xxxj
implorare debemus. vnde et dn̄s vt nob̓daret exemplū pernoctabat in oratōnibꝰſicut Lu. vj. habet̉. vnde et multa docetvt homo in oratōne cōtinuet. ſicut exemplū patet Lu. xviij. de iudice iniquitatisqui deūno timebat et hominē nō reuerebat̉. cui cum quedā vidua valde moleſtaeſſet vt eā de aduerſario vindicaret. dūille differret ⁊ illa a moleſtia non ceſſaretille ait. Et ſi deū non timeo et hominemnō vereor. tn̄ qꝛ moleſta eſt mihi hec mulier vindicabo eā. vnd̓ et cōcludit ibi dominus a minori. ſi hoc fecit index iniquitatis nō facit dn̄s vindictā electoꝝ ſuoꝝclamantiū ad ſe die ac nocte. non poteſteſſe ſi homo quod iuſtū eſt petat ꝙ nō qd̓petit aliqn̄ accipiat ſi in oratōne fuerit ꝑſeuerans. ſed quis fructus in oratōne. ¶E Nota ꝙ oratō impetrat bonū venie. impetrat reꝑatōem nature. impetratexpulſionē om̄is pugne. et impetrat adquiſitōnem hereditatis eterne. Dico ꝙoratō primo impetrat dimiſſionē culpe ſiue bonū venie. et percōſequēs eſt impetratiua gratie. ibi nō fit dimiſſio culpe niſi ꝑ aduentū gratie. ſicut non pellit̉ tenebra niſi lucis pn̄tia Quid em̄ eſt tenebraniſi lucis abſentia ſiue carentia. culpa ergo ab anima pelli non eſt aliud qͣꝫ gratiāſibi dari. vnde dn̄s dicit Mat. xvij: hocgenus demoniorū nō eijcit̉ niſi in oratōeet ieiunio Hiero. Ieiunio ſanant̉ peſtescorꝑis. ſed oratōne peſtes mentis. Secūdo oratō impetrat reparatōem nature ſiue naturalis potentie ꝑ infirmitatē amiſſe Iac. v̓. Oratō fidei eleuabit vl̓ ſanabit infirmū. et in tantū eſt hoc verum vtoratō mutet diuinā ſentētiā. nōne ꝑ Iſa.dictū eſt ezechie. iiij. Regū. xx. Diſpōnedomui tue qꝛ morieris tu et nō viues. acille ad deū ſe conuertit ip̄m cū multis lacrimis exorauit et vite prolōgatōnē accepit. in cuiꝰ ſignū ſol decem lineis receſſit Quid tam ſtabile in natura vt diuinaſententia et curſus naturalis in qualibet
ſtella. et tamen deuota oratō regis ⁊ mutatōem diuine ſententie impetrauit ⁊ nobiliſſimū ſidus recedere fecit. ꝓpter qd̓d̓r Eccl̓. xxxviij. Fili in tua infirmitate nedeſpicias temetip̄m. ſed ora dn̄m et curabit te ¶ F Tercō oratō impetrat expulſionem pugne tam corꝑis qͣꝫ aīme vn̄dn̄s dicit apl̓is Math. xxvj. Uigilate etorate ne intretis in tentatōnem. hoc dicit̉quantū ad pugnā ſpūalem. ſed impetratetiā expulſionē corꝑalis culpe. dum impetrat nobis pacem in tꝑe. j. Thimo. ij. Obſecro primū omniū oratōem fieri ꝓ regibus et his qui in dignitate ſunt conſtitutivt tranquillā et quietam vitam agamꝰQuarto impetrat nobis adquiſitōnē hereditatis eterne quid vnqͣꝫ melius nobisobtineret. vnde Propheta. Quoniamtu deus meus exaudiſti oratōnem meamde heredi. ti. no. t. Uirtute orationis clauditur celum malis et aperit̉ bonis. vnded̓r Iac. v. Helias homo erat nobis ſimilis paſſibilis et oratōne orauit vt nō plueret ſuꝑ terrā. et n̄ pluit annos tres et mēſes ſex. et iteꝝ orauit et celū dedit pluuiāſequit̉. neceſſitatibus ſanctoꝝ cōmunicātes. in quo inuitat ad releuatōnem fraterne miſerie Non em̄ eſt membꝝ xp̄i q̄ noncōpatit̉ membris xp̄i et qͥ eis manum nōaperit ſi habeat vnde poſſit. Mirū ē em̄ꝙ in hominibus deficit qd̓ in brutis ipſanatura plantauit. Nam videmus ꝙ eqͥalterius eque filiū ſuſcipiat ſi mater eiusaliqua cauſa pereat et tanqͣꝫ ꝓpriū eiuspaſcit. Herodius etiā regia auis pullumquē aquila eijcit. ſuſcipit et diligenter nutrit Que ergo crudelitas exiſtit vt hō ꝓximū ſuū fratrem ſuū dei filiū abijcit. necſubuenit ei cum poſſit. immo crudelitas ītantū p̄ualuit ꝙ ſepe mulier filiū quē concipit vel ip̄a occidit vel occidendū exponit dum eum de nocte ad aliqd̓ hoſpitaleꝓijcit. Plangant plangant corda fidelium diuina pietate cōſciſſa qn̄ maior pietas inuenitur in beſtia qͣꝫ in ratōnali cre