendus ſit in ſepulcris hominū vel inter cadauera beſtiarum. et talia multa. Itē circa mortem incertus eſt modus. neſcit em̄aliquis niſi deus aut cui reuelauerit quamorte moriturꝰ ſit. vtꝝ naturali vel accidētali. vtꝝ diſtemꝑantia humoris veldolore capitis vel torſionibꝰ vētris velruptura apoſtematis. vtꝝ ꝑ plateas adcaudas equoꝝ tractus vtrum capite trūcatus. vtꝝ ſuſpenſus. vtrū gladijs vl̓ fuſtibus interemptus. vtꝝ per ventrē ſciſſus. vel excoriatus vel totis carnibus laniatus vel lapidatus. vl̓ ſerra ſciſſus veldiuiſus. vel a beſtijs laceratus. vel viuꝰpalo fixus. in eculeo diſtenſus. vel ignecrematꝰ ⁊ talia infinita ¶ Itē circa mortē incertꝰ ē ſtatꝰ in quo ſcꝫ ſtatu hō ſit invita. vVtꝝ bonus vel malus. iuſtus vl̓ impius. dei vel dyabolifilius. et illud maxime timendū ē circa mortē. Nā male moriēti quid ꝓdeſt bonū tempꝰ quid locusquātūcunqꝫ ornatus. quid ſi leui morboſit interemptus. qͥd em̄ valuit diuiti epuloni marmoreū habere tumulū qͥd purpura eſſe veſtitū. qͥd turbe obſequentiū famuloꝝ. poſtqͣꝫ ductꝰ ē ad infernū ¶ DItē bene morienti ad gl̓iam trāſenti. q̇d

obeſt quōcunqꝫ ip̄e moriat̉. qͥd nocet qͣcunqꝫ mortē crudeliſſima moriat̉. qͥd em̄nocuit multis martiribus ꝙ eoꝝ corporamanſerūt inſepulta. ꝙ nuda ſunt beſtijsderelicta. ꝙ inter corꝑa facinoroſorū ſepulta. et ꝙ beſtiarū ventres multis fuer̄tſepulcra. hoc ſolū ergo curandū ē ne male morait̉ vn̄ Augꝰ. jͣ. de ci. Mors nō eſtputanda mala quā bona vita p̄ceſſit. nōem̄ faciūt malā mortem niſi qui ſequunt̉mortem et cōcludit̉. Igit̉ nō eſt multumcurandū neceſſario morituris quid accidat vt moriant̉ ſed quo poſt mortē ire cogant̉. Sic igit̉ manifeſtum ē ꝙ vita noſtra breuis eſt et incerta. Sap. xiiij. Breuis illoꝝ inuentus ē finis. vn̄ rogabat ꝓpheta. Notū fac mihi dn̄e finēm. volebat ſcire finem vt ſe poſſet debite preꝑare ſed paucis concedit̉ vt ſuum finem cognoſcant. vt dū illū ignorant. ſemper demorte timeant. et ſic ſemꝑ bene viuant.vn̄ d̓r Ecc̄s. ix. Neſcit hō finē ſuū. ſed ſic̄cut piſces capiunt̉ hamo et aues laqueoſic capiunt̉ homines in tempore malo cūeis extemplo ſuperuenerit Piſcis enimet ſil̓iter auis hinc inde libere incedit. ſeddum nō credit ſubito in hamū. vel in laqueū cadit. Sic ſępe homo dū ſecurꝰ etquietus viuit in laqueum mortis cadit.Apl̓s. j. Theẜ. v̓. Dūdixerīt pax et ſecūritas tūc repētimꝰ eis ſuꝑueniet interitꝰE ¶ Terciū qd̓ circa mortē attēdendū ēeſt neceſſitas finis ſiue ip̄ius mortis. Nāadeo neceſſariꝰ eſt iſte finis ꝙ nullꝰ vnqͣꝫ q̄ vitā accepit eū euadere potuit. nāmorit̓ doctus pariter et indoctus. Ecc̄s.iij. Unꝰ ē hoīm et iumētoꝝ interitꝰ. ⁊ eqͣvtriuſqꝫ ꝯditō. nec habet hō iumēto amplius quantū ad hoc qd̓ eſt mori. et neceſſe mori. quare nulla virtute. nulla arte.nulla prece. nullo munere. poteſt homomortem effugere. Unde ait Innocentius. iiij. Attendendum eſt humanam miſeriam cuius conceptio culpa. naſci penamiſeria vita. mors neceſſaria. Ecce inqͣt

o iij.