xxlx
et igni vrenti ſupponit̉. vnd̓ ſepe ꝓ vnaparte ſanāda fit minutio et arſura in aliaergo ſi ita eſt in corꝑe materiali. quid eſſedebet in corꝑe ſpūali ¶ A Nota ergo ad vnitatē habendā inducit natura.mouet ſcriptura. et efficit gr̄a. Primū ēinductiuū. ſcd̓m eſt ꝓmotiuū. ſed terciū ēcōſūmatiuū. Qd̓ em̄ natura docet. ſcriptura promouet. ſed gratia complet. Dico ergo ꝙ ad vnitate om̄is natura inducit. Nam vt docet Phūs. Bonū cuncta exoptant. ſed idem ſunt bonū et vnū.vnde qd̓ appetit bonum et appetit vnuꝫeſſe. vnde Boecius oſtendit. ꝙ quantoaliquid plus habet d̓ vnitate tāto plꝰ habet de bonitate. et dicit. ꝙ om̄e qd̓ eſt tādiu ſubſiſtit et eſt qͣꝫdiu vnū eſt. et tūc interire neceſſe ſit cum vnū eſſe deſierit. nāſi vnū remoueris nullū vtiqꝫⁱ corpꝰ erit.qꝛ ſi ꝑtes corporis que in corꝑe vniunturdiuiſeris. ip̄m corpus penitꝰ interibit Itēcū aīmal ex anima et corꝑe vnitum ſit. ſihāc vnitatē remoueris nullū animal remanebit. Item in aīma ſua principia ſūtvnita que ſunt materia et forma. que ſidiuiderent̉ aīa in nihilū verteret̉. Manifeſtū igit̉ eſt ꝙ omne qd̓ eſt per vnitatemeſſe habet. et quantū habet d̓ vnitate. tm̄habet deeſſe. et neceſſe eſt interire ſi deſierit vnū eſſe. ſed om̄ia ꝑ naturā appetunteſſe et cōſeruatōem appetūt ſui eſſe. et refugiūt interitū toto poſſe. ergo ſi non poſſunt eſſe niſi vnitate omia appetunt eſſevnū. Si ergo tāta ē vnitas et tātꝰ amorvnitatis in ſingulis creaturis quare ī hominibus tanta crudelitas exiſtit qui cummaxime deberēt ſimul eſſe vniti. vtpoteqꝛ ab vno deo facri. ab vno patre generati et ad vnā gloriā ordinati maxime tn̄ſunt diuiſi. Reſpice volatilia celi. reſpice beſtias agri. attēde piſces in mari nectantā diuiſionē in eis inuenies ſicut in hominibus eſſe patet. Que em̄ aīmalia crudeliſſima gerūt tam ſeua bella vt rationalia. Non̄ ſic fratres docet nos natura.
ſed ſicut Apl̓s dicit Ro. xij. Sicut inquitvnū corpus eſt et multa membra habet.ſic vnū corpus ſumus in xp̄o ſinguli autēalter alterius membra. vn̄ d̓r. j. Coꝝ. xij.Patit̉ vnum membrū cōpaciunt̉ om̄iaalia membra. ꝓpter qd̓ illud nouiſſimumeccīe membrū dicebat. Quis infirmat̉ etego nō infirmor. quis ſcā. et ego nō vrorDocet ergo gaudendū eſſe cū gaudentibus. et flendū cū flentibus Alter inqͥt alterius onera portate et ſic adim. le. xp̄i ¶B Secundo ad vnitatem nos inuitat om̄is ſcriptura. nā Augꝰ dicit ꝙ ſcriptura nihil aliud p̄cipit qͣꝫ caritatē. ſꝫ ip̄acaritas nihil aliud eſt qͣꝫ vinculū Inuenies ergo ꝙ dum ſolā caritatē p̄cipit. ſolaꝫnobis vnitatē imponit. vnde hac vnitatatem nobis optabat dn̄s Ioh. xvij. cumorabat. Pater inquit ſācte ſerua eos vtſint vnum ſicut et nos vnū ſumus. ſed ecce res in cōtrariū verſa eſt. qꝛ nō ſolū diuiſus eſt homo cōtra ꝓximū ſed etiā contra ſeip̄m. vbi hodie vnitas cordis. vbivnitas volūtatis. vbi vnitas oris. ⁊ vbivnitas operis. vn̄ dicebat Iob. xvij. Cogitatōnes mee diffipate ſunt tor. cor. m.torquentes dicit. qꝛ ſciſſio ⁊ diuiſio cordiseſſe nequit ſine vehemētia doloris. vnded̓r. Oſee. x. Diuiſū eſt cor eoꝝ et interibūt. quō em̄ valet quis viuere ſi diuiſioſit in corde. vnde diuiſio cordis eſſe neqͣtſine vehemētia doloris Tante em̄ volūtatis tāteqꝫ vnitatiſ ē cor vt ſi acu pūgat̉ita vt modica diuiſio ſubſeqͣt̉ cōtinuo morit̉. ⁊ ſic eſt impoſſibile vt ſpūaliter viuathomo ſi ſit diuiſus a deo a proximo auta ſeip̄o. Unde tanta hodie in mundo corrubtio. vnde tanta deſtructio. vnde tanta pellorum concertatō. niſi quia ꝑ peccatū diuiſi ſumꝰ a deo Iſa. lix. Iniquitatesnoſtre diuiſerūt inter nos et deū noſtrū. ⁊peccata noſtra prohibuerunt bonū a nobis. Uiuamus ergo dn̄o deo nr̄o vt nihilvelimꝰ loqͣmur nihil nihil oꝑemur. niſi qd̓eū velle cognoſcimus. nā qui ſic adheret
f iij