Germo
eſſe ponit rem ī vltimo eſſe creature. vn̄videmus ꝙ creatura intellectualis nō ſolū dat homini intelligere. ſed dat ei ſent.re viuere et eſſe. ſed creatura hn̄s tm̄ eſſenō poteſt dare viuere. nec hn̄s tantū viuere dat ſentire. nec habens tantū ſentire intelligere dare poteſt. Manifeſtū eſtigit̉ ꝙ ſuꝑiora et nobiliora influūt in inferiora et minus nobilia Ac ſuꝑceleſtia corpora ſūt entia nō viuētia nō ſentiētia. etgo ſuꝑ ratōnalē aīam nō ſunt influentia.nec libeꝝ arbitriū eius cogētia. Nam ⁊ ſiinfluant ſuꝑ vegetabilē et ſenſibilē aīamque nobiliores ſunt celi ſubſtātie hoc habent ex mouēte intelligētia nō ex virtuteꝓpria. que quidem intelligētia nō influitſuꝑ ratōnalē aīam cū ſint pres natura. etparis in parē nulla ſit influētia et hoc intellige ex neceſſitate nō diſpoſitiue. namqꝛ aīma ſequit̉ ſui corꝑis paſſiones. Und̓et ſanguinei ex natura ſūt leti. colerici iracundi. flegmatici pigri. et melancolici ſūttriſtes. Dū ſtella ſuꝑ corꝑa influit ad talem vel talē paſſionē. per accidēs quodāmodo aīam ad hoc diſponit. Itē ẜm doctrinā phī et oīm doctorū ſacre paginehomo finis eſt omniū. ꝓpter quē deus fecit hunc mundū. vnde et ceſſante homīsgeneratōne ceſſabit moueri celū. vnd̓ eſtmanifeſtū ꝙ ꝓpter hominē fecit deus celū ⁊ etiam eius motū. ſed ẜm philoſophūet etiā ẜm veritatē finis imponit neceſſitatē his queſunt ad finē. Nō ergo neceſſitatē ſuoꝝ actuū ex ſtellis accipit. ſed potius ſtelle vt ſint ꝓpter hominē accipiūtvn̄ Ptholomeus aſtrologoꝝ maximusuit ꝙ ſapiens hō dn̄abit̉ aſtris. et ad confirmatōeꝫ omniū p̄dictoꝝ d̓r Deutro. iiijUide ne eleuatis oculis ad celū et videas ſolem ⁊ lunā et omnia aſtra celi ⁊ adores ea que creauit dn̄s deus tuus in miniſteriū cunctis gentibus que ſub celo ſuntergo ſunt ad ſeruiendū nō ad dn̄andū. ſicergo patet de ſtella materiali. Siquiturvidere breuiter de ſtella ratōnali quā vi
derūt in ſtabulo magi. hec aūt ſtella fuitjͣvirgo maria. vn̄ de ea Nu. xxiiij. ꝑ Balaam longe ante ꝓphetatū eſt. Orieturſtella ex iacob. et d̓r de dn̄a noſtra ſpecialiter maris ſtella. qꝛ illa ſtella que ſic ē anauigantibꝰ noīata eſt ſtella inter om̄esaltiſſima et ſita pͦ ceteris eleuata. Sic etdn̄a noſtra eſt xp̄o maxime loco et dignitate ꝓpinqua et eſt omniū errantiū lux ⁊via. vnde ei et de ea cātat ſancta matereccīa. Aue maris ſtella. Tercia ſtella fuit quā viderāt in p̄ſepio poſitā ſuꝑ feno.vn̄ dn̄s dicit Apoc̄. xxij. Egoſum geuuset radix dauid. ſtella ſplendida et matutina. Nam ſtella eſt illuminatiue virtutis que mundū illumīat. eſt virtutis cōciliatiue. qꝛ cōtraria elementa ſua virtutecōciliat. et eſt virtutis eleuatiue. qꝛ vapores ꝓpria virtute ſurſū leuat. Sic em̄xp̄c mundū ſua virtute illuminauit. nospatri recōciliauit. et ad patrē in celeſtemgl̓iam ſublimauit ad quā ip̄e nos ꝑducat.¶ Dn̄ica infra octa. Ep̄i. Ser. xxix.Num corpꝰ ſumꝰ in xp̄o Ro. xij. In his em̄verbis Apl̓s duo facit. Nāprimo nos eſſe vnum aperit. Secundocauſā ip̄iꝰ vniōis on̄dit. Qn̄dit ergo coꝑis eccleſiaſtici vnitatē cū di. Unū corpꝰſumus. ſecūdo aperit ip̄ius veritatis cauſalitatē cū addit. in xp̄o. dicit ergo vnumcorpus ſumus. Sapiens em̄ apl̓us loquit̉ſub ſimilitudine corporis materialis decorpore ſpirituali. Nam conſtat ꝙ tantocorpus ſpūale eſt materiali nobiliꝰ. qͣntonobilior eſt ſpiritus qͣꝫ corpus. ergo quāto ſpiritus eſt corpore melior. tanto eiusvnitas debet eſſe perfectior. veꝝ materialis corꝑis vnitas tanta exiſtit ꝙ vnūmembꝝ ꝓ altero ſe exponit. vn̄ brachiūpro capite defendendo ictui ſe opponit.et dum vnum membrū infirmat̉ ſepe proſalutē ip̄iꝰ alterum incidit̉ aut cauteriſat̉