II
nobis aperti. et infinita hec bona ſumꝰ cōſecuti. Uerum qꝛ nō om̄ia dicere valemꝰſolum de qͣttuor vtilitatibꝰ hic tangamusNam venit xp̄c ad humani generis reꝑationem. ad vniuerſi ꝑfectionem. ad mentiū illuſtrationē. ad cordiū inflamationēNam ante ſaluatoris aduentū humanūgenus totū ꝑditum erat. vniuerſum nondum ꝯpletum eſſe acceperat. humana intelligentia ceca. et om̄is hūanus affectuspenitꝰ frigeſcebat. qꝛ eum diuinus ignisnullatenꝰ inflamabat ¶ E Dico ergo dn̄s ieſus venit vt genus hūanū redimeret. nam miſer hō peccauerat deū offenderat totū genus humanū ſibi abſtulerat. et ſe dyaboliſeruum effecerat. etquiadiuina offenſa qudāmodo infinita erat ꝓeo ſatiſfaccre deo non poterat. qꝛ finitūerat quidqͥd facere poterat. ꝓpter quodip̄m ſatiſfacere impoſſibile erat. nec etiāꝓ damno aliqͥd dignū reddere poterat.Nam qui totū humanū genus deo abſtulerat. ꝗͥd pro tanto damno recōpenſarevalebat. ⁊ quia ẜm iuſticiā pena ſuum tenet actorē. ip̄e qui offenſam intulerat ſatiſfacere deo debebat. ſꝫ nullo modo valebat. Solꝰ deus qui infinitꝰ erat ſatiſfactionem hāc facere poterat. ſed nullo mōdebebat. Uide ergo clementiā dei noſtriqꝛ homo factꝰ eſt vt ſimul eſſet qui ſatiſfacere poſſet et qui deberet. Nā xp̄cquideus et homo erat inquantū d̓s ſatiſfacere poterat. ſed nullo modo debebat. vn̄d̓r Luce. xix. Uenit filius hoīs ſaluū facere qd̓ perierat. hoc patet in parabola deoue ꝑdita quā bonus paſtor queſiuit reinuenit et humeris ſuis impoſuit. et ſic eamad caulā reduxit. vnde ip̄e dicit Ioh. x.Ego veni vt vitā habeant ⁊c̄. Scd̓o venit xp̄c vt vuiuerſū perficeret non ſolumvenit raꝑare deperdita. ſed etiam venitꝑficere imꝑfecta et ꝯplere vniuerſa. vnd̓ad hocſignificandū ipſe dic̄. Mathei. v̓.Non veni ſoluere legē ſed adimplere. etſicut d̓ lege dicit. ſic intellige de oībꝰ al
imꝑfectis. Nam ꝯuenit ꝙ mundꝰ iſte ſenſibilis quoddā perfectum exemplū debeteſſe mundi intelligibilis qui in diuina mēte exiſtit ſicut Phūs dicit. etiā et Augꝰin libro de libero arbitrio aꝑtiſſime dicit.ꝙ nihil poteſt homo rōnabiliter cogitareqd̓ ī vniuerſo nō ſit. nec mirū qꝛ Deutro.xxxij. d̓r ꝙ dei perfecta ſunt opera ⁊ phūsdicit. ꝙ perfectio non eſt cuiadhuc extremi alicuiꝰ adeptio eſt poſſibilis. qꝛ cui aliquid addi poteſt ꝑfectum nō eſt. ſꝫ mūdꝰfectus eſt circularis figure ratione quaſola circularis figura eſt pulcerrima ē capaciſſima eſt ſimpliciſſima. cū conſtet exvnica linea. et ſola eſt ꝑfectiſſima cū in ſehabeat ꝑfectionem ſenariam. nam ſexiestantū eſt in circūferētia quantū ſit ab eavſqꝫ ad centrale mediū. ꝓpter qd̓ Philoſophꝰ ꝓbat ꝙ om̄ia mundi corꝑa ſpericam habent formā vel figuram. ſꝫ ꝑfectꝰcirculus eſſe non d̓r niſi quando principiūfini ꝯiungitur. at dominꝰ omniū rex ⁊ creator principium eſſe oſtenditur. et homoquodāmodo omniū creaturaꝝ finis eſſemōſtratur. vnde vltimo creaturaꝝ oīmGen̄. j. factus eſſe oſtenditur. et phūs. ij.Phiſicoꝝ dic̄ ꝙ hō quodāmodo eſt reꝝoīm finis. vn̄ quoddā vniuerſū eſſe ꝓbat̉vbi d̓r p̄dicare euāgeliū om̄i creature. etdum homī deꝰ vnit vniuerſū circulariterin deū redigit̉ et ſic mūdꝰ ꝑficitur Itē perficit et modū generatiōis. nam fuerat aliqͥs hō nec de viro nec de muliere vt adā.et eſt hō de viro et de muliere ſic̄ nūc patet in cōmuni generatiōe. et fuit hō de viro ſine muliere ſic̄ eua de adam. reſtat ergo vt eſſet hō de muliere ſine viro. dumergo dn̄s de ſola virgine carnē ſumpſitmūdū ad ꝯplementū adduxit Tercō xp̄cvenit vt noſtrū intellectum illuminaret.Quis em̄ per ſe quicqꝫ intelligere poſſetniſi diuinꝰ radiꝰ ſua luce inſplēderet. Sic̄em̄ ſe habet oculus carnis ad ſolē materialem. ſic oculꝰ mentis ad ſolem ſpūlē. ſedille nil penitus apprehēdit ſine luce ſolis
a iij