Sermo
ad datorem gratie mentē leuare et eiꝰ auxilium ad ſurgendū implorare. vn̄ ꝓpheta dicebat Ad te dn̄e leuaui aīam meamdeus meus in te ꝯfido nō erubeſcā. neqꝫirrideant me inimici mei. Nihil em̄ o hōpotes efficere ſine deo. ergo ſi impotenses ſi fortes aduerſarios habes. qͥd reſtatniſi vt ad deum oculos mentis leues ps.Ad te dn̄e leuaui ocl̓os meos q̇ habitasin celis. Sicut inqͥt oculi ancille in manibus dn̄e ſue. ita oculi noſtri ad dn̄m deūnoſtrum donec miſereat̉ noſtri. Tamdiueſt orandū donec ſe homo ſciat eſſe auditum. Tercio debet hō leuare oculos adꝓximum vt ei ſubueniat. Eſt em̄ ꝓximocorde ꝯpatiendum et opere ſubueniendūſi poſſibilitas aſſit Nam ꝯſtat eſſe certiſſimum et ipſa experientia ꝯprobat ꝙ corporis membrū qd̓ dolores non ſentit aliorum membroꝝ aūt eſt paraliticū. aut putridum. aut oīno a corpore ſeparatū Impoſſibile ē em̄ eſſe in corꝑe et dolores corporis nō ſentire. ſed quanto corpꝰ ſpūaleeſt carnali nobilius. tāto eius mēbra vniuntur diſtrictiꝰ Tu ergo qui dolores nonpercipis ꝓximoꝝ ſcias certiſſime nec putes eſſe ambiguū te membrū eſſe paraliticum vel diuiſum. nullū in his mediū. nullum certiꝰ experimentū. nullū veriꝰ argumentum ad teip̄m iudicandū ſiſis vl̓ nōſis dei membrū. Quid ergo ꝑ diuerſa diſcurris quid ambigua queris. qͥd tot ſcripturas reuoluis in te habes vn̄ te cognoſcere potes; Exemplū habes Iob. ij vbid̓r ꝙ venientes tres amici Iob ꝯdixerātem̄ ſibi vt pariter veniētes viſitarēt eūet ꝯſolarentur. qui cū leuaſſent ocl̓os ſuos nō cognouerūt eū et exclamantes plorauerunt. ſciſſiſqꝫ veſtibus poſuerūt velſparſerunt puluerē ſuꝑ caput ſuū in celū.et ſedentes cū eo in terra nō loquebāturei v̓bum. videhant em̄ dolorem eius eſſevehementē Optima ſic̄ docet Gregotraditur in his ꝟbis ꝯpatiendi forma dūin eis fuerit intentio recta. qꝛ ad ꝯſolādū
venerunt. Cōpaſſio vera qꝛ ad eum cordis ꝯculos leuauerūt. et opera pia qꝛ adeum de longinquo venerunt. cū eo fleuerunt veſtes ſuas ſciderunt. ſuꝑ capita ſuacinerem poſuerūt. et ſuper terrā cū eo ſederunt. vbi ſanctꝰ Gregoꝰ dicit ꝙ q̇ afflictum hoīem ꝯſolari debet. ei debet inquātum poteſt ꝑ lamenta aſſimilari. Quarto debet homo oculos leuare vt patriā īſpiciat et ad eā ſuſpirādo intendat donecad eam perueniat Nā poſtqͣꝫ homo ſeipſum cognouit et diuinū auxiliū impetrauit. et ꝓximis ſuis beneficus fuit vt potuit nihil aliud ſuꝑeſt niſi vt pͥmiū expectetet ſemꝑ ad celū oculos ſuos portet ſic̄ d̓rde beato Martino. ꝙ oculis ſemꝑ in celūintentis inuictū ab oratōne ſpm̄ nō relaxauit. De hoc ergo exponit̉ qd̓ d̓r Numeri. xxiiij. ꝙ dirigens balaam ꝯtra deſertuvultū ſuum. et eleuās oculos in tentorijsꝯmorantem per tribus ſuas iſrael et ait.Ꝙ pulcra tabernacula tua Iacob ⁊ tentoria tua iſrael vt valles nemoroſe. vtorti iuxta aquas irrigui. et vt tabernacula que fixit dn̄s Quid per deſertū niſi celum a ſuis ciuibꝰ derelictum In hoc habitant filij iſrael. viri ſcꝫ deū videntes ꝑ diuerſa temꝑa. quia ſicut diuerſa fuer̄t merita ſic diuerſa ſunt premia Omēs tn̄ replentur claritate quantū ad vim rōnalē.vnd̓ dicit. Ꝙ pulcra tabernacula tua ⁊c̄Om̄es replent̉ abundantia gratie qͣꝫtiad vim ꝯcupiſcibilem. vnde addit. et ſic̄orti irrigui. Omēs etiā certi ſunt de eternitate glorie qͣntum ad vim iraſcibilem.vnde ſubdit. et vt tabernacula que fixitdn̄s Qd̓ em̄ deus defixit ⁊ perpetuū eſſedecreuit. quis ꝑturbare vel infringere poterit; Chriſtꝰ ergo ieſus qui ad nos redimendos venit ſicut ſecūda pars ẜmonisoſtendit. det nobis ſic mala noſtra ꝯgnoſcere ſic eiꝰ gratiā implorare. ſic ꝓximisſubuenire vt ad gloriā ad quā ꝯditi ſumꝰpoſſimꝰ in fine ꝑuenire Ip̄o donāte cui ſoli eſt honor et gl̓ia in ſecula ſecl̓oꝝ amen.