Xxxix
dicebat Propheta. Ꝙ dilecta tabernacula tu. do. vir. ⁊c̄. Terco gloria beatorūperficit̉ et conſummat̉ in ip̄ius ſūmi boniperpetua fruitōne. nam ſummū bonū vtdere et ip̄m tam auide deguſtare eſſet ſūme pene ſi cōtingeret ꝑdere. Ad beatitudine ergo ſpectat vt ſicut eſt ſūme delectabilis. ita ſit eternalis. et de hoc pōt accipi illud pͣs. Gloria et diuitie in do. eiuset iu. eius manet in ſe. ſe. Dei iuſticia quepermanet eſt ip̄a ſanctoꝝ gl̓ia nullo tempore finienda q̄ iuſticia d̓r. qꝛ meritis reddit̉. Non ſunt ergo fratres mei timendamūdi mala. non formidāda pericula. nōdeſideranda ꝓſpera a bono nos retardātia vt peruenire poſſimꝰ ad tam delectabilem gl̓iam. qꝛ ſicut d̓r Ro. viij. Nō ſūtcōdigne paſſiones huius temꝑis ad futurā gl̓iam ⁊c̄. ad hanc ꝑducat nos xp̄c marie filius Amen¶ In eadem dn̄ica Sermo. xxxix.xiſt qui ſe minatſeminare ſemē ſuū Lu. viij. Inlhis verbis de xp̄o expoſitis duointelligi poſſunt que ſeminatorē reſpiciūtNihil em̄ deus temꝑaliter facit in mūdoqd̓ non diſpoſuerit facere ab eterno. vnd̓qd̓ in temꝑe ſeminauit ab eterno ſeminādū diſpoſuit. Nam mutat̉ res ip̄a que fitſed oīno manet īmobilis ip̄e qui facit. qꝛſicut facit ita tūc ſciuit qn̄ ſe factuꝝ diſpoſuit. In verbo ergo p̄miſſo notat̉ eternap̄deſtinatō qn̄ dicit. qui ſeminat id eſt quiſe ſeminatuꝝ pordinat. ⁊ more ſancte ſcripture verbū pn̄tis temꝑis ponit qꝛ omnepteritū et futuꝝ deo pn̄s exiſtit Nō ē em̄apud deū futuꝝ aliquid nec aliquid apd̓deū in p̄teritū tranſit Scd̓o notat̉ temꝑalium apud deū ꝓductō cum adiūgit. Exijt qui ſe. ſe. Quid em̄ fuit adſeminandūexire niſi temꝑaliter facere qd̓ ab eternodiſpoſuerat ꝓducere. nobilis vtiqꝫ ſatorqui tot bona ſeminauit vbiqꝫ ¶ ANota ꝙ dn̄s ſemīauit et ſemīat bona cor
poralia ſiue naturalia. bona temꝑalia etſpūalia bona. vel vt dici conſueuit bonanature bona fortune et bona grātie. Nāſeminat bona nature vt ſimus. ſemīat bona fortune vt ſuſtentari poſſimus. et ſeminat bona gratie vt bene ſimus. Dicoꝙ dn̄s deus noſter primo ſeminar in nobis bona nature tanqͣꝫ fundamētū bonorū omniū alioꝝ. nam tolle bonū naturenon eſt bonū gratie ergo neqꝫ fortune. ſapiens igit̉ ſeminator primo omniū ſemīauit hoc bonū qn̄ hominē fecit in mūdo. ethoc ē qd̓ ſub figura vinee dic̄ Iere. ij. egote plantaui vineā electā omē ſemē verūſicut habet̉. ij. et. iij. Iſa Uinea dn̄i ſabaothdomus iſrael eſt et ip̄a hūana natura ſiue mundi fabrica. et d̓r ſemen veꝝ inauctoritate p̄miſſa. qꝛ ante peccatū hūana natura primo eſt a deo plātata ex terra immaculata nulla labe ꝑ̄fedata. et propter hoc ſtatim ſubiungit̉. quō conuerſaes in amaritudiuem vitis aliena. ſic ergocōſiderate fratres quantū ſit hoc bonumqd̓ deus plātauit in nobis dum nobis nonſolū eſſe ſed viuere et ſentire donauit necſolū viuere et ſentire ſed intelligere cumſanctis angelis nobis dedit Dico homoqui iſta non aduertis ꝓ quāto velles ꝑdere auditū ꝓ quāto velles ꝑdere guſtūꝓ quanto velles ꝑdere viſum ⁊ vt benecuncta cōcludam. ꝓ quāto velles ꝑderevitā et ſenſū. Quare ſi iſta adeo tibi ſūtcara que ſunt bonā corꝑalia Quid dicēsde aīa tua creaturaꝝ digniſſima ad imaginem dei facta ad gloriā ordinata ⁊ nullo temꝑe moritura. Si ergo ꝓ toto mundo non velles iſta ꝑdere. quantū tenerisiſtū diligere qͥ ſola ſua bonitate nullo merito p̄cedente tibi tanta bona dignatꝰ eſtexhibere Faciamus ergo cariſſimi vt dehoc ſemine naturale ꝓducamus fructumcōuerſatōis honeſte vt factor noſter laudet̉ in noſtro opere. ſic em̄ ſcribit̉. Col̓. j.Ambulemus digne deo per om̄ia placentes. fructificantes in omī bono oꝑe. Sed