¶ Seymo
rei a fine depēdeat. nihil aliud deberet eſſe vita hominis qͣꝫ cogitatio mortis. vn̄de et quidam Phūs interrogatus quidphiloſophia eſſet? Reſpōdit ſūma philoſophia eſt frequēs meditatō mortis. vn̄d̓r in Eccleſiaſtico Melius eſt ire ad domū luctus qͣꝫ ad domū conuiuij. ibi enimfinis cunctorū admonet̉. vnde ⁊ ſepulcꝝappellatur monumentū. qꝛ monet omnēpopulū quid vnicuiqꝫ ſit futurū. Deſcribit ergo hūc finē apl̓s. pͥmo vt vnicuiqꝫꝓprium. ſecūdo vt vnicuiqꝫ ꝓximū. vtvnicuiqꝫ ꝓpriū quādo dicit omniū finisHic em̄finis ſic eſt cōmuniter omniū vtſit etiā ꝓpriꝰ ſinguloꝝ. deſcribit aūt eūvt ꝓximū cū adiungit. Approprinquabit. ¶ B Notandum ergo primo eſtcirca finē iſtum quid nobis ip̄m eſſe faciat formidandū. nam timendꝰ eſt rationecōmunitatis. nam cōmunis eſt omnibusratōne dubietatis. nam dubius eſt et incertus. ratōe neceſſitatis. nam ē (volumus nolumꝰ) neceſſarius. Dico ꝙ hic finis omnibus et ſingulis eſt cōmunis. nulli em̄ mors parcit honori. nulli ſtatui. nullietati. nulli ſexui. non diuiti vel pauperinon regi cuicūqꝫ potenti. ſed generaliterom̄es ſine diſcretione cōditōnis abſorbetSicut em̄ om̄ibus eſt vita cōmunis ſic etfinis. vn̄ quidā verſificator ait. Eſt cōmune mori. mors nulli ꝑcit honori. Boecius. Mors ſpernit altam gloriā inuoluit humile pariter et celſum. capit quantūcunqꝫ ſumma et infima. vbi nunc fidelis oſſa fabricij. vbi Rigidiꝰ Catho. Nihil omnino manet ſub ſole. ſed generatōaduenit. generatio p̄terit. Nulla omnioeſt ſubſtantia viuēs que ad finē non veniat. et cuiꝰ curſum mors amara nō claudat. vn̄ ſicut morit̓ ouis ſic et agniculus.ſicut bos ſic ⁊ vitulus. ſicut equꝰ ſic ⁊ pullus equinꝰ. Naturaliter tamē ſunt ſenesmorti viciniores qͣꝫ iuuenes. et ampliuseis timendum eſt. Nam cōmuniter omnia antiquata citius conſūmuntur. nam
et citius ruit antiqua domus qͣꝫ que d̓ nouo conſtruitur. et nauis quanto vetuſtior eſſe ꝓbatur tanto citius ventis impulſa et fluctibus conquaſſata diſſoluitur etfructus qui in arbore antiquantur. in pulſu faciliori cadere oſtendunt̉. et ſic breuiter in omnibus inuenit̉. ꝓpter que om̄iadicit dn̄s Gene. vj. Finis vniuerſe carnis venit coram me. repleta eſt terra inquitate a facie eorū et ego diſperdā eoscum terra. Sed quod circa finē timendūeſt. dubietas eſt ip̄ius finis. Sicut em̄ nihil morte cercius vt Augꝰ dicit. Ita nihil incertius hora mortis ¶ E Notaigitur ꝙ ſunt quattuor. incertiſſima circamortē ſcꝫ tempus locus modus et ſtatusPrimo ſciendū ꝙ tempꝰ mortis incertiſſimū eſt. neſcit em̄ homo in quo temꝑemoriat̉. vtꝝ in infantia vel puericia veladoleſcentiā. vel iuuentute. vel ſenectavel ſenectute. vtrū de die vel de nocte.vtꝝ in hyeme vel eſtate. neſcis vtꝝ longo temꝑe ſis victurus vel ſtatim moriturus Iob. v̓. Nunquid nō paucitas dierū meoꝝ finietur breui. quis eſt qui ī carcere eſſet. et ſtatim iudicem expectaret qͥeū morti ad iudicaturus eſſet. et campanā pulſantem audiret qui non fleret. nunquid non ſe peccaſſe doleret. nunquid cōfeſſioni nō inſtaret. nunquid teſtamentūnon conderet. Sed ecce dū mecū loqueris forſitan morieris. qꝛ vt Seneca dicitPunctus eſt omne quod minimo minꝰeſt qꝛ etiam hoc inſtans quo viuimus cūipſa morte diuidimus. Nullum eſt eniminſtans in quo ſic viuamus vt d̓ vita nōaliquid minuatur et detrahatur. quouſqꝫ tota fuerit omīno detracta. Sicut em̄tempus ſine ceſſatione fluit. et motus celi currit. nec ad punctum ſiſtit vl̓ quieſcitſic vita hominis ad mortē ſine vlla quiete ꝓcedit vn̄ Augꝰ de ci. dei dic̄ Nemoeſt qui poſt annū ſcit qͣlis ante annū fuitet hodie qͣꝫ heri. et paulo poſt qͣm nuucͣet nunc qͣm paulo ante morti ꝓpinquior