U
¶ De aduentu Sermo quintus.Prae iam nosd̓ ſomnio ſurgere Roͣ. xiij. Diuinus apl̓s ſpūſancto plenus cōſiderans ꝙ in peccatis om̄es et in quodāmentis torpore dormiremus. Simulqꝫattēdens ꝙ in vltima mundi etate poſitiſumus. et de ꝓximo ventuꝝ iudice expectamꝰ inuitat nos vt ſurgamꝰ et vt hocmodo debito faciamꝰ. Primo ꝯditionēnoſtri ſtatus inſinuat Scd̓o ad ſurgendūinuitat Tercio iā vltimā eſſe horā declarat Nā q̇ ad culmen ꝑfectōis venire deſiderat. prius eſt vt culpe vulnꝰ agnoſcatScd̓o vt ad illud per penitentiā expiandam ſurgat Tercio vero ad oīa ad bonūꝓmouentia intendat. Bene ergo ſanctꝰapl̓us primo oſtēdit noſtri ſtatus miſeriāqn̄ dicit. nos d̓ ſumno. Scd̓o monet adpenitentiā quando addit. ſurgere Tercōſubiungit temꝑis ꝯgruentiā cū ſubnectithora eſt. dicit ergo hora eſt ⁊c̄. ¶ ANotandū eſt ergo circa primum ꝙ multiplicē legimꝰ eſſeſomnū. Nam vt obmittam de ſomno nature eſt q̇dam ſomnꝰ qͥd̓r gratie. quidam eſt ſomnꝰ glorie. qͥdāeſt ſomnꝰ culpe. et quidā mortis et peneUel eſt ſomnus gratioſus et hic bonꝰ. etiō diligēdꝰ ⁊ eſt ſomnꝰ gl̓ioſus ⁊ hic optī⁊ ideo appetendꝰ. et eſt ſomnꝰ vicioſuset hic malus et id̓o reſpuendꝰ. et eſt ſomnus penoſus qui bonus poteſt eſſe ⁊ malus ⁊ hic eſt ī pacientia tolerādus. ⁊ quiavidetur mirabile ꝙ vna res tā cōtrarijsrebꝰ valeat ꝯuenire. id̓o hoc in ꝓprietatibus ſomni oꝑtet diſtīguere In ſomno em̄eſt v̓tutis aīalis qͥetatio ꝟtutis naturalis intēſio. caloris naturalis ad interiorareductio ꝑtium extremaꝝ infrigidatio. fumi a ſtomacho eleuatio. ꝟtutis aīalis oppreſſio. meatuū opilatio. et q̄dam mortisimago. Dico ꝙ in ſomno eſt caloris naturalis ad interiora reuocatio. et ꝑ conſequens partis interioris infrigidatio et ca19. 6
loris depauperatō. Dum em̄ oꝑatiōe nature ſanguis qui eſt fons caloris ad ſtomachum trahit̉ corporis ſuꝑficies infrigidatur et in quendā pallorem ꝯuertit̉. Un̄pluribus pānis ꝓpter hāc cauſā indigetin ſomnis natura. qͣꝫ indiget ī vigilia. qꝛdum frigus corpori dormiētis aduenit dūꝯtrarium ſuū non inuenit. facile ꝑ poroscorporis ſe immittit. Sic vere eſt in gr̄aque dum ingreditur aīam ſic eiꝰ incenditintima vt ad exteriora bona ſiue mundana ſiue carnalia reddat̉ penitus frigida.vnde tota ardens et rubens interiꝰ. totaalleſcit exterius et a calore vano penitꝰſpoliatur. et hoc elegāter ſignat̉. iij. Rej. vbi d̓r de dauid ꝙ cū operiret̉ veſtibusnō calefiebat. vnd̓ dixerūt ſerui eiꝰ Queramus dn̄o noſtro regi adoleſcentulā ꝟnē ſpecioſam q̄ dor. in ſinu eius et calen̄m noſtrū regē. Quid ꝑ veſtimēta corori exterius applicata. niſi tꝑalia oſtentur. Hec em̄ habita calidū poſſeſſorēon faciūt ſed frigidum magis reddunt.Nam naturale eſſe perpendit̉ ꝙ quantohō fit dicior. tanto fit ſemꝑ auarior. Cuiꝰratio eſt quia temꝑalia bona ſitim habēnon auferūt ſed incendunt. eo ꝙ vanaunt. nec plenitudinē dare poſſunt. vnded̓r Ecc̄s. v̓. ꝙ ſacietas diuitis nō ſinit eūdormire. Gratia ergo hoc frigus extinguit et interius aīam calefacit. et iō gr̄ain illa ſpecioſa ꝟgine eſt ſignata. qꝛ dumaīe aduenit omne feditatem ab ea abſtergit et ſpecioſiſſimā eam reddit et ꝟginēſaltem ꝓpoſito eſſe facit. et ad gloriā immediate diſponit. vnde in huiꝰ figura d̓rGen̄. xxviij. ꝙ Iacob vidit ſcalam ī ſomnis ſtantem ſuper terrā. ⁊ cacumen illiustangens celū. et angelos aſcendētes ⁊ deſcendētes ꝑ ⁊c̄. Quid ꝑ ſcalam ſignificatur quā vidit vir plenꝰ gratiā dormiensſuper petrā. id ē ſuper xp̄m qui dictus eſtpetra quaſi firma ⁊ ſolida niſi penitentiaHuiꝰ gradus ſunt ꝯtritio confeſſio et ſatiſfactio. hec incipit in terra ſed perducit