EER
em̄ mater filiū quē multū amat. qͣꝫuis filium bene valere cognoſcat. anxiat̉ tam̄ fieū pn̄tem videre nō valeat. Et ſi hoc faciat mater de filio tam ꝑuo tam modicobono tam velociter perituro. quid faciēdū erat de filio optimo et de filio ſummebono. Potuit et alia cauſa eſſe doloris.nam plurimū hō dolet qn̄ aliqd̓ magnumbonū per ſuā negligētia ꝑdidiſſe ſe videtqͣꝫuis ergo mater pijſſima negligentē ſeexiſtimaret que tantū filiū erraſſe. nullomō potuit dubitare. tn̄ ex amoris magnitudine dubitare potuit ne forte ꝓpter negligentiā eā dimiſit. vn̄ qd̓ diuina diſpenſatōne ꝑ filiū factum erat. ip̄a ſibi potiusaſcribebat. ꝓpter qd̓ multū dolebat ⁊ eūſolicite requirebat. Unde in verbo p̄miſſodat nobis formā qualiter querendꝰ ſidn̄s. dum per peccatū a nobis fuerit ſeꝑatus. Nam debet dn̄s queri cū cordis afflictōne. debet etiā queri cum operis continuatione. Debet ergo de dn̄o ꝑdito eſſeamaritudo cōpunctōnis in corde vt pcedens culpa purget̉. debet et cōtinuato boni eſſe in oꝑe vt ſic pena deo ſoluat̉ q̄ propeccato debet̉ Notatur ergo amaritudocordis cū d̓r. dolētes. notat̉ ſcd̓o cōtinuatio oꝑis cū adiungit̉ querebamus te ¶B Notandū aūt eſt hic ꝙ quadruplicē debet habere homo dolorē. ſcꝫ ꝯpūctōnis cōpaſſionis cōtritōnis et diſſolutōnis. vt cordis cōpunctō ſit ad xp̄m. animi cōpaſſio ad ꝓximū. cōtritō aūt ſit ꝓpter peccatū. ſed mortis diſſolutō ſit contra corpus ꝓpriū. Dico ꝙ debet eſſe ī homine dolor amaritudinis et gemebundecōpunctōnis per comꝑationem ad xp̄mpaſſum. Quod eſt em̄ in materiali corpore membrū quod nō fuerit dolori ſuppoſitū ſi caput fuerit infirmatum. Nam ſerpentes ꝓ capite ſuo totum corpus exponūt Apes etiā ſuum regem in tantum diligunt. ꝙ ſemꝑ ſibi quanto plus poſſuntviciniores eſſe cōtendunt ip̄o nō viſo pereunt. et ip̄o viſo in ip̄ius viſione cōfor-
tantur et fortius animant̉. quē ſi mori cōtingat circa eū ſe cōgregant et more funerantiū plorare ſuo mō non ceſſant nenpoſtea bibūt vel manducāt. immo gemētes moriunt̉ niſi de eoꝝ medio citius ſubtrahat̉. O quāta ꝯfuſio. quanta abuſioquāta rep̄henſio chriſtianis qn̄ apes ſanguine nulle. carne tam modice. ꝓ ſuo ſicgemūt rege vt ſinant ſe mori fame et homines ratōe vigētes ſuo nō compatiunt̉auctori pro eis mortis opprobriū patiētiSancti tn̄ hoīes dolent et plorant. nec afletibus vnqͣꝫ ceſſant cū recordant̉ que ꝓeis ꝑtulit dn̄s. vn̄ de talibus ꝓphetatumfuit zacharie. xij. Dolebāt ſuꝑ eum ſicutdolere ſolet in morte primogeniti vn̄ d̓rde beato Petro ꝙ ſꝑ flebat qn̄ dn̄i memoriā habebat. vnde ꝓpter fluentęs lacrimas ab oculis ſemꝑ ſudariū ī manicaportabat quo lacrimas abſtergebat. propter qd̓ d̓r Abacuck. iij. Uiderūt et doluerūt montes .i. apl̓i. vnd̓ quilibet eoꝝ poterat dicere illd̓. iiij. Reg. iiij. Caput meum doleo .i. ꝓ capite meo mortuo ip̄i cōdolendo. cōmori ſecum volo ¶ C.Secūdo debet in nobis eſſe dolor cōpaſſionis ad ꝓximū. qꝛ in corꝑe materiali ſidolet vnū membrū cōpatiunt̉ om̄ia mēbra. ſicut et vno membro gaudēti cōgaudent om̄ia Nūquid non vidiſtis aliqn̄ canes vulnera lingentes et ligēdo ſananteſQuō ergo hō occidit quē canis ſanat vl̓lingit. magna crudelitas vt hō aīal manſuetū natura fiat crudelior beſtia. Quōem̄ hō eſt crudelior beſtijs qn̄ auis que d̓ſola rapacitate viuit ſicut exemplū patetin ſingulis nō cōmedit aues ſui generis.et homo vnꝰ ſic ſuos cōuicinos inuaditet ad mortē inducit. compaciendū eſt igit̉ꝓximo pacienti Nam et vox proximi illa eſt Tre. j. Audite vniuerſi populi ⁊ videte do. meū. Iuuenes mei et virginesmee abierūt in captiuitatem. et clamatporcus et om̄is grex ad auxiliandū curritcapit̉ filius hoīs et ꝓximus non ſuccurritj
f iiij