Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Gerpmo

et multū plena anxietatis vn̄ dicturi ſūtin inferno illud. Sap.. Ambulauimusꝟias difficiles. viā aūt dn̄i ignorauimusd̓r ergo homini penitēti Mich. vj. Indicabo tibi quid ſit bonū et quid dn̄s requirat a te. vtiqꝫ facere miſericordiā cuꝫꝓximo. et iudiciū ſcꝫ de teip̄o. et ſoliciteambulare deo tuo. Ille ſolicite ambulat qui recidiuat ſed in pnīa ꝑſeuerat.E Quarto pnīa debet eſſe amoroſa em̄ aſperitas portari poſſet. nec etiammeritoria eſſet niſi amor adeſſet qui amaritudinē leuigaret Nihil̓ em̄ ē amāti difficile vel graue. ſed omne onus leue. dicitBern̄. Eſt ergo amoris via plana et ſecura et cōpendioſa. Eſt ergo amor ſicutcurrus qui licet in ſe ſit valde grauis cumcurru tn̄ multa ferri poſſunt que ſine ipſo pn̄t Eſt igit̉ currꝰ alleuiās grauās et aues grauiores ſunt pennis qͣꝫſint abſqꝫ eis. et tn̄ ſi pēnis careant nullomodo ſe in altū leuāt. eo pēne ſunt onꝰalleuiās. et ꝓpter hoc bene dicit̉ Deū. x.Ecce nūc iſrael quid dn̄s deꝰ tuꝰ requirita te niſi vt timeas dn̄m deū tuū et ambules in vijs eius. et ꝓpter hoc bene addit̉.in dilectōe F Circa dilectionē maxime attendenda ſunt duo. primo quis ſitdilectōis modus. ſcd̓o quis ſit dilectōnisfructꝰ. modū in diligēdo dirigimurſed fructū ad dilectionē trahimur. Eſtaūt ꝯſiderare duplicē diligendi modum.Unū quātū ad ꝓximū. et aliū quantū addeū. Nota ergo licet modus diligendideū ſit diligere ſine modo ẜm Bern̄.Poſſumus tn̄ dicere talis dilectio debet eſſe integra. debet eſſe ſūma. debetoꝑoſa et debꝫ eſſe ꝑpetua eterna. vt ſicdiligat̉ d̓s toto corde ſiue integre vt nll̓ainterpoſitio ſit in mēte vel in ipſo amoreQuō toto corde illū amabis ſe totūtibi dedit et ſe totum etiā te dedit. Sicem̄ ipſe cortibi dedit et totā aīam donauit. Ergo ſi toto corde et tota aīa nondiligis ingratus exiſtis nec diuina bn̄ficia

recognoſcis. et ꝓpter hoc cuilibet precipit̉ Math. xxij. Diliges dn̄m deū tuū ⁊c̄.Quid eſt diligere toto corde. niſi ex totoītellectu ſine errore. Quid eſt ex totate niſi ex tota memoria ſine obliuiōe. ꝗdex tota aīa niſi ex tota volūtate ſinetradictōe. quid ex om̄ibꝰ viribꝰ niſi ī omioꝑe nr̄o vn̄ Bern̄. Si totū debeo pro mefacto. quid addam me refacto. nec em̄ facile refactꝰ qͣꝫ factꝰ Sꝫ qͥd in faciēdodixit et facta ſunt. ſed in reficiēdo et dixitmulta et fecit mira et ꝑtulit dura et indigna. Quid ergo ait retribuā dn̄o omnibus retribuit mihi in primo oꝑe mihi dedit me. in ſcd̓o dum ſe dedit mihi mereddidit. me ergo totū ei me debeo. qͥdergo reddā ꝓſe. et ſi milies me repēdere poſſem. quid ſum ego ad deū GScd̓o diuina dilectio debet eſſe ſūma vtnihil ei in dilectōne p̄ponat̉. immo vt omnia bona minus eo ament̉ vt ip̄e ameturppter ſeip̄m et om̄ia alia ꝓpter ip̄m. vn̄ſapiēs loquēs de ſapiētia increata Sap.vij. ita ait Supra ſalutem et ſpeciem dilexi. et diuitias nihil eſſe dixi in comꝑatione illius ⁊c̄. Cantico. vlti. Si dederithomo totā ſubſtanciam domus ſue prodilectōne ⁊c̄. et ſaluator dicit. Math. x.Qui amat patrem matrem plus qͣꝫ menon eſt me dignus ⁊cͣ. Bern̄. Uide quōſine modo deus a nobis amari inuitaturnam prior ipſe dilexit nos et gratis dilexit nos tantillos et tales. Dilectō ergo noſtra que tendit in deū debet tendere in immenſum. nam et immenſus eſt ip̄e deusQuō ergo amor noſter debet eſſe finitusſi eſt ip̄e qui diligit̉ infinitꝰ. Amat inquitnos immenſitas. amat eternitas. amat ſupereminens caritas Amat deus cuiꝰ magnitudinis non eſt finis. cuius ſapientienon eſt numerus et nos vicē amoris ei rependimus menſura. et ſubdit. Diligāte deus meus dono tuo. et et minꝰvtiqꝫ iuſto. ſed minus poſſe meo. vnd̓ſi quantū debeo non poſſum. tn̄ poſſū