Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſcd̓o vt ip̄i ſuū vulnus oſtēdat. tercōliter ſubſidiū eiꝰ petat̉. Si ergo ſctī apl̓ifluctibus marinis expoſiti et turbati primo diuinū ꝓfitent̉ ſubſidiū. ſcd̓o ſuū exponūt ei periculū. terco vero imploranteius auxiliū Nam ꝓfitent̉ diuina excellētiā qn̄ dicūt. dn̄e. oſtēdūt ſuā indigētiamqn̄ dicūt. perimꝰ ſed diuinā implorāt clementiā ſubiungūt. ſalua nos. quaſi dicerent. Tu deus es. et ideo oīa potes nosin ꝑiculo vides eſſe. ergo nos adiuua fluctuātes. B Dicūt ergo dn̄e Notaergo ad ꝑfectū dominiū tria neceſſe occurrūt in vnū ſcꝫ ſūma potētia ſūma ſapiētia. et ſūma beniuolētia. Nam ſi alicui poteſtas ad aliqd̓ operandū adeſſet.et ſapientl̓a inſuper ad operandū haberet. ſi voluntas illi ad opus de eſſet. nihilprorſus efficeret. Item ſi potentiā voluntate haberet. ſi ſciētia operādi careret neſciētia facti ab operatōne ſecluderet Itē ſi illi ſcīa pariter et volūtas adeſſet. ſed operandi potentiā haberet. innullū prorſus opus exiret. Eſt ergo neceſſaria voluntatis beniuolētia que ad operandū potentiā moueat. eſt neceſſaria etip̄a ſciētia vt in operādo potentiam dirigat. et eſt neceſſaria ip̄a potentia vt mota et directa opus efficiat. vere ergo dicūt dn̄e. quia in ip̄o erat ſublimitas poteſtatis. ſūma intelligentia veritatis. ſuꝑmirabilis clemētia bonitatis. vn̄ Augꝰ.inlibro ciui. d̓i. viij. dicit platōnē de d̓oſenſiſſe erar principiū omniū naturarūqd̓ ꝑtinet ad omīpotētiam. erat lumenoīm rōnū qd̓ ſpectat ad ſapientiā. eratfinis omniū actōnū quod ꝑtinet ad bonitatē ſummā Dicunt ergo dn̄e. in quo plenitudo eſt om̄is poteſtatis. nihil oīno eſtquod non poſſit qd̓ potentie ſit. vn̄ quoddeus non poteſt impotētie eſt vt comedere dormire et omne his ſimile hoc id̓oſtat eſſe. quia dicunt defectū potētie neceſſiſatē indigentie Ideo em̄ indiget animal ambulatōne qꝛ non poteſt eſſe vbi-

qꝫ Ideo indiget comedere qꝛ non poteſtſine cibo conſerueri in eſſe. Ideo neceſſehabet dormire vt ſenſꝰ laſſos valeat reparare et ſic in om̄ibus ē intelligere quidem̄ tam magnā nihilo ꝓducere hocvtiqꝫ potniſſet efficere niſi fuiſſet infinitepotētie vnde bene ei d̓r Heſter. xiij. Domine rex omnipotēs in cuius ditione cuncta ſunt po. et eſt qui po. re. v̓o. tu. dominus em̄ vni. tu ēs. C Secūdodn̄s eſt ꝓpter plenitudinē veritatis. ſcitem̄ omnia non ſolum p̄terita fed futura.non ſolū apparentia ſed quecunqꝫ latentia et in tenebris cōſtituta pſal. Dn̄e ꝓbaſti me et cogno. me ⁊cͣ. Intellexiſti cogime. delon. ⁊c̄. Quid em̄ cogitatōne mentis occultiꝰ. Ille ergo qui anteqͣꝫ ſint cordis cognoſcat occulta multo fortius ſeqͥquitur cognoſcit om̄ia alia que minuspoſſunt eſſe occulta. vnde d̓r. j. Regū. ij.Deus ſcientierū dn̄s eſt. ipſi p̄pa. co. pͣs.Magnus dn̄s deus noſter et magna virtus eius et ſa. e. ē nu. Quis poſſet exprimere vel corde penſare quanta ſit illaſapīa que fecitiam multiplicia tam diuerſa om̄ia diſſimilia Quis miret̉ tantaꝫdiuerſitatem in corporibus ſtellaꝝ et folijs arborū et graminibus campoꝝ et pilis animaliū et plumis auium et ſquamispiſciū et in faciebus omniū hoīm Qui ergo tam diuerſa variare ſciuit ſūmā ꝓfecto ſapīam habuit. qꝛ ignorans nihil facere potuit. ſed om̄is rei quā fecit ꝑfectā ſcientiā habuit D Tercō dn̄s ē propter abundantiā pietatis quā ſemꝑ ſubuenit miſeris. vnde pietate motꝰ noſtrānaturam et infirmitatē aſſumpſit nr̄osguores curauit ſanitates effecit dona tribuit viā veritatis edocuit mortē ſuſtinuit īferos ſpoliauit ergo tribulamur penis atterimur. ad hūc piū medicumaccedamꝰ. exēplo Iudith. dicebat. ix.Deꝰ celoꝝ et creator aqͣꝝ et dn̄s totiuscreature exaudi me miſerā te dn̄e dep̄cā tua miſericordia p̄ſūmētē. poſtea