Ger mo
ꝓfectꝰ in gr̄a reſpicit tempꝰ medium. ſedpoſitio in gloriā reſpicit gr̄e cōplementūNil eſt em̄ aliud gl̓ia qͣꝫ gratia cōſūmata. Dico ergo ꝙ dn̄s primo ſaluat nos liberando a culpa. quid em̄ aliud culpā putas eſſe qͣꝫ languorē. Nā febre corpꝰ atterit̉ ſed anīa culpa vexat̉. egritudine caromorit̉. et culpa ſua vita aīa ſpoliat̉. Sic̄em̄ corpus viuit pn̄tia aīme. ſic aīa pn̄tisgratie. vn̄ ſicut recedente aīa corpus morit̉. ſic recedente gratia aīa vita priuaturDn̄s ergo culpā ab aīma tollit ⁊ ſaluteꝫtribuit. vn̄ dictum fuit ab angelo de dn̄oMath. ij. Ip̄e em̄ ſaluū faciet populū ſuum a peccatis eoꝝ. Scd̓o dn̄s ſaluat ingr̄a roborādo. qͣꝫuis em̄ nō fiat purgatioculpe ſine infuſione gr̄e. qꝛ nō pellit̉ frigniſi ꝑ calorē nec tenebra niſi ꝑ lucē. nec nigredo niſi per ſuꝑuenientē albedinē Gratia aūt in aīma introducta mox in ſeipſadeficeret niſi eā dn̄s roboraret. Nā ſicutip̄e eſt omniū reꝝ creator diſtributor itaet gubernator. vn̄ d̓r Actu. iiij. Nō ē aliud nomē ſub celo datū hominibus in quooꝑteat nos ſaluos fieri qꝛ ſicut ꝑ xp̄m viuificamur ⁊ a peccatis purgamur. ſic pereū in gr̄a cōſeruamur. vn̄ ip̄e dicit Iſa:lxiij. Ego qui loquor iuſticiā et ꝓpugnator ſum ad ſaluandū ꝓpugnatorē ſe dicitqꝛ cum aduerſarios noſtros pellit nos inbonis ꝓficere facit¶ Dn̄ica. lxx. Sermo. xxxvj. AMnes quidemcurrūt ſed vnus accipit brauiūj. ad Cor. ix. Si antiquoꝝ oīmdicta diligenti fuerint examine cōpenſata. vna cōmuni ſentētia et mirabili ꝯcordia clamat om̄is ꝓphetia. clamat ſanctorū doctrina. clamat et ip̄a experiētia queratōnali anime naturaliter eſt imp̄ſſa. ꝙomnis homo beatus eſſe appetit per naturā. Eſt em̄ beatitudo bonoꝝ oīm plenitudo vt dicit Richardꝰ vl̓ ſicut dic̄ Boecius Beatitudo ē ſtatꝰ oīm bonoꝝ ag.
gregatōe ꝑfectus. ergo ſi naturaliter hōappetit bonū maxime appetet illud bonūqd̓ eſt omīs deſiderij cōplemētū. et hoc ēqd̓ dicit Boeciꝰ. Omīs inquit mortaliūcura ad vnū beatitudinis finē nitit̉ ꝑuenire. Hoc aūt eſt inquit ſūmū bonorū oīmqd̓ mētibus hoīm naturaliter ē imp̄ſſum.quo quis adepto nihil vlteriꝰ deſiderarequeat. In verbo ergo p̄miſſo diligenterinſpecto primo on̄ditapl̓s oīm eſſe officium appetere ſūmū bonū. Scd̓o dicit ꝙnō eſt oīm ꝑuenire ad brauiū ſic optatu.Dicit ergo primo ꝙ oēs beatitudinē appetūt vn̄ dicit ꝙ oēs currūt. Scd̓o on̄ditꝙ nō omēs ad finē hunc ꝑueniūt cū adiūgit. ſed vnus accipit brauiū. Dicit ergoomēs currūt .i. oēs ad ꝓpoſitū brauiū tendunt in generali. ſed errāt multi in ſpeciali. ibi ſūmū bonū ponētes vbi nō ē nec eēpoteſt Boecius. Eſt ſūmi boni naturaliter mētibꝰ hominū inſerta cupiditas. adfalſa tn̄ deuius error adducit. et ideo ¶B Notandū ꝙ quidā currūt ꝑ viamopulētie. nā auari currūt ad bona diſtantia. quidā currūt per viā arrogātie ſuꝑbiad bona ſublimia. quidā ꝑ viā laſciuie laſciui ad bona ſuauia quidā ꝑ viā fallacieheretici ad bona inania. quidā ꝟo ꝑ viāiuſticie ſct̄i ⁊ iuſti ad bona felicia ⁊ eternaItē auaros decipit fl̓a cupido. ſuꝑbos fallit gl̓e altitudo. luxurioſoſ ſeducit corpoꝝpulcritudo hereticoſ d̓cipit ītelligētie ebotudo ſꝫ iuſtos allicit eterne dulcedīs magnitudo et gl̓ie inᶠpirate celitꝰ certitudoDicamꝰ ergo ꝙ qͥdā currūt ſcꝫ ꝑ viā auaricie credētes eē in diuitijs ſūmū bonū. nāſapiēs dicit Illud qd̓ quiſqꝫ p̄ ceteris perit illud ſūmū aſſerit eē bonū. qͣre beatūillū ſtatū iudicat quē p̄ ceteris ip̄e deſiderat. ⁊ qꝛ auari ſolas diuitias appetūt. id̓oſūmū in duntijs bonum ponunt. vn̄ Boecius. Quidā ſummū bonū eſſe nihilo indigere credētes vt diuitijs affluāt elaborātvn̄ d̓r. iiij. Re. v. d̓ Iezypuero heliſei. qͥauaricia victus ait Pepercit dn̄s meus