Sermo
deo vnus ſpūs cum eo efficit̉. ſicut docetApl̓s. j. Coꝝ. vj. Quid nobilius qͥd amabilius qͣꝫ vnū eſſe cū deo. ergo ſi vnꝰ ſpiritus cū deo ſumus. dum qd̓ ip̄e vult volumus ſolicite laboremus. vt volūtatesnoſtrās ſue volūtati ſubijciamꝰ nihil ſtulcius qͣꝫ illud appetere qd̓ eſt cōtrariū voluntati diuine cū ſit impoſſibile aliqͥd aliter eſſe qͣꝫ velit volūtas om̄ipotentis illud eſſe. ¶ C Tercō ad vnitatē nosinducit gratia. et hec ē cauſa vnitatis cōſūmatiua et effectiua. Impoſſibile ē em̄eſſe vnū cum deo. eſſe vnū cū ꝓximo. eēvnū cum ſeip̄o. niſi ꝑ gr̄am fiat hec vnioNam corrupto medio vniente quō ſtabunt extrema. nūquid anima corꝑi vniet̉ſi ſpūs intermedij corrumpant̉. nunquidelemēta inter ſe tam ꝯtraria in corꝑe aliquo vnient̉ vel vnita ꝯſeruabūtur ſi luxque eſt mediū ꝯſilians ſeꝑatur. ſed ſpūale vinculū quo deo ꝓximoqꝫ vnimur eſtgr̄a que vere amicicie eſt in cordibꝰ cauſatiua. ergo ipſa corrupta perit vnitasab ipſa cauſata. vn̄ poſtqͣꝫ apl̓i Actu. ij.receperūt gr̄am ſpūſſancti in tm̄ ad inuicem ſunt vniti vt dicat̉ Actu. iij. ꝙ oīmcredentiū erat cor vnū et anima vna. etquid eſt qd̓ valeat eſſe diuiſum vel diuerſum vbi eſt cor vnum. Quōtꝑalia pn̄teſſe diuiſa vbi eſt aīma vna. et ideo ſeq̇ibi ꝙ nullus aliquid ꝓpriū eſſe dicebat ſꝫerant illis omīa ꝯmunia. O miſeri xp̄iani qͣꝫ grauiter corruiſtis. qͣꝫ viliter a vr̄aꝓpria origine receſſiſtis vt nec in cordibus nec in rebus aliquā vnitatē ſeruetis.Quis ſub celo populus ſic diuiſus vt populus xp̄ianus. quō poſſet ſtare hic populus vbi nō ſolū a ꝓximo ꝓximus eſt diuiſus. ſed frater a fratre et filius a pr̄e etiāſeparatur. Si omne in ſeip̄o diuiſum deſolabit̉ quō non corruet in ꝓfundū quodſumme oſtendit̉ eſſe diuiſum Nam porciſe ad inuicem iuuāt. bubali cōtra lupumcōmuniter pugnant Elephātes ſi aliquocaſu cadant ſe inuicē ꝓ poſſe releuāt. ſed
xp̄iani inuicem ſe manducāt. ſepe videmus ſarracenos qͣꝫuis inter ſe valde diuiſos. imminēte pugna inuicē retineri ⁊ voluntate cōcordi dei populo aduerſari. etnos cōtra ſaracenos nō poſſumꝰ eē vniti. vnde hoc. niſi qꝛ vinculū vnionis amiſimus niſi qꝛ a deo noſtro receſſimꝰ et rebus vanis adheſimus. licet homo auerſus ab vno ad multa euanuit. ſed cōuerſꝰa multis ad vnū vitam inuenit. et ꝓpterhoc in verbo p̄miſſo bene ſequit̉ in xp̄o. īquo notat̉ vera cauſa vnionis Nam illivere vniunt̉ et illi meritorie vniunt̉ q̄ ꝓpter xp̄m inuicē vniunt̉. vnd̓ Grego. docet. nihil ſic eſſe timendū ſicut vnitas maloꝝ quoꝝ nō eſt vnio ꝓpter ꝓximū. vn̄ꝓuer j. d̓r. Fili miſi te lactauerint peccatores ne acquieſcas eis. ſi dixerīt veni nobiſcū infidiemur ſanguini. omnē p̄cioſaꝫſubſtantiā reperimꝰ. implebimus domosnoſtras ſpolijs. marſubiū vnū ſit oīm noſtrū. fili mi ne ambules cum eis.¶ Item de eadē dn̄ica Ser. xxx. AOlentes querebamus te Lu. ij. Quid ē qd̓ domina nr̄a dolebat. vnde eā eſtimas doluiſſe. cōſtat certiſſime ꝙ ſciebatfiliū dei eſſe. ergo et om̄ipotente eſſe ⁊ ſapientiſſimū eſſe. ergo nō dubitabat eū periſſe nec ei malū aliqd̓ accidiſſe. quē ſciebat nō niſi volūtarie pati poſſe. Qui autē vult hoc aliter ſentire. oportet ꝙ dicatdn̄am de filij om̄ipotētia dubitaſſe quodnephas eſt credere. vnde Origenes dicit expreſſe. ꝙ non timuerunt xp̄m periſſeſed dubitauerūt eum in celum redijſſe qn̄vellet in mundum iterū reuerſurum. ſedquidquid ſit de hac opinione poteſt ſatiscōueniēter dici. ꝙ licet̓ eum poſſe ꝑire nōdubitauerit. materno tn̄ timore dū filiumquē pluſqͣꝫ ſe diligebat ſubtractū tā ſb̓itoeſſe cernebat. de ip̄ius abſētia vald̓ dolebat quē ſemꝑ pn̄tem hr̄e cupiebat. Sepe