iiij
verſus celum potius eleuatam tanqͣꝫ ſuāreſpiciens patriā Poeta. Pronaqꝫ cūſpectent aīalia cetera terrā. os hom̄i ſublime dedit celūqꝫ videre. iuſſit et erectosad ſidera tollere vultus. Qd̓ ex quo itaeſt. qͥd eſt quod hic d̓r. leuate capita vr̄aSed notandū eſt ꝙ genus humanū grauiter deū offenderat. ab ipſo peccādo receſſerat. et ſe aduerſario dei ſubiecerat. ⁊per culpam ſuā paradiſum ꝑdiderat. qͣſiverecundū dimiſſa facie incedebat. vnd̓in eius ꝑſona dicebat Iob. x. Si iuſtꝰ fueronon leuabo caput ſaturatꝰ afflictioneet miſeria Chriſtꝰ ergo adueniēs vt ip̄ma peccato redimeret vt a dyabolo liberaret. et vt eū ſue dignitati reſtitueret vtcaput eleuet admonet ip̄m dicēs. Leuate capita veſtra qꝛ appropinquat redemptio vr̄a. q. d. Quid vltra caput dimiſſūportatis; quid iam verecunde inceditis.quare nō attenditis ꝙ ⁊ ſi peccaſtis. iamcantus redemptor venit qͥ ſatiſfaciēs provobis deo aduerſariū dyabolum ſuperabit Bene ergo dicit dn̄s. Leuate capitaveſtra. In quo maxime duo facit. Namprimo ad mentis eleuationē inuitat. Secundo cām ipſiꝰ eleuatiōis aſſignat. namſapientis doctoris modꝰ hic eſſe oſtendit̉dum aliqͥd affirmat̉ ꝯſequenti rōne ꝓbetur. vel cauſa legitima aſſignetur Beneigit̉ ponitur dn̄i cōmoītio qn̄ d̓r. Leuatecapita veſtra. Scd̓o aſſignatur legitimaratio cū infertur. qm̄ appropin. redēptioveſtra. ¶ E Nota ꝙ leuanda eſtfacies ſiue caput ſiue oculi mētis ad qͣttuor. Primo ergo leuare debet homo adſeip̄m oculū vt ſeip̄m cognoſcat. Scd̓oad deum vt ab eo auxiliū petat Tercō adproximū vt ei ſubueniat. Quarto ad regnum vt ad illud perueniat Dico ꝙ prīodebet homo leuare oculū ad ſeip̄m vt q̇dſit in natura et qualis in vita cognoſcatPropriū em̄ eſt hom̄is inter cetera anīalia ſeipſum ꝯgnoſcere et ſe ꝓ malis ſuisarguere. vnde Autor libri de ſpū et anīa.
ita ait. Qm̄ iniunctū eſt mihi vt meip̄mcognoſcam. ſuſtinere non poſſum vt mehabeā incognitū Non em̄ eſt res peregrina nec procul poſita per quā inq̄rimꝰ celeſtia. rimamur nature ſecreta. et indagamus de deo noſtro tam miranda. Quidergo deteſtabilius qͥd inſipientiꝰ quid reprehenſione digniꝰ qͣꝫ vniuerſa a ſe extranea cognoſcere et ſe ip̄m neſcire. Bern̄.Uulti multa ſciunt et ſeipſos neſciūt alios inſpiciunt. et ſeipſos deſerunt. ſed hoceſt honorem ſue nature abijcere et ſe brutis aſſimilare. vnde d̓r Can̄. v. Si ignoras te o pul. muli. id eſt pulcerrima creatura egredere. et abi poſt veſtigia gregūpecorum. et eſt ſenſus ſicut dicit Bern̄.Cū nobiliſſima creatura ſis qn̄ teipſumcognoſcis. ſi te ip̄am ignorare cōtigerit.es ſimilis brutis Pſal. Homo cū in honore eſſet non intel comꝑa. eſt iu. inſipi. ⁊fi. fa. eſt illis. vnd̓ Boeciꝰ. Humane nature iſta ꝯditio vt ceteris rebus cū ſe cōgnoſcit excellat. eadem infra beſtias redigatur ſi ſe noſſe deſierit. Nā ceteris inq̇taīalibus ſeſe ignorare natura eſt ſed hobus venit ex vicio. Propter has ergocauſas monemur oculos leuare ad nr̄amcognitionē Hiere. iij. Leua inquit ocl̓ostuos in directū et vide vbi nunc ꝓſtrataſis. q. d. Attēde naturā tuā. conſidera dignitatem tuā. et vide vbi ſis proſtrata ꝑculpam. dum ex natura humana es ꝯuerſa in beluā Scd̓o debet homo oculos leuare ad deum vt ip̄ius auxiliū petat Nāquid valet ſi ſe homo cognoſcat ſi a ſuopctō non ſurgat. īmo ſi pctm̄ cognoſcatſi ab eo nō ſurgat ī ſpm̄ſcm̄ peccat. vn̄ d̓rMath. xij. Qui peccat in patrē remittet̉ei. quia hoc eſt peccare ex infirmitate. q̄peccat ī filiū remittet̉ ei. qꝛ hoc eſt peccare ꝑ inſipientiā. qui peccat in ſpm̄ſanctūnō remittet̉ ei. qꝛ hoc eſt peccare ꝑ maliciam. et ideo nō tam facile accipit veniāDū igit̉ homo ſe peccatorē agnoſcit et ꝑſe ſurgere non poſſe intelligit neceſſe het