Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Ge xmo

cōtrariū illud d̓r magis cecū qd̓ eſt a lumine magis elongatū. Creſcere ergo inmalo malū ſit huiꝰ boni priuatō. ēaliud qͣꝫ magis ac magis ſe elōgare a bono. et hoc eſt qd̓ decepit infeliciſſimū manicheū qui neſciuit eſſet malumſummū per acceſſum ad ſummū malū poſuit malū ſummū. ſed ſi ſciuiſſet malūſola priuatō boni eſſet. ſummū malū minime poſſuiſſet. peccatori ergo in malo creſcēti et ſe quotidie ad alia et alia fundenti d̓r Gen̄. xlix. Effuſus es ſicut aqua noncreſcēs. et notabiliter dicit ſicut aqua. qꝛſicut aquaꝝ nimia abūdātia ſui aluei trāſit ripas terras vaſtat fructus ſuffocat ethomīes ſepe necat. ſic pctm̄ ripas pudoris excedit. om̄ia oꝑa bona perimit bona volūtatē extinguit. et totū hominemſuffocat et occidit. O qͣꝫ peſſimū increm̄ eſt illud quo bonū glorie tollit̉. naturavulnerat̉ vita glorie ꝑditur. et ad penaseternas homo deducit̉. et tn̄ multi ſunt ſimiles ſalicibus qui neſciūt creſcere niſi ſo in aquis. ſic et tales neſciūt creſcere inmalis D Scd̓m vero incremen eſt vanū qd̓ cōſiſtit in aggregatōe reꝝtemꝑaliū. Quid em̄ eſt tꝑalia aggregare niſi lutū cumulare ſicut em̄ in luto quāto cumulꝰ maior eſt tāto periculoſior. ſicdiuitie cōgregate grauāt ſed diſꝑſe iuuātSicut lutū ſi cōgreget̉ fetorē generat. ſedſi diſpergat̉ ſuꝑ terrā eam fecundat.ne ſtultus eſſet qui frumēta in horreis aggregaret et ea ſeminaret repoſitacōſummant̉ ſed ſeminata multiplicenturvn̄ Apl̓s docet parce ſemīat parcemētet. Si ergo ſemīata cupis recolligere multa ſemīare labora. et de hoc igit̉ incremento vano d̓r. ij. Paral̓. xvij. Creuit ioſaphat et magnificatꝰ ē in ſublimeet edificauit domos inſtar turriū fuitqꝫ inclitus valde. Tales em̄ ſunt ſimiles arboribus que multis annis creſcere ꝑmittunt̉ſubito ſperat̉ ictū ſecuris vel fulguris p̄cidunt̉. exemplū Danie. iiij. vbi vi-

dit rex arborē ſublimē atqꝫ robuſtā cuiusfortitudo ꝑtingebat vſqꝫ ad celū. et ſeq̄tur ibi. quō deſcendit vigil de celo et arborem p̄cidi mandauit. ſic reuera diuitescreſcere ꝑmittunt̉ ſed poſtea ſuccidunt̉ etom̄ia relinquere cōpellunt̉ et regula generalis eſt. quāto quis in mūdo amplius ſublimat̉ tanto grauiori caſu cōterit̉inferiorē locū tenere cōpellit̉ ETerciū vero incrementū eſt bonū qn̄ ſanctoꝝ fit accumulatō meritorū et bonorūoperū. nam dicebat ſanctus ille ioſeph.Gen̄. xlj. Creſcere me fecit deus in terrapaupertatis mee vnde tales grano ſinapis ſunt ſimiles. qd̓ ſeminat̉ minꝰ eſtomnibus oleribus. aūt creuerit maiusfit omnibus ſicut Mar. iiij. habet̉. Suntetiā tales lumini ſimiles qd̓ in auroraa ꝑua luce incipit radios vſqꝫquaqꝫ diffundit et ſic in maximū diē creſcit. ꝓueriiij. Iuſtoꝝ ſemita quaſi lux ſplendēscedit et creſcit vſqꝫ ad perfectū diē. poſſunt etiā tales fōti dici ſimiles qui licet ſitin ſui origine ꝑuus. in aquas tn̄ plurimasſe effundit. vn̄ d̓r Heſter. x. Fons ꝑuuscreuit in fluuiū magnū et in aquas plurimas redūdauit. Licet em̄ ſancti viri nūcparui ſint et deſpecti. ſunt tn̄ plurimū ſublimandi. vn̄ dānati ſuperbi dicturi ſunt īinferno illud Sapͣ. v. Hi ſunt quos aliqn̄habuimus in deriſum ⁊c̄. nos inſenſati vitam illorū eſti. inſa. ⁊c̄. In circūciſione dn̄i Ser. xxiiij. AEtera tranſierunt et ecce noua facta ſuntCom̄ia. ij. Cor. v. verba p̄miſſa valde eleganter ſolennitati hodierneconueuiunt non ſolum ratione vetuſtatis abolite. ſed etiam ratione nouitatisinducte. Nam apoſtolus primo oſtenditpreterita et vetuſta eſſe abolita et finita. Secundo dicit preſentia omnia eſſead chriſti preſentiā innouata. Primo ergo dicit p̄teritoꝝ abolitōnem cum dicit.