Sermo

manducauit cū eis ⁊ nemo audebat interrogare quis eſſet. ſcientes ꝙ dn̄s eſt. et ſequit̉ Hic iam tercō manifeſtatus ē ieſusdiſcipulis ſuis. cū ſurrexiſſet a mortuis ¶D Quartum argumentū eſt acceptū a tactu. nam per tactū vere cognoſcitur molle et durum. leue et aſperū. calidūet frigidum. nec ẜm phm̄ contingit errare tactum. circa hoc ꝓprium obiectū. ſeddn̄s Ioh xx. obtulit ſe palpandū. palpate inquit et vidote quoniā ſpūs carnemet oſſa nō habet ſicut me vi. habere. ⁊ cōſtat ꝙ thomas palpauit et clamauit. Dominus meus et deus meus. ergo dum eūmanibus tractauerunt. eum verū corpꝰhabere ꝓbauerunt Uere inter carnem etoſſa ip̄m diſcernebant. vnde poterāt dicere illud Lu. vl. Surrexit dn̄s vere ⁊c̄.Ad hec omnia plurimum facit ꝙ xp̄c veritas erat. ergo nec mentiri nec duplex eēpoterat. ſi ergo eis ſe oſtendebat. eos dehoc ſic certos faciebat ꝙ dubitare nō poterant ¶ E Quintū argumentū aliorum omniū cōpletiuū. et conſolatiuū. ꝙex nulla parte poteſt eſſe erroneum ſumitur ab intellectu. Certum eſt em̄ tam ẜmphm̄ quā ẜm Aug. ꝙ intellectus nūqͣꝫ decipit̉ circa verum neqꝫ poteſt eſſe niſi verorum. vnde omne quod intelligit̉ veruꝫeſſe neceſſe eſt quidquid verum non ē intelligi nunqͣꝫ poteſt Sed dn̄s aperuit diſcipulis ſuis ſenſum vt intelligerent ſcripturas que de ip̄o erant. ſed xp̄mſcripture reſurrexiſſe p̄dicabant. ergo hoc Apl̓iintelligebant non ergo amplius dubitarevalebant. et ideo d̓r. j. Ioh. ij. Non dumem̄ ſciebant ſcripturas. ꝙ oportebat euꝫa mortuis reſurgere ꝓpter que omīa d̓r.j. Ioh. j. Quod fuit abinicō qd̓ audiuimꝰquod vidimus oculis noſtris ⁊ manus cōtrectauerunt noſtre de verbo vite. et vita manifeſtata eſt ⁊c̄. ¶ F Sed obſtant nobis heretici et phī dicentes Cumdiuina ſapientia vniuerſa que facta ſuntẜm maiorem vel minorem dignitatem in

mundo ordinauerit ita ꝙ illud quod natura eſt dignius. ſit ſitu ſublimiꝰ. ſicut patet in elementis omnibus et in celeſtibuscorporibus. non eſt poſſibile ꝑmutare qd̓tanta ſapientia ordinatum cōſtat eē. ſedterra omniū elementorum eſt viliſſimū.groſſum. obſcurum. opacum. et ideo ī infimo omniū collatum Und̓ vbicūqꝫ hocelementum fuerit poſitum. ſiue ẜm partēſiue ẜm totum. ſemꝑ naturaliter petit centrum. nec alibi per naturā poteſt eē quiecum. vnde ſi terra a centro fuerit porrecta. et acentro ſeparata. eſt vtiqꝫ violētia non natura. verū corpus noſtrū ē terreum ⁊ ex terra formatū. Cum ergo ẜmphm totius terre et vnius glebe eundemoꝑteat eſſe locum. locus corꝑis noſtri ꝑnaturam eſt centrum. ergo ſi moueamura centro. oportet eſſe ẜm motum violentum. violenter ergo in celum portatur. ⁊ſemper ibi per violentiam detinet̉. quodcum ſapientiam ſummā non deceat q̄ omnia ordinat. neceſſe eſt vt reſurrectō corporum nō exiſtat. Fruſtra conant̉ iſta inmedium ꝓducere. dum ibidem ſit locusomni creature. quē ſapiētia diuina ei voluit aſſignare Nam ſi ẜm eos ſemꝑ eſt ſuperius quod eſt natura nobilius. dicantquomō operatōne nature vapores terrei. et aquei in aera tam alte leuantur ⁊ ꝑaera tanta nature operatōe deducunturvel detrahuntur Nunquid nō aque grauiores aere eſſe ꝓbantur. et in nubibꝰ ſuper aera eleuantur quomodo ergo cōtranaturam eſſe dicis ꝙ totam naturam facere conſpicis Dic etiam ſi contra naturam eſt ꝙ aues ſic per aera volant. et tamen corpora auium ex terra habent ſuuꝫſolidius fundamentum Item cum maiormundus ꝓpter minorem mundum ſit factus. et finis ſit nobilior his que ſunt ad finem tanta nobilitas vel maiordebet eſſein mundo minori. qͣꝫ eſt in maiori. ſedin mundo minori ſedes ignis eſt in cordeUnde et cor ẜm ignem habet formā vel