Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sexmo

Quare nos potuimus eijcere illū. reſpōdit dn̄s. ꝓpter incredulitatē veſtramManifeſtū eſt igit̉ illa ſola fides veraeſſe ꝓbat̉ que diuinis miraculis cōfirmatur. Sed hereticoꝝ credulitas falſa nullis vnqͣꝫ fuit miraculis approbata. īmoaꝑte a deo miraculis eſt re ꝓbata. Stultiſunt ergo qui eis credunt ꝓpter exteriora oꝑa. audite credentes ſtulti quod dicit̉Mar. vlti. Signa inquit eos qui crediderint in nomīe meo hec ſequent̉. linguisloquent̉ nouis. demonia eijcient ⁊c̄. Sediſta miracula que fidem ſequunt̉ verāqͣꝫ vllus hereticoꝝ fecit. ergo nullus vnqꝫ verā fidem habuit. Sed diceres. necvos iſta miracula facitis Dico ꝓpterea omnes iſta facimus. vel qꝛ om̄esperfecti ſumus. vel ſicut dic̄ Apl̓us.Diuiſiones gratiaꝝ ſunt. nec omnibꝰ omnia data ſūt. multi tamē ex noſtris iſta fecerūt que veris teſtibus ap ꝓbari poſſūt E Secundo beatus Stephanus fuitplenus gratie ornamento. vn d̓r Actuū.vij. Stephanus plenꝰ gratia. Nōne plenus fuit qui celos aꝑtos vidit et gl̓iam d̓iaſpexit. et dn̄m ieſū xp̄m videre ꝓmeruitHac em̄ gratia qua illuſtrat̉ aīa ſic Stephanus plenus fuit nemo illi reſiſterepotuit. Actu. vj. poterāt reſiſtere ſapientie et ſpūi qui loquebat̉. Si hanc ſapientiā heretici habēt. quare in latibulislatitant. quare ad publicā diſputatōnem ꝓperant. niſi qꝛ argumēta catholico formidāt. Nunquid maior eſt diuina ſapientia qͣꝫ humana. nūquid diſcipulis ē ꝓmiſſum Lu. xxj. Ego dabo vobisos et ſapientiā cui non poterant reſiſtereom̄es aduerſarij veſtri. ergo ſi maior eſtdei ſapīa qͣꝫ humana et verba xp̄i ſūt veriſſima. cōſtat veritate certiſſima illiab alijs omnibus cōuincunt̉. eſſe diſcipuli xp̄i approbant̉. qꝛ habere diuināſapīam oſtēdunt̉. Tercō beatus Stephanus fuit plenus fortitudinis fulcimēto vn̄d̓r Actu. vij. Plenus fortitudine. vnde

poterat̉ dicere illud Michee. iij. Plenꝰfuit fortitudine ſpūs dn̄i. ex hac plenitudine aduerſa om̄ia tolerauit ſolū ſublapidātibꝰ ſuccubuit. ſed in tm̄ ſub eisꝓfecit pro lapidantibꝰ exorauit. et inde fortitudine diuini amoris effulſit. vt pro ſe orauit in pedibꝰ ſtetit. ſed orāspro aduerſarijs genu flexit vn̄ d̓r in Act.Poſitis aūt genibus ⁊c̄. Uere beatꝰ hicmartir fuit vas auri ſolidū omni lapidecōſo ornatū qꝛ ſicut aurū ſi ſit purū ī ignenullo modo minuit̉ ſed magis fit fulgidūſic iſte ſub lapidibus eſt cōſumptꝰ ſedin meritis augmentatꝰ. Sed quis hodiefortis vt Stephanus qui non ſolū factisfrangimur turbamur. ſed etiā dictis vn̄de talibus poteſt dici iliud Iob. iiij. Ubieſt timor tuꝰ fortitudo tua et ꝑfecto via tuaꝝ. ecce veniet ſuꝑ te plaga et defeciſti. tetigit et turbatus ēs. em̄ vascuſſum multū reſonat: ſignū eſt certūvacuū exiſtit. ſemꝑ em̄ peior rota in cur plꝰ reſonat. veſica vēto plena ſi acufuerit puncta multū crepitat Quarto hicbeatus martir plenus fuit ſpūſſancti complemēto. licet em̄ in quolibet dei dono ſpirituſſanctus dari p̄dicat̉. in ſeip̄o tn̄ darid̓r ad maxima oꝑanda donat̉. vnd̓ exhac plenitudine beatus ſtephanꝰ ſolūactiuꝰ fuit ad ea que ſupra ſunt poſita. ſꝫetiā ad cōtemplāda celeſtia qd̓ concedit̉paucis in via. Si em̄ ſpūſſanctꝰ ignis d̓rqꝛ ignis cuius eſt proprium ferri ſurſumad hoc omnibus datur vt ad modū ignisfrigida corda incendat et ad ſe per amorem conuertat. et ſic ad cōtemplatōnemceleſtium ſurſum tollat. vnde dicit̉ Act.vij. cum eſſet Stephanus plenꝰ ſpirituſancto intendens in celum vidit gloriā dei et ait. Ecce video celos aꝑtos ⁊c̄.Tria ſibi ſpirituſſanctus oſtendit. ne inmartirio trepidaret. Nam vidit premium ſibi a deo paratum. Unde dicitgloriam dei vidit. Uidit autem xp̄m adauxiliandū ei p̄paratū. vnde d̓r ieſum