E
iiij. Quid eſt vita noſtra niſi vapor admodicū parens Iob. vij. Dies mei velocius tranſierunt qͣꝫ a texente tela ſuccidit̉Concludamus ergo ex omnibus p̄dictisqꝛ ſi non humiliaris ſed ſuperbus exiſtiscū tanta materia humiliatōis ex tuo corpore tibi ſit a tua natura recedis omninoet ſic dū alienū eſſe induis tuo eſſe penitꝰſpoliaris. homo igit̉ eſſe deſinis eadē ratōne qua in ſuꝑiori membro ratō manifeſta cōuincit. ¶ D Tercō querat̉ abhomīe. quid ſit ẜm vitā. hoc eſt em̄ quodIob querit. Quid eſt homo qꝛ magnificas eū aūt quid appones erga eū cor tuūUerū huic queſtioni rn̄det Augꝰ. Audiinquit quid debeat eſſe homo. vtiqꝫ animal manſuetū natura. ex natura em̄ ē homini inſitum vt ſit animal manſuetū. vn̄ꝓbans hoc diligenter auſculta quid ſentiat diuina ſcriptura et etiā omnis ꝓphetia. Nam cōſtat eſſe certiſſimū et ſolidorū argumentoꝝ cōnexione ꝓbatū ꝙ natura nec abundat ſuꝑfluis nec deficit ī neceſſarijs. vnde nihil ſuꝑfluū nihil etiā diminutū eſt in natura plantatū. ſed videmus ꝙ natura magiſtra multis animalibus dedit arma. ita ꝙ quibuſdā cornuaad impetendū. quibuſdam dentes feroces et caninos ad lacerandū et ora longa et lata ad capiendū. quibuſdam vngues acutos et ſciſſos ad capiēdū et laniandum. quibuſdam pedes fortes ad ꝑcutiēdum. quibuſdam roſtra fortia et acuta ad capiendum et dilaniandū. et ſic eſtde omnibus alijs ſciendum Nam quibuſdam cōtulit venenū et arma alia ad impugnandū. quibuſdā agilitatē dedit mēbroꝝ ad fugiendū. Et qꝛ exempla ſunt īhis omnibus manifeſta. ideo ea ponerenon curam. vnde natura hoꝝ nihil contulit homini ſicut patet cuilibet intuenti.ſed omnia membra dedit homini molliaad nullā leſionē apta. ergo ſi natura nondeficit in nobiliſſima creatura. homo eſtanimal manſuetū natura Sed res in cō-
trariū verſa eſt. qꝛ qd̓ homini natura negauit ars dyabolica adinuenit Qd̓ animal quantūcūqꝫ crudele tot habet ad impugnandū arma quot adinuenit humana malicia. que aīmalia quantūcūqꝫ crudelia gerunt tam aſpera bella Vt ratōnalia. vbi inuenitur hodie tanta crudelitastam immanis impietas. tantaqꝫ ferocitas ſicut vbi deberet eſſe manſuetudo humanitatis. ergo ſi a quocūqꝫ diffinitō remouet̉ et ip̄m pariter qd̓ diffinitū eſt tollitur. dum animal manſuetū eſſe deſiſtisnatura hominis ſpoliaris. Quia ergo cariſſimi naturā nr̄am mutauimus et ꝑ cōſequens a deo noſtro receſſimus. ido totmalis inuoluimur. tot guerris atterimustot tēpeſtatibus ꝓcellarū excutimur necab eis vllo pacto liberari valemus. quomodo em̄ viuere poteſt herba deficientehumore. quō fructificabit arbor areſcente radice. quō fluet riuulꝰ ſi aqua ſibi nōdetur ex fonte. quō viuent corꝑis membra non influente corde. quō germinabitherba ſole radios ſubtrahente Quid igitur mirū eſt ſi a creatore gubernatore etcōſeruatore receſſimus ſi tot malis exponimur. vn̄ clamat Iſa. lix. Nunquid abbreuiata eſt manus dn̄i vt ſaluare nequeat aūt impotens factus eſt ad liberandūnon eſt hec cauſa. que igit̉ cauſa eſt illa q̄ſubditur. Iniquitates inquit noſtre diuiſerūt inter nos et deum noſtrū. et peccata noſtra ꝓhibuerūt bonū a nobis Redeamus ergo cariſſimi ad noſtrā naturam.attendamus qualis ſit vita noſtra videamus vilitatem vel humilitate noſtramet attendamus dignitate noſtram vt necdeijciamur per triſticiā nec eleuemur perſuperbiam. nec manſuetudine ꝑdita noscrudelitati ſubdamus ip̄o donante cui ſoli eſt honor ⁊ gl̓ia in ſecula ſecl̓oꝝ Amē.¶ Dn̄ica. iiij. Sermo. x.Gopox clamantis in deſerto. Iohīs. j. In his