Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

carnē meam in me manet et ego in eo. etſubdit. Sume in menſa tua de pane vino diuino oꝑe conſecrato. et petrus et iudas accepit. bonus ad vitā. malus ad pe. bonus in beneficiū. malus in teſtimoniū. bonus in ſalutem. malus in mortemNam inquit qui ẜm carnem viuunt cumꝓditore iuda venenū accipiunt et laqueum ſuſpenſionis incurrunt damnandi grauiſſime tum multiplici reatu. tum ſacri cibi cōtemptu quē vere accipiuntſalubri efficacia ſed in ip̄a eſſentia EQuarto vero reſtat quanta ſit huiꝰ cibiſuauitas. ſed expertus hoc dicat qͣꝫ dulciseſt dn̄s. Si em̄ tanta erat dulcedo inna que erat huius panis figura ſiue vmbra quid eſſe eſtimas in re ip̄a. vnde dicit̉Sap. xvj. Panē de celo p̄ſtitiſti eis omnem dulcedine habentem et omnis ſuauitatis ſaporem. vnde Bern̄. de hoc exponens illud pͣs. Memoriā abundantie ſuauitatis tue eructabūt ſic ait. O ſūme piaet vere ſuauis memoria annunciare mortem dn̄i donec veniat. Nam mors xp̄i opus ſine exēplo humilitas ſine modo donum ſine precio. gratia ſine merito. quidigitur homo inquit indigne facis. quid facis homo ingrate Adora denotius. recole frequentius in ſacramento altaris ſalutem mundi pro te paſſam vitā pro te mortuam. et fortitudinem infirmatam. et addit Si membrū xp̄i es plange et dole cuꝫgemitū et lacrimis mortem precioſā vnigeniti dei patris. alioquin ſi non doles etplangis ſi non compateris a tua nobilitate degeneras in beluam et homo eſſe deſiſtis F Quinto videre reſtatſit huius ſacramēnti veritas. et eſt breuiter et catholice reſpondendū poſtqͣꝫlata ſunt illa verba a dn̄o inſtituta. panisin corpus xp̄i tranſit et in altari corpꝰ xp̄iverum quod de virgine traxit eſſe ſineſui mutatatōne incipit et ſupra naturamfit vt ſi fine ſubiecto accidētia ibi ſint. necſi ſpeciēs ille viſum nutunrit ſine mira-

culo dei fit. qui quod ſubiecto eſt ꝓpriuꝫaccidentibus dare poteſt vel ſicut diuinavirtute panis in carnem tranſit. ſic completo opere quod fitᶠ eadem virtute panis redit et corpus xp̄iſine corruptōne ſuiibi eſſe deſinit. ſed iſta omnia paternianinegant et multi alij heretici. et cum nullam ſuꝑ hoc auctoritatem habeant. nullapoſſunt vti ratōne. niſi qꝛ neſciunt vl̓ nequeunt hoc intelligere. qꝛ miꝝ qꝛ non eſtopus nature. nec habet in rebus ſimileeſt mirabile et maxime ſingulare. Sed ſiꝓpterea corpus xp̄i in altari eſt. quiahoc ſupra naturā eſt nec intelligi pōt. ergo nihil qd̓ tale eſt ratione ꝯſimili eſſe poteſt. ſed deus ſit trinus et vnus et hom̄iin ꝑſone vnitate vnitus. et talia multanunc dicere eſt opus. ſupra omnē creatam naturā ſunt. nullū in his natura ſil̓eeſt. et a nullo etiā homine capi pn̄t. ergonullum hoꝝ verūeſt. ſed hec ꝯſequentiafalſa eſt. ergo illud ex quo ſequit̉ illud falſum eſt. apud om̄es ſapiētes hoc certiſſimū eſt om̄e illud eſt impoſſibile adqd̓ neceſſario ſequit̉ impoſſibile. Item ſicorpus xp̄i verū in altari eſt aūt hoc ēquia deus vult hoc nec pōt. aut ſoluꝫvult et poteſt. aut quia pōt et velle caret. ſed nullū iſtoꝝ eſt verū. ergo verumeſt quartū membrū ſcꝫ vult et poteſt.Et ꝓbat̉ primo velit qꝛ oſtendit̉ in fine poſſit. certū eſt deus cogi nonpoſſit. nihil inuitus facit. ſed om̄e qd̓ facitſe facere vult et cupit. Ac xp̄c ẜm euāgelia dicūt. verū corpus ſuū ꝯfert et panem in corpus ſuū vertit. et ſic faciendūinſtituit et mandauit. ergo hoc fieri voluit. ꝓbatio minoris Sic em̄ ſcriptū eſt Luce. xxij. accepto ieſus pane gr̄as egitfregit et dedit eis dicens. Hoc eſt corpusmeū. Nota quid fecit. qꝛ panem accepitbenedixit ſiue gr̄as egit et diſcipulis admanducandū dedit et eis dixit. Hoc eſtcorpus meū. et ꝯſtat hoc dicebat deip̄o ſuo corpore qd̓ videbant. nec eis illd̓