Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

lxix

rio ſe ſubiecit̉. Sed prodolor quia miſer a ſe cadere potuit. ſed per ſe releuarinon potuit. eſt enim facilius deſtruere qͣꝫconſeruare. Nam arbor que multos annos ad creſcendum ponitur vno vēti impetu ad terram ruit. et homo qui multislaboribus ad crementum adducitur. modica febre atteritur. Potuit ergo miſerſe gratia diuina priuare. ſed ſe non potuit ad gratiam reparare. Uide ergo quidfecerit bonus dominus. et caue ne vnqꝫtantum beneficium a te recedat ne te deingratitudine arguat. Nam dixit illud.Iſa. xlvj. Ego feci et ego feram id eſt ſicut feci ita reficiam. Dominus ergo noſter homo factus eſt vt pro homine ſatiſfaceret. docuit vt illuminaret. penas ſuſtinuit paupertatis. frigoris et caloris. famis et ſitis. vt nos ab omnibus penis eriperet. et vltimo animam ſuam in mortēdedit. vt nos a morte perpetua liberaretpropter quod bene dicitur. Ioh. x. Bonus paſtor animam ſuam dat pro ouibꝰſuis. Sed probatio dilectōnis exhibitō ēoperis. vt Gregorius dicit. et ſummumopus eſt opus mortis In nullo tēpore ſicdilectio ſaluatoris nobis manifeſtari potuit. ſicut cum pro nobis in mundum pugnaturus aduenit. et mortem pro nobiscorporis effugit. Unde dicitur Naū.j. Bonus dominus et confortans in dietribulatōnis. O quanta bonitas. quanta benignitas. quanta pietas fuit iſta. dare tibi carnem ſuam in cibum. ſanguinemin potum. et animam ad tormentū. quisvnqꝫ debeat obliuiſci quis non continētie recordari. ip̄e enim dicit Iere. xij. Reliqui domum meam dimiſi hereditatemmeam dedi dilectam animam meam. inmanus inimicorum. propter hoc dicitur.Eccle. xxix. Gratiam fideiuſſoris tui neobliuiſcaris. dedit enim animam pro te.Si non obliuiſceris modici ſeruicij ab homine tibi facti. quomodo obliuiſceris beneficij dei tui. qui pro te pellē dedit in ver

bere ſanguinem in vulnere. carnē in cruce. et animam in morte F Tercōapparuit diuina bonitas in dādo eſſe glorie. nam in hac datione eſt oſtenſio ſūmebeniuolentie dum nobis traditur illud bonum quod eſt ſummū. quod eſt verū. qd̓eſt omni pace fecundum. omni dulcedineplenum. et quod eſt perpetuo duraturū.Nam tantū eſt vt a laude eius deficiantomnes lingue. deficiunt omnes ſcriptureet ſuccumbunt omnes intelligentie ita vtApl̓s di. j. Coꝝ. ij. Nec oculus vidit. necauris audiuit. nec in cor hominis aſcēditque p̄parauit deus diligentibus ſe. Und̓propter hanc cauſam ip̄e dixit ad moyſen Exo. xxxiij. Ego oſtendam tibi omne bonum quid eſt omne bonum niſi ꝑfectum et immenſum bonū. cui non poteſtaddi aliquod bonum. ſi em̄ vt Boeciusdicit. ei aliquid addi poſſet non vtiqꝫfectumbonum exiſteret. quia ẜm philoſophū. perfectū ē cui nihil aliud addi poteſt. pro his ergo omnibus poteſt accipiillud pͣs bonus iſrael deus his quirecto ſunt corde. qͣꝫ inqͣꝫ bonus in donando eſſe. qͣꝫ etiam bonus in donando beneeſſe. qͣꝫ etiam bonus in exhibendo beatūeſſe Ad hoc nos xp̄c ꝑducat Amen. Dn̄ica tercia Sermo. lxix AGſecro vostanqͣꝫ aduenas peregrinosabſtine. a car. de. que mi. aduer. animam. j. Pe. ij. Cum manentemciuitatem hic non habeamus. ſed futurāpotius inquiramus vtiqꝫ ꝑegrini ſumusquādiu in hoc mundo ſumus. in hocmundo eſt ꝓprietas hominū peccatorū.ſedexilium eſt ſanctorum. mali ſunthic tanqͣꝫ in propria patria. ſed boni ſunttanqꝫ in patria aliena. vnde legit̉ caintanqͣꝫ in ꝓpria patria degēs mox ciuita edificauit quā ex noīe filij ſui vocauit