Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

xxij

ꝓpter vniuerſorū reſtauratōem. oīa em̄ſunt in celo et in terra xp̄m reſtaurata.dum fuit humana naturā redempta ruina angelica ex hominibꝰ reꝑata vn̄ dicit̉Ephe.. ẜm placitū ſuū ſcꝫ deus paterpoſuit in eo ſcꝫ in xp̄o in diſpenſatōne plenitudinis temꝑis reſtaurare que in celiset que in terris ſunt. et ad Col̓. j. In quocōplacuit omnē plenitudinē inhabitareper xp̄m recōciliare que in terris et que īcelis B Tercō tempus hoc d̓r teporis plenitudo ꝓpter donorū ſpūaliumlargitōem Qui em̄ filiū dedit omīa bona ſolū temꝑalia ſed eterna donauit quicum pater in filio ſit ip̄m dedit ſeip̄mnobis impēdit et ſic dedit om̄e qd̓ habuitꝟn̄d̓r Ioh. j. de xp̄o Plenū gr̄e et veritatis. et ſequit̉ ibi. de plenitudine eiꝰ nosaccepimus. et quid mirūſi ille plenus cuivnita ſūma diuiuitas erat. vnde dicit̉ adCol̓. ij. In xp̄o hītat plenitudo diuinitatis etiā corꝑaliter. hoc eſt dicere ſo aīe ſed etiā ip̄i corꝑi erat vnita diuinitas. vel d̓r corꝑaliter qꝛ ſicut in corꝑe ſūttres dimenſiōes. ſic deus in xp̄o ẜm triplicēmodū fuit ſcꝫ per eſſentiā ſicut ē in omnibus creaturis. per gr̄am ſicut eſt in om̄ibus ſanctis. per vnionē in ꝑſona verbiſic in ſolo xp̄o fuit. C Sequit̉. miſit ſic deus filiū ſuū. miſit vtiqꝫ vt pijſſimū redemptorē vt fortiſſimū pugnato. et vt fideliſſimū liberatorē. homoprimarie tranſgreſſionis merito excluſuserat a regno. affligebat̉ ī md̓o et captiutenebat̉ ī limbo Eſt igit̉ miſſꝰ filiꝰ dei vt regnū filijs aꝑiret vt eos in afflictōibꝰ adiuuaret vt eos a captiuitate educeret Dicamus ergo deus pater filium miſit vtnos redimeret et regis ianuam aperiret.et nos ſecum in illud adduceret ob hancvtiqꝫ cauſam moyſes rogabat Exo. iiij.Domine mitte que miſſurus es quaſi diceret non poſſumus dn̄e per alium liberari. nec per aliū in gratiam tuam reſtitui.nec per alium poteſt ianua aperiri. ergo

vt illū mittas om̄is humana affectō roat Secūdo deus pater filiū ſuū miſit vts ſic oppreſſos et afflictos ſua potētiaeraret. quo em̄ tam forti potentie infirnitas humana reſiſteret. niſi virtꝰ omniotētis defēſaret. vn̄ d̓r Iſa. xix. Clamabunt ad dn̄m a facie tribulantis. et mittiteis ſaluatorē ꝓpugnatorē liberet eosvn̄ ꝓpheta Miſit d̓s mīam ſuam veritatē ſuā. aīam meā eri. me. ca. leonūTerco miſit deus pater filiū ſuum vt nosvinctos limbo educeret captiui eramꝰnulla pecunia nulla īduſtria nulla noſtrapotētia redimi poteramꝰ. ſed ſolū dei filiū abſolui a vinculis valebamus. Motus igitur pietate ſola non ꝓpter noſtramerita filium ſuū miſit qui carcere dyaboli nos extraxit vnde dicit̉ .j. Iohā. iiij.Hec eſt caritas dei non quaſi nos dilexerimus eum. ſed qꝛ ip̄e prior dilexit nos etmiſit filiū ſuū propiciatōnem pro peccatis noſtris. Aliter ſicut dicit Leo papa inſermone Ab eterne mortis vinculis nonpoteramus abſolui. niſi veniens dei filiꝰinfernalia clauſtra cōfringeret. fortē dyabolum ipſe fortiſſimꝰ alligaret. et ſic nosab eius violētia liberaret. Uidete igiturquāta fuerit iudeorum crudelitas qui patrem tam pium dominū tam benignumqui eos liberare venerat occiderunt. Cogitate igitur quanta ſit chriſtianorū duricia qui chriſtū populo ſuo tātis ab eo miraculis de egipto educto et tantis beneficijs ab eo dotato. in ſuis ſordibus derelicto et ipſo gentili populo ſibi in filium adoptato non diligunt ei non ſeruiunt ſed īgrati magisqꝫ iudei exiſtunt DSequitur. factum ex muliere factum ſublege. Nota ergo triplicem in chriſto factionem. vna que fuit humillima. ſecunda que fuit pauperrima. tercia aſperrima. Nam ſaluator nr̄ factus eſt humiſlimꝰ ī naſcēdo. factꝰ ē pauꝑrimꝰ hoībꝰꝯuerſando. et ē factꝰ aſꝑrimꝰ moriēdo. fuit ergo factio natītatis humillima Unde

e ij.