lxxvij

eſſe p̄ſentit contra aliquē fontē in altū ſeerigit. et in tantū afcēdit. ꝙ nimius caloreius pennas adurit. vel cū ex volatū nimium excaleſcit. laxatis pennis in fontēcadere ſe ꝑmittit. et ſic cadentibus veteribus pennis et naſcentibus nouis. quaſiin ſtatuiuueneſcit. Sic et ſaluator noſterdum carnē paſſibilē in cruce depoſuit. delimbo reuertēs nouā eam in ſepulcro reſumpſit. quā glorioſam et agilē factā. hodie in alta celoꝝ ſubuexit. vn̄ ſcriptum ēin pſal. Renouabit̉ vt aquile iu. t. Renouemur ⁊ nos fratres mei deponentes veterem hoīem cūactibus ſuis. induamusnouū hominē qui ẜm deū creatus ē. ſicutApl̓s docet Ehe. iiij. Turpe eſt em̄ ꝙ renouant̉ herbe et arbores. renouant̉ ſerpētes renouant̉ et plurime aues. ſed in vetuſtate ſua foli remanent hoīes creatureratōnales. vn̄ Apl̓s. j. Coꝝ. v̓. Expurgate vetus fermentū vt ſitis noua ꝯſperſio ¶ G Sexto aquila habet infatigabilitatem in volatu. nā ſine labore volatet ſuꝑ omnes aues in altū ſe leuat. Sic etſoluator noſter hodie nō laborando necalicuiꝰ creature auxilio indigendo in celū volauit et ſuꝑ omnē creaturā aſcenditita ꝙ creaturā om̄is eū adorat et tremit.psͣ. Aſcendit ſuꝑ cherubin. et vola. ſuperpen. ven .i. omniū ſanctoꝝ. qꝛ aſcēdit vſqꝫ ad dexterā patris. vn̄ dictū eſt de eoIere. xlix. Ecce quaſi aquila aſcendit etvolabit et expandet̉ alas ſuas ſuꝑ boſrāid eſt ſuꝑ vniuerſam mundialem machinā. ſiue omnē creaturā. Decet ergo nosfratres cū noſtro ſaluatore volare. nos amundo ſuſpendere et ad celū corda leuare et nunqͣꝫ in volando deficere. ſed tamdiuꝑſeuerare donec cōtingat ad ip̄m venire vn̄ d̓r Iſa. xl. Qui ſperant in dominō mutant fortitudinē. aſſument pennasvt aquile. volabunt et nō deficient. fortitudo in fortitudinem cōmutatur dū ſtaſus culpe in ſtatum gratie vertit̉ et in eoperſeueratur ¶ H Septimo aquila

ponit nidū in altiſſimo ſitu vnde d̓r Iobxxix ꝙ aquila in arduis ponit nidum ſuūquod in ſaluatore noſtro eſt hodie adimpletum dum in celo obtimuit ſummū locum. factus iudex omniū viuorū et mortuoꝝ. ex cuius gratia pendet omne nr̄mauxiliū. Unde et ſancta eccleſia cantat d̓eo. O rex glorie dn̄e virtutū ⁊c̄. Nec deeius auxilio dubitandū eſt. qꝛ liberaliſſimus eſt. et ſeip̄m negare nō poteſt. ſi em̄tam liberalem aquilā eſſe conſtat ꝙ nunqꝫ predā raptā manducat. quin alijs auibus hanc eſcam ſequentibꝰ ꝑtem derelinquat. quāta putas in diuina aquila ē liberalitas ſi non deſit qui poſt eū vadat Lege hiſtoriā de eius aſcenſione. et inde accipe quod iſtis poſſis interſerere quia nimis longum eſſet hic ponere. Saluatornoſter qui de monte oliueti et de loco miſericordie celos aſcendit. in quod ſine miſericordia aſcendere non poſſe nos docuit. Ip̄e ſuas oliuas non faciat ⁊c̄.¶Dn̄ica infra octauā Aſcenſionis Sermo. lxxvij. ¶ AAniū finis appropīquabit. j. Pe. iiij. Quiapenitētia timore ꝯcipit̉. et nihilſic ē incuſſiuū timoris vt amariſſima pena mortis ideo eam nobis apl̓us Petrꝰin verbo p̄miſſo ꝓponit Nam valde mirabile eſt ꝙ homīes ſeculi ſapientes. quicontra quelibet parua pericula prouidere ſolicite ſibi ſtudent. quomō contra ſūmum et irrecuꝑabile periculū ſunt adeonegligentes. Nam ſi diuitias perdas recuperari poſſunt Si ſanitate carueris.ſanus iterum eſſe valebis. et ſic in cunctis inuenire poteris. Sed ſi ſemel mortevitam finieris nulla de reditu ſpes exiſtitIob. x. Uadam et non reuertar. quid eſtergo ꝙ vobis ſic in alijs ꝓuidetis. et deſūmo ꝑiculo nō curatis. cū em̄ finis vt ſapiens dic̄. imponat neceſſitatem his queſunt ad finē. et hec bonitas ſiue malicia

o ij