Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

confundit̉ noſtra ſuꝑbia. fuit factio conuerſatōnis pauperrime vt cōfundat̉ noſtra auaricia. fuit mortis acerrima vtfundat̉ noſtra laſciuia Dicamus ergoxp̄c factus eſt humilis ex matre naſcēdovnde dicebant paſtores Lu. ij. Tranſeamus vſqꝫ bethleem et videamꝰ hoc ver qd̓ factū eſt. et ſequit̉. venerūt feſtinanter et inuenerūt puerū pannis inuolū poſitū in p̄ſepio vn̄ exclamat AugꝰO inquit mira et inexquiſita cōpago.noua et inaudita cōmixtio qua factꝰ ē ille qui fecerat. factus ē deꝰ vt deꝰfieret. et vt panē angelorū manducarethomo dn̄s angelorū factus eſt homo. etaddit. O miraculoſa ꝓdigia nature iura mutant̉ in homīe deus naſcit̉ virgo ſine viro grauidat̉ ſimul mater virgo eſficit̉. mater facta ſꝫ īcorrupta hn̄s filiumneſciens virū. ſemꝑ clauſa ſed infecūda. fit creator creatura. qui immenſus ēcapit̉. ſūmus hūilis efficit̉. incorꝑeus carne veſtit̉. inuiſibilis videt̉. impalpabilispalpat̉. incōprehēſibilis cōprehendit̉. etimmortalis occidit̉. In omnibꝰ iſtis verbis ſi ruminent̉ ſūma humilitas inuenit̉.ergo hūana ſuꝑbia cōfundat̉. qꝛ vbi ſumma maieſtas humiliat̉ ip̄a ſublimari nititur. Scd̓o xp̄c factus ē pauꝑrimus in conuerſando vn̄ dicit Apl̓s. ij. Cor. viij. Scitis gr̄am dn̄i noſtri ieſu xp̄i qm̄ eſſet diues nobis egenus factus eſt vt illiꝰ inopia nos diuites eſſemus. Quis ſic factꝰeſt pauper vt dn̄s. habent vtiqꝫ aues nidum. aīalia latibulū. ſed habuit rex regum vbi reclinaret caput regiū. īmo caput diuinū. Si mihi credis euangelioſaltem crede. Uulpes inquit foueas hn̄t.et volu. ce. nidū. filius aūt hoīs ⁊c̄. cōfundat̉ ergo humana auaricia ꝯſpicit re ſuū tanta affligi inopia Tercio xp̄cfactus eſt aſperrimus moriendo qn̄ ſuſtinuit ſputa dura verbera duriora maledicta ludibria et dura mortis ſupplicia. vn̄d̓r Gal. iij. Chriſtus nos redemit de ma

ledicto legis factꝰ nobis maledictū. etd̓r factus maledictu. qꝛ maledictꝰ eſt abom̄ibus reputatꝰ iuxta illud Deutro. xxMaledictus om̄is qui pendet in lignoE Sequit̉. vt eos qui ſub lege erāt re.Nota ergo redēptionē nr̄am tria ſuntcōmēdantia .ſ. copioſitas. precioſitas etfructuoſitas. fuit copioſa ratōne ſanguinis effuſi. fuit p̄cioſa qꝛ ſanguis dei.fuit fructuoſa ratōne redemptiDicamꝰergo redemptō nr̄a fuit copioſa ſi conſideret̉ ſanguinis effuſi mēſura. qꝛ ſic̄ diBern̄. ſtillauit ſanguinis gutta ſedſanguinis vnda. tm̄ ex vna corꝑis ꝑteſed ex toto corꝑe et hoc abunde. et tam ſivna ſola gutta ſtillaſſet ad redēptōnemmultoꝝ hoīm ſuffeciſſet. bene ergo dictūeſt ꝓphetā Copioſa apud redēptioScd̓o fuit p̄cioſa ſi attendat̉ ꝑſona paſſanam paſſus ē dei filius qui non ſolū erahomo ſed deus. et ideo ſanguis effuſꝰ inſūmo fuit p̄cioſus eo ex diuino corporeſit effuſus. vn̄ d̓r. j. Pe j. corruptibilibus auro ⁊c̄. vnd̓. j. Coꝝ. vj. Empti em̄eſtis p̄cō magno ⁊c̄. qꝛ ſicut.. Thimo. ij.d̓r. Unus eſt mediator dei hoīm homoxp̄c ieſus. et dedit ſemetip̄m redemptō.nem nobis omnibꝰ. Tercō fuit fructuoſa ex ꝑte redempti. qꝛ fuit peccati abſterſiua pene ablatiua. debite ſolutiua. gratie collatiua et glorie reſtitutiua. vnd̓ d̓rMath. xx. Filius hominis non venit miniſtrari ſed miniſtrare et dare animā ſuāre. pro multis liberandis et ad vitā ducēdis. vnde d̓r ad Hebre. ix. per ꝓpriumſanguninē introiuit ſemel in ſancta ſācto eterna redemptōne inuenta id ē dumſanguinē ſuū fudit. nobis eternā redēptōnem inuenit Grates igit̉ deo patri filium nobis fecit. grates et dei filio qui nobis tam pius aduenit qui nobis ſanguinem ſuum fudit et ſic nos ad patriam reuocauit. De eadem dn̄ica Ser. xxiij. A