XxEDi

naamanſiro vt nō acciꝑet ab eo que obtulit. currā ergo poſt eū vt accipiā ab eoaliquid. et ſequit̉ ibi quō iuit. mendaciūfinxit. veſtimenta et argentū accepit. ſeddū pauꝑtatē effugere voluit ꝓpter pecuniā leprā incurrit. O quanta ſtulticia qͣꝫfalſa qͣꝫ vana beatitudinē in diuitijs querere que nō ſolū non poſſunt beatitudinēdare. ſed dum habent̉ magis faciūt indigere. Nonne qui plura habet pluribusſeruientibus indiget. igitur non faciunthominem felicem. ſed amplius indigentem vn̄ Boeciꝰ Qui tātis laboribꝰ. tantis anxietatibus. tantiſqꝫ periculis pecuniā cumulare contenditis. puto inquit ꝙfugare indigentiā vultis. ſed in cōtrariūvobis hoc cedit. qꝛ quāto plura cumulatis. tanto ad defenſionē ſuppellectilis pluribus indigetis. et addit O qͣꝫ ꝑuerſa cōditio vt homo diuinū aīal ſplendere nonpoſſe credat niſi pecunia fulgeat. Nā inquit alia aīmalia ſuis rebus cōtenta ſuntvos aūt deo cōſimiles. mentis a rebꝰ infinitis ornamenta queritis nec intelligitis quātā creatori iniuriā faciatis Nā ille inquit vos omnibꝰ rebus p̄poſuit. vosvero ad iſta viliſſima ouecunqꝫ detruditis dignitatē veſtrā ¶ C Scd̓o quidam currūt per viā ſuꝑbie querētes ī honoribus et dignitatibus ſummū bonū vn̄Sapiēs quidā. Sunt qui ſummū iudicāteſſe bonū in honoribus vt maiores apudalios habeant̉ et hi vel in ſe ſublimari cōtendunt vel ſublimibus inherere conant̉de tali ergo ſuꝑbo d̓r Iob. xv. Cucurritaduerſus deū erecto collo. aduerſus vtiqꝫ deū cucurrit dum ꝯtra dei p̄ceptū aſcēdere tꝑaliter querit. et gloriā que ſoliꝰ d̓ieſt cōcupiſcit. Sed quare nō cogitāt miſcri vbi ſit nūc potētia ceſaris. vbi rabies inaudita neronis. vbi facūdia ciceronis. vbi eloquētia demoſcenis. vbi fortitudo ſanſonis. vbi etiā gloria ſalomonisSed ſi ſummū eē nō pōt qd̓ vtiqꝫ ꝑdi p̄treſtat in nullis eē dignitatibꝰ ſūmū bonū

cū eis nullū ſit ſtabile fūdam̄tū Boe. q̇dmerelicē totiēs iactaſtis amici qui ceciditſtabili non erat ille gradū q. d. ſi in honoribꝰ ⁊ gl̓ia felix fuiſſem eos nullatenꝰ ꝑdidiſſem ¶ D Tercō currūt laſciui adbona carnis ſuauia. vn̄ quidā phī ſūt quidicti ſunt Epicuri qui ſummū bonū poſuerūt in delectatōnibus carnis. ꝓpter hocd̓r Dan̄. xiij. ꝙ ſurrexerūt duo ſenes ⁊ cucurrerūt aduerſus ſuſannā et dixerunt adeā. ecce hoſtia pomerij clauſa ſūt ⁊c̄. Sedhec ſnīa eſt fatuitas ſūma in bonis vilioribꝰ que ſunt inter om̄ia bona mūdi. quevana ſunt et caduca ponere ſummū bonū Si em̄ hominē beatū facere ip̄a carnislaſciuia poſſet. maxime eſſent bruta beata que oīno ſunt voluptati obnoxia. quōlaſciuia carnis faciet hominē beatū q̄ cauſa cunctaꝝ anxietatū exiſtit que plenitudinē ſemꝑ inducit et vitā homīs diminuit Boecius Quid de corꝑis voluptatibus loquar quoꝝ appetentia eſt anxietatibus plena: et ſacietas plena eſt pnīe Oinquit quātos morbos quātos dolores ſolent laſciuie inferre corꝑibus. quoꝝ motꝰquid habeat iocunditatis ignoro q̄ ſi bonos efficerēt beata vtiqꝫ bruta eſſēt quorū ad explendā laſciuiā corꝑalē om̄is feſtinat intentō ¶ E Quarto currūt heretici ad bona inania qͣꝫuis intēdant currere ad boua diuina. decipit em̄ eos fidesfalſa et ꝑfida ab om̄i rōne vel iure penitꝰaliena et nullius auctoritatibꝰ fulta. vnd̓Apl̓s loquēs de hereticis credētibus. adGal̓. iij. O inquit ineſnſaticurrebatis bene quis vos faſcinauit veritati nō obedire. q. d. O credentes ſtulti quibus creditis. quibus animas veſtras precioſas cōmittis. quos adoratis. qͥbꝰ tm̄ honorē impēditis hoīes ſūt ſine litteris nulla ſciā ē ineis Ip̄is em̄ qͥbꝰ aīas ꝯmittitis corꝑa nōꝯmitteretis; nec vineas vr̄as eis ad colēdū daretis Sed dicis ſpm̄ſanctū hn̄t. ſeddic mihi vnde hoc tibi cōſtat. Nunquidqꝛ ip̄i hoc dicunt. teſtimoniū ꝑhibent de

g iiij