Clix
Actu. xij. ꝙ aꝑtis ocl̓is nihil videbat vanū et ſtultū et obnoxiū eſt aīme temꝑalisvidere Bern̄. Nō licet videre qd̓ non licet cōcupiſcere. Si em̄ eua pomū vetitūnō aſpexiſſet nō ꝯcupiuiſſet. et ſi dyna iacob filia ad videndū vana nō iuiſſet. corrupta ab hoīe n̄ fuiſſet. vn̄ dic ebat ꝓpheta Auerti ocl̓os me. ne. vi. va. Rogemꝰ¶ Dn̄ica tercia Sermo. xlix.AAbulate in dilectōne Ephe. v̓. Sicut manifeſtū ex ſermone qui de caritate in dn̄ica quinquageſime ē factꝰ dilectōnis via oīm viaꝝ dei ē ſingularis etſūma. Quid em̄ ē hō dilectōne nudatꝰ niſi carbo extinctus. iguis pulcritudine ſpoliatꝰ. Uide quantū ſplēdeat ferrū ignis d̓core veſtitū ſed obſcurū fit atqꝫ tetꝝ ſi fuerit igne nudatū Cū ergo dilectō ſit igniſpurificans aīam. qͣntū eū eſtimas tetrameſſe ſi ab amore fuerit ſpoliata Qd̓ ē em̄corpus humanū tā pulcꝝ ex vite pn̄tia. ſivita fuerit ab eo ſubtracta. vn̄ d̓r Scio anima mea qꝛ amor ē vita tua. Iſta ergocōſiderās btūs Apl̓s eccīam cōmonere n̄ceſſat vt ꝑ viā dilectōnis incedat. vndein verbo p̄miſſo duo principaliter facit.Nam primo monet ad beatoꝝ ꝓfectumvel ꝑ̄fectōnem Scd̓o dat ꝓficiēdi modūNō em̄ ꝓficere poteſt qui debitū moduꝫnō habet. vn̄ ſi vis in bono ꝓficere debitū modū tene Notat̉ ergo ꝓfectus cū d̓rAmbulate. notat̉ ſcd̓o debitus modꝰ cuꝫaddit̉. in dilectōne. dicit ergo ambulate.¶ B Nota ergo ꝙ via noſtra ſiue penitētia debet eſſe doloroſa. debet eſſe pudoroſa. debet eſſe amoroſa. et debet eſſelaborioſa vt ſit in corde. pudor in facie.labor in oꝑe. amor in affectōne. Dico ꝙnoſtra pnīa que debet eſſe via noſtra vtſicut nunqͣꝫ nobis de eſt culpa nunqͣꝫ deſitnobis et pnīa. debet eſſe doloroſa multaamaritudine cordis plena. Si em̄ dolethō ſi ſuū offendit amicū ſi ꝯſanguineū. ſi
terrenū dn̄m. cogita quantū ſit dolenduꝫdū ſummū amicū ſūme nobis beneficū aquo nobis eſt omnē bonū ſūmū patrem ⁊pium. ſūmū dn̄m ac redemptore benigniſſimū tantis iniurijs tantiſqꝫ inobediētijsꝓuocaſti In huius ſignū filij iſrael intraturi terrā ꝓmiſſiōis in deſertū trāſierūt ꝑmare rubrū vt ꝑ mare notes amaritudinē pnīe. ſed per ruborē maris magnitudinē amoris. quia dolor debet ꝓcedere examore. vnde de hoc amore loquēs moyſes in cantico ita ait Filij iſrael ambulauerūt ꝑ ſiccū in medio eiꝰ. Et notabilitervalde ꝑ mare notat̉ ſtatus pnīe. qꝛ qͣꝫuismare ſit valde amarū et ꝓcellarum. nihil tamē retinet ſordidum et īmundū. ſedomnia ꝓijcit extra ſuū alueū Sic et pnīavidet̉ amara. ſed per eam ꝓijciunt̉ omnia ſordida et remanet aīma tota mundavnd̓ verbū penitētis debet eſſe illd̓ Eccī.xxiiij. In fluctibus amaris ambulaui ¶E Scd̓o pnīa debet eſſe pudoroſa vtdolor ſit nō ſolū in corde. ſed pudor in facie et in ore. Facile em̄ meretur veniamqui magnā habet de peccato verecūdiā.et minordebet homī tali imponi pnīa. qꝛverecundia pro peccato eſt magna pnīaet maxime ē diuine iracūdie placatiua. exemplū de achab. de quo d̓. iij. Reg. xxi. q̄vbi audiuit v̓ba ꝓphetie ſcidit veſtimētaſua. qd̓ ſignat cordis amaritudinē. ⁊ operuit cilicio carnē ſuā que opertio in eoſignificauit aſperam fatiſfactōem. et ambulauit demiſſo capite. in quo oſtēdit verecūdiā ⁊ ruborem. et ꝓpterea dn̄s retractauit ſnīam contra eū latam qꝛ ſicut dic̄Ambro. Nouit dn̄s retractare ſententiāſi tu noueris emendare delictū ¶ DTercio noſtra penitentia debet eſſe laborioſa vt dulcēdo culpe purget̉ aſperitatepene. qꝛ contraria cōtrarijs curant̉. Dūergo aſperitas pene penitentis imponit̉culpe ſuauitas remouet̉. Non tn̄ dico ꝙvia pctī ſit dulcis ſed apparet ip̄is impijseē ſuauis. qͣꝫuis ī ꝟitate ſit vald̓ difficilis