Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

xxEO

hoc et torquebit̉. ſicut Sap̄. xj. d̓r. ergoſe peccato lingue et alios inficiunt in lingua vtiqꝫ puniendi ſunt. vn̄ Apl̓us dicebat ad Gal̓.. Atinā abſcindant̉ voscōturbant. E Sequit̉. veniens.in quo notat̉ laboꝝ ſedulitas. Nota ergo eſt veniendū de auerſione ad cōuerſio. de cōuerſione ad iuſtificatōnē. et iuſtificatōne ad eternā fruitōnē. vt primūincipientiū. ſcd̓m ꝓficientiū. terciū veroſit ꝑuenientiū. Dico ergo veniendumeſt de auerſione ad conuerſionem vt qꝛ adeo auerſus eſt peccatum. per penitentiam ſe conuertat ad deū Nihil em̄ aliud eſt peccatū qͣꝫ auerti ab incōmutabilibono et cōuerti ad mutabile bonū. vn̄ dictum eſt Iſa. lx. Uenient ad te qui detrahebant tibi et ado. veſ. pe. t. Prius em̄detrahebāt qꝛ auerſi. ſed poſtea adorātqꝛ conuerſi. Scd̓o veniendū eſt a cōuerſione ad iuſtificatōem. prius em̄ ſaltē ẜmintellectū eſt vt homo ad deū ſe conuertat qͣꝫ gr̄am iuſtificantē accipiat Ad hocaūt Math. xj. nos inuitat Uenite inquitad me om̄es qui la. et one. eſtis et ego revos. O qͣꝫ benigna inuitatō. qͣꝫ dulcis allocutō. qͣꝫ acceptanda ꝓmiſſio ſi adeſſetobeditō. Sed ꝓdolor qꝛ dei vocē nosmiſericorditer inuitantē non eſt qui audiat quin potius magis audit̉ falſus mūdmagis dyabolus humani generis inimicus. qͣꝫ xp̄c pater noſter amantiſſimꝰ vnBern̄. Uocat mundus vocat corpꝰ vocat dyabolus vocat xp̄c. Mundus dicitvenite ad me et ego deficiā. Corpꝰ dicitvenite ad me et ego inficiā. Dyabolꝰ dicit venite ad me ego decipiā. Sꝫ xp̄c dicit venite ad me et ego reficiā. Tercō veniendū eſt a iuſticia ad eternam fruitōnēet hoc eſt conſūmatō et cōpleto om̄is boni. Nihil enim melius nihil vtilius poteſtdici. nihil dulcius cogitari qͣꝫ ſummo bo perfrui. Eſt aūt frui ſummo amore d̓oconiungi. vn̄ẜm Aug. Frui eſt vti gaudio. ad hanc fruirōnem beatā dn̄m inui

tamur generaliter vltimo peracto iudicio Uenite inquit benedicti patris mei ⁊c̄O quantū gaudium quantū ſolatiū quā delectamentū vox iſta tam dulcis generabit electis. Sed ꝗͥd putas doloris infert reprobis inuidia plenis. nulla linguacreata ſufficeret ad narrandū. vel gaudium electorū. vel econtra dolorem et miſeriam reproboꝝ Sequit̉. adorabat.in quo notat̉ feruens et deuotus affectus.Nam qui cupit ad deum venire. primobet eum deuoto animo adorare adoatōne qualicunqꝫ ſed debet latria adorare Eſt aūt latria cultus quiſoli deo eſtdebitus. vnde nulla pura creatura adoranda eſt latrīa. ſed vel dulia que minoreſt. vel yperdulia que maior eſt. ſed iſtaalibi ſunt tractanda. Rogemus ⁊c̄. Dn̄ica. iij. poſt Ep̄i. Ser. xxxv. AOmīe ſalus nosperimus Math. viij. Sapiētisofficiū eſt dum ſe ſentit infirmuꝫnon occultare periculū. ſed ſolicite querere medicum et eius implorare auxilium.Boetius. Si operā medicātis expectasneceſſe eſt vt tuū vulnus detegas. Quienim vulnus celat vel ip̄m ignorat periculoloſe egrotat. vt Bern̄. dicit et natura hoc inſtruit. longe a ſalute eſt membrū qd̓ obſtupuit. et egrū qḋ ſuā infirmitatē ſentit periculoſius egrotare om̄isars medicine docet et inſtruit. Caro em̄mortua vl̓ penitus putrida nihil oīno dolet niciſa. ſed nunqͣꝫ ſine dolore inciditurcaro viua vn̄ Aug. dicit. dolor ē ſignūbone nature. et quāto natura nobiliorto eiꝰ dolor eſt maior ſi ſibi vulnera infligant̉. vn̄ ſancti apl̓i qui viui erant et nonmortui cognoſcētes ſue praue plage periculū pij medici petunt auxiliū. Sed quiaad ſalutē obtinendā neceſſe ſūt tria tāqͣꝫfapientes allegant illa in poſtulatōe ſua.nam ad ſalutē vt quis obtineat. prīoneceſſe ē medicū ſaluare poſſit accedat

g ij