xxxiij
nos inuitat et virtutes ad oꝑandū in viadonat. qui cū patre ⁊c̄.¶ Dn̄ica in lx. Sermo. xxxviij.Ibenter igiturgloriabor in infirmitatibꝰ meisvt inhabitet in me virtus xp̄i. ij.Eor. xj. Hec eſt cōſolatō quā infert apl̓sex p̄miſſis. nam pinſinuat et p̄mittit ex dictis verbis ꝙ ſola diuina gratia hoīes ꝑficit. vnde dn̄s ait ip̄i apl̓o dicēs Sufficittibi paule gratia mea. Scd̓o aſſerit ꝙ ꝑſolā viam tribulatōnis gratia ad cōplementum venit. vnde dicit Uirtus in infirmitate ꝑficit̉. Tercō apl̓s ex his dictisei verbis cōtra ſe cōcludit. libenter igiturgl̓iabor in infirmitatibus ⁊c̄. Ubi duo nobis manifeſtat. nam primo in quo ſit gloriandū inſinuat. ſcd̓o cauſam talis gl̓iatōnis aſſignat. primū diſpoſitiuū eſt ad ſecūdū. ſed ſcd̓m primi eſt ꝑfectiuū Gloriādū in infirmitatibus eſſe inſinuat qn̄ dicitlibenter glo. in infir. meis. ſed cauſam ſuegl̓iatōnis explanat cū addit vt inhabitein me vir. xp̄i. dicit ergo libēter glo. ⁊c̄A Eſt ergo notandū ꝙ triplex ē gloria. prima mala que eſt peccatoꝝ. ſecunda bona que eſt iuſtoꝝ. tercia optima q̄ ēbeatoꝝ. prima eſt penitus fugiēda. ſecundā diligēda. tercia totis affectibus expoſcenda Dico ꝙ eſt peccatoꝝ gl̓ia que eſtmala et ideo fugiēda. nam ſunt quidamqui gloriant̉ in ſublimitate potētie. quidāinaffluentia opulētie. quidā vero in operatōne malicie. Dico ꝙ quidā gloriant̉in ſua potentia. vn̄ d̓r Iudith. j. ꝙ rex medoꝝ edificauit ciuitatē potentiſſimā. et ſequit̉ ibi. gloriabat̉ quaſi potens in potentia exercitus ſui et in gloria quadrigarūſuaꝝ. Sed qꝛ potētiā ſuā nō recognouitſe habere a deo. ideo fuit victꝰ et gl̓iā cūpotentia perdit. Nam quō homo in potētia gl̓iat̉ quā a ſe nō habere cognoſcitur.Apl̓s. Quid habes qd̓ a deo nō accepiſti. quid gl̓iaris quaſi nō acceperis Anẜ-
Qui ſeip̄m a ſe nō habet. quō a ſe aliqͥdhabet. ſicut em̄ ſtultus eſt qui gl̓iat̉ d̓ veſte alterius. eo ꝙ talis gl̓ia deꝑdit̉. ſic minus ſapiens eſſe cōuincit̉ qui de potentianon ſua ſed ab alio accepta gl̓iat̉ et extollit̉ ¶ B Scd̓o quidā gloriantur inrerū opulētia. et de iſtis habet̉ in pͣs. Quicōfidūt in virtute ſua et in mul. di .ſ. g. oqͣꝫ falſa qͣꝫ vana qͣꝫ fragilis gl̓ia qua ſalꝰhomīs nō habet̉. vita nō ꝓlongat̉ morsnō effugit̉ ſed potiꝰ accelerat̉ et ip̄a morsibi incurrit̉ Iſa. xl. Omnis homo fenū etomnis gloria eius quaſi flos agri et pſal.Ne timueris cum diues factus fuerit homo ⁊c̄. immo d̓r Oſee. iiii. Gloriā eoꝝ inignominiā cōmutabo Tercō quidā gloriant̉ in malicia. hec gloria eſt oīm peſſimaet maxime diuine iracundie incurſiua. nāoffendere deū eſt malum ſed faciſe indultiuū ſi non ſit placitū ſed deū offendere etde offenſione gaudere peſſimū eſt et peccatū in ſpm̄ſanctū qd̓ om̄is boni eſt impugnatiuū vie ad miſericordiā obſtructiuūtali ergo ſic gloriāti d̓r in pſal. Quid glorialis in malicia ⁊c̄. Dilexiſti maliciā ſuꝑbenignitatem ⁊c̄. ſed ſtatim ſequit̉ multiplex pena. ꝓpterea inquit d̓s inſtruet tein finē euel. te. ⁊ emi. te d̓ taber. tuo etra.te. viuentiū Nam gl̓iam et ſtatū taliumadmirans. Propheta ait ad deū Uſqꝫquo peccatores dn̄e vſqꝫ quo peccatoreſgl̓iabunt̉. et ſubdit ibi conſequēter in quogl̓iant̉. Nam iniquitatē loquunt̉ et oꝑantur iniuſticiā. populū tuū dn̄e opprimuntviduas et pupillos occidūt. et te iſta dn̄enō audire aſſerunt et oſtēdunt ſed auditeqd̓ ſequit̉. Intelligite inſipiētes in popu-lo ⁊c̄. Qui plantauit aurem nō audiet ⁊c̄.Qui corripit gentes non arg. et ſequiturRedde illis iniquitatē eoꝝ et in maliciaeoꝝ diſ. il. dn̄s deus noſter. ꝓpter hoc d̓rj. Mach. ij. A verbis viri peccatoris netimueritis. qꝛ gl̓ia eius ſtercus et vermishodie extollit̉ et cras nō inueniet̉. ¶ CScd̓a gl̓ia eſt bona et hec eſt amāda. nā