lxv
Quarta conſideratō eſt ex parte dei. nāſi deus vult noſtra corꝑa reſurgere. ⁊ poteſt hoc facere. neceſſariū eſt reſurrectōnem futurā eſſe. ꝓbatō ꝙ ip̄e velit. Nāconſtat ꝙ deꝰ vult illud eſſe qd̓ decet deum velle ſed decꝫ eū reſurrectōꝫ corpoꝝvelle. ergo certū eſt reſurrectōem eū velle nā ꝙ eū deceat ratō certiſſima manifeſtat. conſtat em̄ eū eſſe iuſtiſſimū. ergo remunerat omne bonū. ſed corpus veri ſācti bonum facit. vigilando. ieiunādo. labores portādo: corpus aūt hominis peccatoris totū contrariū facit. ergo ſi deusiuſtus exiſtit. vnū remunerabit. alteꝝ cōdemnabit. ſed hoc non eſſet niſi reſurgerent. reſurrectōem ergo futurā eſſe neceſſe eſt. ꝙ aūt deꝰ reſurrectōem facere poſſit rato manifeſta conuincit. nam maiuseſtde nihilo rem facere. qͣꝫ corruptā reparare. ſed deus facit primū. ergo facere poteſt et ſcd̓m. Item pellicanꝰ dū filios a ſerpente occiſos inuenit ſanguinemquē de pectore ſiue latere extrahit. ſuꝑ filios fundit. et ad vitam reſurgere facit.ergo qd̓ poteſt ſanguis pellicani facere.non poterit ſanguis xp̄i. Item leo dū filios exanimes reſpicit iacētes. ſuꝑ eos fortiſſime rugit. et ſic eos ad vitam adducitergo ſi beſtia hoc facit. quare deꝰ hoc facere non poterit vnde Apl̓s. j. Theſſalo.iiij. dicit ꝙ in iuſſu et in voce archangeliet in tubā dei deſcendet de celo ⁊c̄. Nō ēergo contra naturā reſurrectō corporumqͣꝫuis fiat a ſuperna natura qꝛ exduplicinatura cōponitur homo elementari ſcꝫ ⁊celeſti. Non em̄ in corꝑe noſtro tanta elementorū contrarietas eſſe poſſet. niſi natura celeſtis adeſſet. que cōtrarietatē cōciliaret. ⁊ in quandā armoniā adduceretqꝛ ergo motꝰ corꝑis ſequit̉ pondꝰ nature in corꝑe dn̄antis. ſicut nō ē cōtra naturā corpꝰ ferri ſurſum niſi dn̄ante in corꝑibus nr̄is terra ſiue elemētaris natura. corꝑa nr̄a habitent in terreno loco. ſic cōtranaturā non erit niſi deo faciēte celeſti na
tura in corꝑibus noſtris dn̄ante. ꝙ corpora noſtra ſint in celo. gaudēt ergo electiꝙ gl̓ioſa ſunt corpora recepturi. et triſtētur reprobi quoꝝ corꝑa non erūt lucida.ſed obſcura. nō agilia ſed ponderoſa. nōvirtuoſa ſed infirma. non impaſſibilia ſꝫomni paſſioni ſuppoſita qͣꝫuis omnino īmortalia. et quodāmō felices eſſent ſi vitā finire aliqͣ morte vel aliquo mō poſſēt¶ Feria. iij. paſche Sermo. lxv. ATetit ieſus inmedio Ioh. xx. Sꝫm doctrinā quā phūs tradit in Ethicis. Om̄is virtus in medio conſiſtit. vn̄quanto res ad mediū magis accedit. tāto virtuti proximior fit. et quanto plus amedio recedit et ꝓximior fit extremis tāto a virtute magis recedit. mediū autēa mō eſt nominatū. vt nihil ſit aliud tenere mediū qͣꝫ ſeruare in om̄ibus iuſtū modū. vnde Bern̄. Tene mediū ſi non visꝑdere modum. locus em̄ medius tutꝰ eſtDn̄s ergo qui nō ſolū verbis ſed docetnos et factis. et ſtetit ⁊ ī medio ſtetit Nāſtare ꝑtinet ad laborem. ſed in medio ſtare ꝑtinet ad amorē. Dum ergo ſtetit laborare nos voluit ſed dū in medio ſtetit.caritatem ip̄e nobis ſuo opere cōmendauit ¶ B Dicit ergo ſtetit. Nota ꝙ dominus ſtat ad votādū vt ad pnīam venias. ſtat ad pugnandū vt vincas. ſtat adcōfortādū ne ī bello deficias. ⁊ ſtat ad iudicādū ne ſin̄ munere bonꝰ vl̓ malꝰ ꝑtrāſeas. Dico ꝙ ſtat dn̄s ad vocādū vt adpnīam venias. oīs em̄ eiꝰ vita omīs eiꝰdoctrina. ad hoc fuer̄t ordinata vt factiset ꝟbis nos vocaret ad pn̄iam. ⁊ iō. qͥ penitētiā facere rēnuit om̄e illud infringit ⁊deſerit ꝓpter qd̓ xp̄c venit. ꝙ aūt dn̄s adhoc ſteterit. d̓r Io. vij. In die inquit magno feſtiuitatis ſtabat ieſus et clamabatSi quis ſitit. id eſt qui penitentiā facerecupit veniat ad me et bibat .i. gratiā accipiat. per quam penitentiā dignam faciat
m ij.