Sermo
ite et vos in vi. m. et qd̓ iu. fu. d. vo. id̓od̓r Eccl̓. vlti. Oꝑamini o. veſ. an. tē. id ēante mortē. et da. v̓o. mer. in tē. ſuo. Nāpoſt mortē nō ē tempus oꝑandi ſed ſolūrecipiēdi Eccl̓s. ix. Qd̓cunqꝫ pōt manꝰtua inſtanter oꝑare. qꝛ nec opus mechanicoꝝ nec ratio phōꝝ nec ſapīa theologoꝝ nec ſcīa loycoꝝ ē apud inferos quotu ꝓperas. ¶ D Nota ergo ad operandū nos inducere debet. auctoritas imꝑantis neceſſitas temꝑis et vtilitas operis. Dico ꝙ primo nos inducere debꝫ auctoritas imꝑātis. ip̄e oꝑari p̄cepit cuiꝰ autoritas ſūma exiſtit. ait em̄ Exo. xx. Sexdiebus oꝑaberis et facies opus tuū. Uoluit aūt vt ſeptima die debeamus ab omni oꝑe ſeruili quieſcere vt ip̄a die poſſumus ſoli deo vacare. Unde in die dn̄icaet alijs feſtis magis debēt homīes deumorare eccīas viſitare ad p̄dicatōnes accedere qͣꝫ in alia die. ſed homo facit totūcōtrariū. qꝛ dum homīes feſta colūt ſolisvanitatibus et peccatis intendūt. Oꝑamini ergo fratres cibū qui nō perit ſedeꝑmanet in vitā eternā. Ioh. vj. vn̄ dicit̉Apo. xiiij. Ammō iam dic̄ ſpūs vt re. ⁊c̄Scd̓o ad operandū inuitat temꝑis nobiſdati neceſſitas. nam quod ad pnīam nobis diuina clemētia conceſſit. ſi ꝑditū fuerit. in eternū recuꝑari non poterit. Undenulla iactura eſt grauior nobis qͣꝫ iactura temꝑis perditi. ꝓpter hoc dicit Iohā.ix. Oꝑamini dum dies eſt. veniet autemnox qn̄ nemo poteſt operari et Apl̓us adGal̓. vj. Dum tempus habemus operemur bonum ad omnes. ſed cōquerit̉ dn̄sApo. ij. dicens Dedi illi tempus vt penicentiā ageret et noluit penitere a fornicatōe ſua Quid ergo in fine dicturi ſūt quāexcuſatōnem apud deum habent. vn̄ ceſſabunt verba cū peruentū fuerit ad verbera Tercō nos ad operandū inuitatipſius oꝑatōis vtilitas. qꝛ ſicut d̓r ꝓuer. xxide fructu operis ſui vnuſquiſqꝫ replebitur bonis. et iuxta opera ſua retribuet̉ ei.
Certiſſimū eſt nec dubitare licet ꝙ q̄ male faciet male habebit. vn̄ Apl̓us dicit. j.Coꝝ. iij. ꝙ quale vniuſcuiuſqꝫ opus fuerit ignis ꝓbabit. vn̄ d̓r Eccl̓. xiij. Omneopus corꝑale in fine deficiet. et q̄ illd̓ operat̉ cum illo peribit et omne opus bonumiuſtificabit̉ et qui operat̉ illud honorabit̉in illo Sic ergo patet de largitate vocātis et deſtrenuitate operantis. ¶ ENunc videre reſtat de ſublimitate mercedis. ſed quis dicere eius magnitudineꝫſufficit Eſt em̄ merces tam magna tā alta tam dulcis et ſapida vt nulla poſſit exprimi lingua carnis Merces tn̄ d̓r qꝛ eahomo per gratiā meret̉. vnde et quodāmodo ex iuſticia reddit̉ vn̄ ꝓuer. xj. Seminati iuſticiam merces fidelis. et Eccl̓.xxxvj. Da mercedem dn̄e ſuſtinentibꝰ tevt ꝓ. t. f. inueniant̉. Notādū ergo ꝙ hecmerces eſt om̄i dignitate p̄clara. eſt om̄iplenitudine boni fecūda. et eſt durabilitate perpetua et eterna Dico ꝙ merces laborantiū eſt altiſſima dignitate Non em̄eſt merces cuiuſcunqꝫ dn̄i ſed ip̄ius regiseterni qui ſicut eſt ſuꝑ omnes altiſſimusſic altiſſima dona donat ſuis amicis vnd̓d̓r Iſa. xl. Ecce deus in fortitudine veniet. ecce merces eius cum eo et opus illiuscoram illo vnde dic̄ abrae Gen. xv. Noli timere abraam ego ꝓtector tuus ſū. etmerces tua magna nimis Scd̓o merceslaborantiū eſt pleniſſima bonoꝝ operumvbertate Nonne id ſummū eſt bonū qd̓excedit in infinitū omne bonū creatū Siem̄ tot bona dat dn̄s in hac vita aduerſarijs ꝓ paucis que faciūt bonis quāta putas dabit filijs ſuis ꝓ quibus in mortē ſed̓dit Reddet em̄ d̓s mercedē plenā ꝓ oꝑetuo vn̄ d̓r Math. v̓. Gaudete et exulta.qm̄ me. ve. co. eſt incelis. Tercō merceslaborantium eſt interminabilis eternitate. non em̄ eſt ad tempus cōſtituta ſed vtſine fine poſſidenda teneat̉. vnd̓ Sap. vd̓r. Iuſti autē in perpetuū viuent ⁊c̄. Adhanc xp̄c nos perducat qui ad penitentiā