Sexmo
verbis oſtendit̉ cōmendabilis humilitaspcurſoris. et plurimū p̄dicabilis caritasſaluatoris. Nam illius humilitas cōmendabilis apparet in voce̓. ſed dei caritasp̄dicando oſtendit̉ in clamore Notat̉ ergopcurſoris humilitas cū dicit. ego voxScd̓o notat̉ caritas ſaluatoris cū ſtatimaddit. clamantis in deſerto. ¶ ANam per deſertū recte intelligimus mūdum Eſt em̄ deſertū locus vilis locꝰ ſterilis locus inhabitabilis. ſic etiā munduseſt locus vilis ratōne malorū. et locꝰ ſterilis per defectū bonorū. et locus inhabitabilis ꝓpter raritatē ſanctoꝝ iuxta illudpͣs. Saluū me fac dn̄e qm̄ defecit ſanctꝰ.q. d. veritates a filijs hominū. ¶ BIn hoc aūt tā d̓ſerto vili ꝑ culpā. tā ſterili per gratiā. et tam inhabitabili per ſanctorū penuriā. venit xp̄c et clamauit adpenitētiam iuxta illud Math. Penitentiā agite appro. em̄ re. ce. Nota tn̄ ꝙ xp̄cclamauit in mundo. clamauit in ligno. etclamauit in iudicio. Sed clamor primusfuit dulcedinis et dilectōnis. clamor ſecūdus fuit clamor cōpaſſiui doloris. clamorvero tercius erit clamor inauditi timoris vt intelligat̉ ꝙ clamor primꝰ fuit clamor eximie pietatis. clamor ſcd̓s fuit clamor ineſtimabilis caritatis. ſed clamortercius erit clamor rectiſſime equitatis.Dicamꝰ ergo ꝙ dn̄s primo clamauit inmd̓o ex inaudita et ineſtīabili pietate. nālicet ml̓tos pͥmo an̄ ſe ꝓphetas emiſerit.et ab inicō clamauerit et ad penitentiaminuitauerit ne de cōtingentibus aliquidomitteret ꝑ ſeip̄m vltimo venit vt nihilexcuſatōnis peccatores haberēt De hocergo clamore tam pio tam placido tā benigno dicit ip̄e de ſeip̄o in pͣs. Laborauiclamans rau. f. ſ. f. mee. Quis cariſſimimei vllis exprimat verbis quantum ip̄eſaluator clamauerit. quantū in clamādolaborauerit non ſolū verbo ſed oꝑe et exemplo. tm̄ em̄ clamauit ꝙ raucedinē vocis incurrit. O pietas inaudita. o māſue
tudo pijſſima blaſphemat̉ verbis laceratur. ſeductor appellatur. et ad mortē queritur. et tn̄ caſtella circūiuit ꝑ ciuitates etrura diſcurrit. nūc docendo nūc miraculafaciendo nunc exemplis ſalutaribus commonendo vt impios et incredulos ad ſetraheret ¶ C Nota ergo ꝙ maxime clamauit ad tria. nā clamauit ad veritatis intelligentiā. clamauit vocās adpenitentiā. reuocās a culpa vt primi duoclamores ſint ad bonum. tercius vero ſitcontra malū. et primus ſit clamor ad intelligentiā veritatis. ſecundꝰ ſit ad amorem virtutis. terciꝰ vero ad deteſtatōeꝫiniquitatis. vt ſic primus ꝑficiat intellectum. ſcd̓us vero conſeruet affectū. tercius vero dirigat effectū. Dicamus ergo ꝙ xp̄c clamauit primo ad veritatis intelligentiā. nā ſicut ait Augꝰ Inuiſa poſſumꝰ diligere ſed incognita nequaqͣꝫ vtergo deū amare poſſimus neceſſe eſt vteum antea cognoſcamus ⁊ eum eſſe ſciamus. et ideo xp̄c doctor ſapientiſſimꝰ primo ad dei cognitōnem hominē adduxit.vnd̓ d̓r Ioh. vij. Clamabat ieſus docēsin templo et dicens. ⁊ me ſcitis ⁊ vn̄ ſumſcitis id ē ſcire deberetis. Niſi em̄ cognitio dei ꝓ fundamento ponat̉ fruſtra ē qͥdquid edificat̉ ¶ Scd̓o clamauit vocansad gratiā. Nam ſciētia ſine gratia eſt inflatiua. vn̄ Apl̓us dicit. j. Coꝝ. viij. Scientia inflat caritas edificat Bern̄. Iſtaduo ſunt homini neceſſaria ſcꝫ caritas etſcientia. qꝛ ſine caritate ſciētia inflat. ſedſine ſcientia caritas errat. ſciētia vero caritatē illuminat. et caritas ſcientiā humiliat ne ꝑ ſuperbiā euaneſcat. Clamat ergo xp̄c ad gratiā. vnde d̓r. Ioh. vij. Innouiſſimo die magne feſtiuitatis ſtabatIeſus et clamabat dicens. Si quis ſititve. ad me et bi. Sitis em̄ ẜm phm̄ eſt appetitus frigidi et humidi. Quid ergo eſtſitire niſi gr̄am appetere ꝑ quā concupiſcentia infrigidat̉ et lacrimaꝝ abundātiaꝓuocat̉. Hic em̄ clamor ē clamor maxīe