Sexmo
dixit. ꝙ deus mobilem orbē rotat dum ſeimmobilē ip̄e conſeruat. Mutat em̄ dn̄sſententiā. ſed conſiliū nunqͣꝫ. Ambr. Nouit dn̄s mutare ſnīam. ſi tu uoueris emendare delictū. ¶ Scd̓o ip̄e ſolus vere ē. ſiue vere bonus eſt. qꝛ idem ē ei eſſe ratōevirtuoſitatis. ſiue ſūme poteſtatis. Naꝫquis pōt abiectū glorificare. niſi ſolus d̓sde nihilo aliquid facere niſi ip̄e. vnd̓ ip̄edicit Iſa. xlv. Ego ſum deus et nō ē alter. formans lucē et creans tenebras Ipſe em̄ lucē et tenebras fecit qn̄ bonos angelos fecit qui poſtea facti ſunt tenebre.cōcreauit qd̓ ſūme om̄ipotētis opus fuir.C ¶ Tercō ip̄e ſolus vere eſt bonꝰ rōne ſūme benignitatis quā oſtendit in dimittendo pctā Nam pctm̄ nō delet̉ niſi ꝑgr̄am qꝛ cū omīs acto a cōtrario eſt ⁊ nuqꝫ corrumpat̉ contrariūniſi ꝑ ſui contrariā actōem. Sicqꝫ ſola gratia culpe contraria. culpa nunqͣꝫ delet̉ ab aīa niſi dn̄oinfluente gratiā. Sed gratia cū infundit̉de nihilo creat̉. qd̓ ad ſūmā bonitatē ꝑtinere ꝓbat̉. qͣre dū culpa mortalis homini relaxat̉ ſūme benignitatis opus eē mōſtrat̉. vt ip̄e dicit Iſa. xliij. Ego ſum quideleo iniquitates tuas ꝓpter me. ⁊ quiavt tactū eſt deū nō eſt aliud immutabilēeſſe. niſi potentē eſſe. beniuolū eſſe. qͣꝫ ſūme bonū eſſe. Ideo dum deū nobis adq̇rimus. ſūmū bonum obtinemus. Nā ꝓuer. xj. d̓r. Deſideriū iuſtoꝝ omne bonū.D ¶ Sed qꝛ diuina bonitas in ſe conſiderata. cū ſit ſūma et ſimpliciter infinitaexcedit noſtrā eloquentiā. necnon ipſamintelligentiā. Illa obmiſſa. dicamus aliqͥd d̓ bonitate diuina ẜm ꝙ lucet ī creatura. Nam triplex maxime diuinū opus legimus. vnū eſt opꝰ creatōis. ſcd̓m ē opꝰreꝑatōnis. Terciū eſt opus glorificatōisDn̄s ergo noſter primo bonus apparuit dando eſſe. Secundo melior apparuitexhibendo bene eſſe. Tercō apparuit optimus. dando ſanctum eſſe. ⁊ primum eſteſſe nature. ſcd̓m eſt eſſe gratie. tercium
eſt eſſe glorie ¶ Dico ꝙ primo apparuit diuina bonitas in dando eſſe naturenam licet ad poteſtatem pertineat creare. bonitatis tamen ē potentia mouere ⁊eam operi applicari ob quam cauſam dicit Augꝰ: quia bonus eſt deus. ſumus. etin quantum ſumus boni ſumus vn̄ Gen̄.j. In opere cuiuſlibet diei dicit̉. vidit deus cuncta ⁊c̄. Item vidit deus quod eſſetbonum ⁊c̄. in fine omniū concluditur. vidit deus cuncta que fecerat et erant valde bona Omnia em̄ in ſe bona in vniuerſo ſibi inuicem comꝑata ſunt optima. Attende o homo nec tantam bonitatem cōtemas Nam pro conſeruatōne tua hecomnia a deo ſunt facta. nam fecit celumſummū vt ibi aliquando habitares. fecitcelum aqueū. vt tibi feruorem celi ſiderij temꝑaret. fecit celum ſtellatum. vt ꝑgeneratōnem quam creauit multiplicaripoſſes. fecit ſolem vt tibi diem faceret.fecit lunam et ſtellas ne tenebre noctur/ne te grauarent. fecit ignem ne algore deficeres fecit aerem ne cor ſuffocatōne periret. fecit aquā ne te ſitis ꝑimeret. et vta te ſordes ablueret. fecit terram omnibꝰbonis plenam. vt quod in te deperdit̉ reparares. Quid igitur tante dei bonitatiingratus exiſtis. quare tantam dignitatem quā tibi contulit non attendis. quideſt ingrate ꝙ eum non diligis vnde dicitAugꝰ. de ſpiritu et anima. O miſer egoquantum deberem diligere deum meumqui me fecit cum non eram. et me de nihilo fecit. non lapidem. non arborem. nōanimal quodcunqꝫ. ſed hominem voluit me eſſe. dedit mihi viuere. fentire et intelligere; et cum hec et alia diligenter cōſidero dolore pariter et rubore confundor ¶ E Secundo apparuit diuinabonitas in dando eſſe gratie. Nam homo tantus et tam altus a deo factus d̓ tātis bonis ingratus in ſuperbiam elatus.diuinum imperium quod obſeruare poterat leuiſſime paruipendit. et dei aduerſa