Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

conſtat eſſe ſi volumus bonū cogitare ſibonū dicere ſi bonū facere. quid reſtat niſi deū orare. In verbo ergo p̄miſſo nosad duo inuitat Apl̓s. primo ad deguſtatōnem diuine ſapīe. ſcd̓o ad releuatōemfraterne miſerie. Nam per primū ordinatur homo ad deū. per ſcd̓m vero ordinat̉ad ꝓximū. primū notat̉ d̓r. Orationiinſtantes. ſcd̓m vero addit̉. neceſſitatibus ſanctoꝝ cōmunicantes. Iſtis enimduobus informamur et reformamur. naꝫinformamur quo ad deū per pie mentisaffectū. et quo ad ꝓximū per mutue dilectōnis effectum A Dico ergonos allicit ad guſtum diuine ſapīe qn̄ ait.Orationi inſtantes. in oratōne aīma xp̄o caſto amplexū coniungit̉ mira cordis dulcedine delectat̉ et pace nimia quietat̉ vt ſic anima ſuo ſpōſo cōiuncta delectata quietata illd̓ verbū mellifluū dicere valeat. om̄ia oſſa mea dicent. Dn̄equis ſimilis tui. ſed ad hoc vt oīno ſit d̓ograta his debet eſſe veſtita. nam debꝫ eſſe deuota. debet eſſe ſecreta debet eſſe ſecura. et debet eſſe cōtinua. Dico debꝫeſſe deuota et tota ignea interius inflamata. quō inflamabit animā ignis extinctus. vel quō deū ad ſe vocabit frigidꝰet remiſſus affectus. vnde legit̉ de domino ſaluatore Lu. xxij. factus in agoniaꝓlixius orabat et factus eſt ſudor eius ſicut gutta ſanguinis ſtillantis in terram.O feruens et deuota oratō que ſic aīmāliquefacit̓ ex redundantia caloris corpus ſolū ſudare facit ſed ſudorē ī ſanguinē vertit. Si ſic feruenter dn̄s ip̄e orauit qui ſe non indiguit. ſed quid nobiseſſet faciendū oſtendit qͣꝫ ſoliciti eſſe debemus vt deuote deū oremꝰ. qui tot malis atterimur. tot tentatōnibus pulſamuret tot auxilijs indigemus Nota hic exemplū ſare Thobie. iiij. que tanta efficaciadeuotione orauit a deo exaudiri ꝓmeruit. et ſimiliter nota ibidem de oratōnethobie quō orauit ⁊c̄. deberet ora-

tio noſtra quin ſemꝑ lacrimis eſſet infuſaqꝛ ſic facta nunqͣꝫ carere poteſt ſua efficacia qꝛ ſicut Bern̄. dicit. Pratio deū vngit ſed lacrima pungit et quodāmō cogitvn̄ Iudicū. x. dn̄s dixiſſet filijs iſraelpetentibus ab eo auxiliū. Non addā vltra vt liberē vos. illi fletibus inſiſterēteis auxiliatus eſt B Scd̓o oratōdebet eſſe ſecreta. vn̄ querat homnibus placere ſed ſolū diuinū auxiliū implorare Ad hoc ip̄e ſaluator nobis exemplū dedit qn̄ relictis turbis omnibus aſcēdit in montē ſolus orare. vnde rep̄hēditypochritas Math. vj. qui ſtabant in angulis platearū ad orandū vt viderenturab homībus. et dicit receperūt mercedem ſuā q. d. laudē mercede querūt etlaudem accipiūt ſanctos eos homīeseſſe dicunt. et ſequit̉ ibi Tu aūt cum oraueris intra in cubiculū tuū et cla. ho. orapatrē tuū in abſcōdito. et pater tuus quividet in abſcondito reddet tibi. Si enimcōtingat orare in cōmuni loco ſic opus ſitin publico vt ſemꝑ intentō maneat in occulto ſicut Grego. dicit dep̄dandum quitheſaurum in viā publice portat. qͣꝫ vilismercator et qͣꝫ fatuus eſſe ꝓbat̉ qui bo vn̄ vitā eterna mereri poteſt laudeꝫvaniſſimā captat C Tercō oratodebet eſſe fidelis et firma vt homo quodpoſtulat obnixe habere ſe vel acciꝑe credat. vnde d̓r Iac̄. j. Poſtulet aūt in fidenihil heſitans. Quo em̄ dn̄s dabit ſi tueius bonitate diffidis immo quodāmododeū irrides eiuſqꝫ bonitati plurimū detrahis ſi ab eo petis qd̓ tibi dari non credis.vn̄ dn̄s docet in Mat. Quidquid petieritis orantes credite qꝛ accipietis et fietvobis De illius bonitate non eſt dubitādum qui nos inuitattam ſolicite ad petēdum. Non eſt veriſimile vt dare velit qui deceptor non ſit tam inſtāter vtpetamꝰ inducit. D Quarto oratio debet eſſe cōtinua. qꝛ ſicut diuino auxilio indigemꝰ. ſic illud cōtinue ꝑoratōne