Sermo
primū ẜm exiſtentiā. Si aūt natura ꝑſpicua eſt vniformis non mota. ſic ē in celoempirreo. Nam empireū celū qd̓ eſt celorū omniū ſummū et vltimū ē vniforme ꝑtotū. quaſi in omnibꝰ ſuis ꝑtibus luminoſum. et eſt oīno immotū Si aūt natura ꝑſpicua eſt luminis receptiua. hoc non poteſt eſſe niſi duobꝰ modis. aut em̄ recipitlumē a ſuꝑiori ſiue per primū. aūt ab inferiori ſiue per poſteriꝰ. Si a ſuꝑiori aūt cūardore aūt ſine ardore. ſi ſine ardore ſic ēcelū o impū ſi vero cum ardore ſic ē igneum. Si aūt recipit lumē ab inferiori ſiue ꝑpoſterius. aut eſt cōiunctū ſuꝑiori parti ⁊ſic eſt celū ethereū. aut eſt coniunctū inferiori et ſic eſt celū aereum Aqua vero qꝛnō vndiqꝫ terrā tingit celū dici nō merūit. de his em̄ celis plena eſt tota ſcripturalaudate inquit pͣs. Laudate eū celi celoꝝet aque que ſuꝑ celos ſunt ⁊c̄. Om̄es em̄hos celos beatus Ioh. tranſcēdit nec itaſubſiſtit. qꝛ neceſſe fuit. Nam cōſtat om̄ecorpus eſſe cōpoſitū. et cōſtat ꝙ vbi cōpoſitō ibi diſſolutō intelligi eſſe poteſt qꝛnō poteſt eſſe quo maius excogitari nonvalet. Inter corꝑa igit̉ deus querendusnō eſt. ergo ad querendū deū vltra om̄ecorpus eundē eſt Itē omē qd̓ cōpoſitū eſtſuis cōponentibus ſaltē ẜm naturā poſterius eſt. ſed om̄e corpus cōpoſitū eſt. ergo nullū corpus ſimpliciter primū eſſe neceſſe eſt. nullū corpꝰ igit̉ deus ē. ergo necinter corꝑa querendꝰ eſt deus. Itē omne corpus eſt minus bonū qͣꝫ ſit ſpūs. ſeddeus ſūmū bonū eſt. ergo inter corꝑa querendus non ē. vnde et ſumi phīdū deumqueſierūt om̄ia mundi corꝑa tranſcenderūt. vnde Epicuri fuerūt ſtultiſſimi dumſummū bonū in voluptate corꝑis poſuerūt. Quō ſummū bonū eſſe poteſt qd̓ viliſſimū eſt et fetidiſſimū qd̓ tam breuiſſimū bonū eſt. Non ergo ſummū bonū inuenit̉ in genere corpoꝝ cū tale bonū ſit infimū. vn̄ d̓r Ioh. xxviij ꝙ non inuenit̉ interra ſuauiter viuentiū ſcꝫ ſummū bonū
et Canti. iij. d̓r In lectulo meo queſiui ꝑnoctē quē diligit aīa mea q̄ſiui illū et n̄ inueni. Quid eſt em̄ in lectulo querere niſiin bonis carnis quieſcere. ſed xp̄c nō inuenit̉ in carne nō in requie ſed potius in labore. vn̄ d̓r Lu. ij. ꝙ queſierūt eū inter cognatos et notos et non inuenerūt. BScd̓m celū eſt ratōnale: ratōnalis aīmaip̄a in qua ml̓ta celant̉ ſcꝫ diuina ſecretanā ip̄am aīaꝫ eſſe celū Grego. ꝓbat hocmō Deus inquit Iſa. lxvj. dicit Celū mihi ſedes eſt. et in Sap. d̓r. Anima iuſti ſedes eſt ſapīe. et conſtat deū ſummā ſapiētiā eſſe. ergo ſi ſapīa deus eſt. et ſedes deicelū eſt et anima inſti ſedes eſt ſapīe. anima igit̉ c̄ celum. vn̄ de ip̄is ſanctis apl̓isd̓r in pͣs. Celi enarrant gloriā dei. et iteꝝUerbo dn̄i celi firmati ſunt. et licet hi celi primis ſint longe nobiliores. et qꝛ viuētes. et qꝛ ſcientes vel ſentiētes. et qꝛ intelligentes. ſunt tamen multū a ſūmo bonodeficiētes. et ideo qui ſummū bonū vultinuenire oportet omnes hos celos franſcendere. Nam cōſtat ꝙ ratōnalis aīmanon eſt ẜm ſe res ꝑfecta. vnde nec meret̉dici ꝑſona. qꝛ ꝑ ſe ens nō eſt. ſed tanqͣꝫ ꝑsad alterū eſt et minꝰ ip̄o toto aliquid habet. ergo nō ſummū bonū eſt. qꝛ ad ſui cōplementū aliquo indiget ſine quo ꝑfectanō eſt. Nam in tantū eſſe in corꝑe ſibi naturale eſt vt ab eo ſeꝑata. etiā ip̄a viſiōediuina a corꝑe quin appetitū ſemꝑ ad illud habeat nequeat ſeparari. vnd̓ nō poteſt etiā beatitudine ip̄a eiꝰ appetitꝰ omnino cōpleri. niſi contingat eam corꝑi reuniri. Cum ergo deficiat a ꝑfectōne ſumma nō eſt querēda in ea ſūma eſſentia ſꝫeſt penitus tranſcendēda. vn̄ docet Au.ꝙ anima volens ad deū aſcendere debetomnia exteriora dimittere et ad ſe ip̄amredire et ſe ſupra ſe leuare mentis acie etſic ſummū bonū poteſt videre. Itē omīsaffectō quedam paſſio eſt. ſed in ſummobono nulla paſſio eſſe poteſt. ergo nec ineo affectō vlla eſt. ergo aīma que tā va-