Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

qui modo fulgebat glorioſus in palatioqꝫ vilis nunc apparet in tumulo. et veſcebatur delicijs in cenaculo. ecce nūc comedit̉ a ꝟmibꝰ in ſepulcro. et qui fulgebat purpuratꝰ in aula. ecce nunc qͣꝫ miſer apparet in tumba. vnd̓ d̓r Sap. xix.Ducebat aūt eos ad hūc finē digna neceſſitas. Sicut em̄ dignū eſt furē puniri.ſic iuſtū eſt malā vitam malo fine cōcludi Augꝰ in ſermone de inno. Hac aīm/aduerſione ꝑcutit̉ pctōr. vt moriēs obliuiſcat̉ ſui qui viueret oblitus ē dei vnd̓r Eccl̓. xxj. Uia impioꝝ cōplantata lapidibus. et in fine illoꝝ inferi tenebre etpene. Multi em̄ ſunt ſimiles vrſo quinimia dulcedine melllis qd̓ ſūme diligitſui oblitus venatores aduertit. ſꝫ poſtfaturitatem ſtatim ad dormiendū ſe ponit et ſic in venatores incidit. ī quoꝝ manibus miſer perit. Sic quidā de dulcedine falſa mundi tenent̉. ſui finis obliuiſcūtur. donec ſubito excidunt̉ et ad infernūportant̉. Exemplū de ſodomitis. de illis qui tꝑe diluuij erant qui Noe crederenolebant. ſed de arca quā fabricabatpotius deridebāt. Rogemus ergo ⁊c̄. In eadem dn̄ica. Ser. lxxviij. ALle teſtimoniūperhibebit de me. et vos teſtimoniū perhibebitis Iohā. xv.IIINe de excellētia xp̄i aliquē contingeret dubitare voluit duplex teſtimoniū habere. vnū de terris. aliud de ſupernis. vnū certiſſimū et diuinū. alterūetiā certū humanū. primū fuit neceſſariū ꝓpter excellentiā intellectꝰ. Secun vero fuit neceſſariū ꝓpter exigentiānoſtri ſenſus. ſepe em̄ preſſus ſenſibꝰ homo longe magis credit homini proximoqͣꝫ crederet deo. et ideo vtrūqꝫ teſtimoniū nobis dare voluit. qui de cōtingentibus nihil omiſit. notat̉ aūt diuinū teſtimoniū qn̄ dicit. Ille teſtimoniū perhibet deme. norat̉ aūt pariter et humanū ſub-

dit Et vos teſtimoniūphi. B Notandū ē igit̉ circa totale verbū dn̄s inquantū deꝰ. Primo habuit teſtimoniūa patre ſuo. Ioh. viij. Teſtimoniū ꝑhibꝫde me qui miſit me pr̄. vn̄ et Iohēs baptiſta vocē patris audiuit. et ſil̓iter Ptrus Iacobꝰ et Iohēs. dum eo eſſentin mote vocē patris meruerūt audire teſtimoniū ꝑhibentis. qꝛ hic eſt filiꝰ meusdilectus. Item inquantū habuit teſtimoniū a ſeip̄o. Ioh. viij. Et ſi ego teſtimoniū ꝑhibeo de meip̄o verū eſt teſtimonium meū. qꝛ ſolus ſum. ſꝫ ego et quimiſit me pr̄. Itē teſtimoniū habuit a ſpūſancto. ſicut patꝫ in ꝟbo p̄miſſo. venerit ꝑaclitus quē ego mittā vobis a pr̄eilleteſtimoniū ꝑhibebit de me. et de histribꝰ d̓r. j. Ioh.. Tres ſunt qui teſtimoniū dant in celo pr̄ ꝟbum et ſpūſſanctus.Quis ergo de dn̄o ampliꝰ dubitabit quiteſtimoniū a tribus ꝑſonis diuinis accipit. verū qꝛ ſenſuales eramꝰ ſenſibili teſtimonio indigemus. Habuit ergo dn̄steſtimoniū a ſcripturis. Ioh.. Scrutamini ſcripturas ī quibus vos putatis vitam eternā habere. et ille ſunt qui teſti.hi. de me. Itē ab omnibꝰ ſuis oꝑbus. vn̄ Ioh. multiplex teſtimoniū ꝑhibuiſſetxp̄o. ſicut ptꝫ Ioh. j. et. iij. Dn̄s tamē dicebat. Ego habeo teſti. maiꝰ iohāne.oꝑa que ego facio ip̄a teſti. ꝑhibēt de meItē a miraculis pͣsͣ. Mirabilia teſti. tuaItē a turbis habuit teſtimoniū Ioh. xij.Teſti. ꝑhibebat ei turba eo erat qn̄lazaꝝ vocauit monumēto. jtē ab apl̓isAct. iiij. Uirtute magna re. apl̓i teſtimoniū reſurrectōis ⁊c̄. et his om̄ibꝰ. ꝓpheta dixit xp̄o Teſtimonia tua credibilia facta ſūt nimis C Sed iſtis omiſſis dequibus nullo modo dubitare contingit.ad inſtructōem noſtrā aliquid videamꝰNam quedam ſunt teſtimonia viri iuſti. quedā vero ſūt teſtimonia viri impiNam ſancti viri habent teſtimoniū quadrupliciter. habent teſtimoniū conſciētie