Bex me

Iohannes baptiſta dicebat Ueniet fortior me poſt me cuiꝰ non ſum dignus corrigia calciamenti ſoluere. Sed quomō q̄ſo venit qui vbiqꝫ exiſtit. nam venire eſtſe de loco ad locum tranſferre. Sed qͥ eſtvbiqꝫ nō poteſt hoc facere. qꝛ nō poteſtlocum mutare nec de loco ad locū tranſire. ac xp̄c vbiqꝫ ẜm ꝙ deus erat Quō ergo veniebat. ⁊ minor ex hoc manifeſta ēquia d̓s eſt quo maius cogitari nō poteſtſed ſi vbiqꝫ non eſſet maius eo aliqd̓ cogitari poſſet. vbiqꝫ igitur deus eſt. Noneſt etiā q̄ hoc neget. ꝙ deus per potentiam vbiqꝫ eſt. quia ſi vbiqꝫ nō poſſet. nōvtiqꝫ deus eſſet. ſed dei potētia oīno idēꝙ diuina eſſencia eſt. quia deꝰ eſt quidqͥdhabet eo ꝙ nō cōpoſitꝰ ſed ſimpliciſſimeſt. Sed perpotentiā vbiqꝫ d̓s eſt quia ſivbiqꝫ non poſſet nō vtiqꝫ deus eſſet. ſecdei potentia oīno idem ꝙ diuina eſſenciaeſt. qꝛ deus eſt et per eſſentiā vbiqꝫ eſſeneceſſe eſt. qꝛ ſi aliter eſſet eadem res oīnō ſimplex ſimul et ſemel vbiqꝫ eſſꝫ ⁊ nōeſſet qd̓ eſt impoſſibile. vnde Chriſoꝰ. ꝙdeus vbiqꝫ eſt ſcimus. quomō aūt ſit intellectu non capimꝰ Sed ſciendū ꝙ tanta fuit vnio dei ad hoīem et hom̄is ad deum. vt q̇dquid poteſt dici de vno cōuenienter dicatur de reliquo. vn̄ et deū fuiſſemortuū et hoīem illū mundū creaſſe p̄dicamus Dū ergo dicimꝰ ꝙ deꝰ ad nos venit. nō intelligimꝰ ꝙ deus locū mutaueritſed ꝙ homo mutatꝰ eſt quē aſſumpſit dūin eo mundo viſibilis apparuit ¶ CSecūdo ipſe aduentus eſt acceptabilis ⁊venerabilis rōne humanitatis aſſumptenam ip̄e eſt q̄ dic̄ zacha. ij. Lauda et letare filia ſyon. ecce venio et habitabo ī medio tui In medio eī nr̄i dn̄s habitauit qn̄noſtram naturā aſſumpſit per quā in medio noſtri ſtetit. Ip̄e em̄ operatꝰ eſt ſalutem in medio terre. O qͣꝫ venerabile qͣꝫamabile qͣꝫ acceptabile videre deū hūanum verbū caro factum. glorioſū ſic deſpectum. ſublimē exinanitū. potentiſſimū

infirmatū. pulcerrimum deformatū. ⁊ immenſum abbreuiatū. Quanta em̄ acceptatione eſt dignū. quāta affectiōe cordiseſt venerandū ſi ſtricta mentis attentiōepenſet̉. ꝙ rex ille infinitus vētre tā paruepuelle includit̉ gremio baiulat̉. et portāsoīa manu portat̉ et qui amplitudine celinō capitur ſtricto p̄ſepio ꝯtinetur Cogita iſta aīa xp̄iana et ſemꝑſit tibi in memoria xp̄i cuna. ſtricta faſciola. et ſpeluncavbi peperit ꝟgo pia. et his accenſa xp̄i d̓ſiderio dicas cū beato Bern̄. Deſiderote miles mi Ieſu qn̄ venies. qn̄ me letumfacies vt tuo vultū ſaciēs. et Augꝰ in li.ꝯfeſſionū Quis mihi det dn̄e vt veniasin cor meū et inebries illud vt obliuiſcaroīa mala mea. et vnū bonū meū amplectarte. vn̄ aīa ſic amore languida ꝓptedilecti abſentiā hunc aduentum petebatCan̄. viij. dū dicebat. Quis mihi det tefratrē meū ſugentem vbera matris meevt inueniā te foris et oſculerte et iam menemo deſpiciat. Nota verbū dulciſſimūom̄i ſuauitate plenū ſi fuerit medullitusdeguſtatū. ¶ D Tercio xp̄i aduentus nobis eſt mirabilis rōne humilitatisꝑfecte. nam ſi humilitas virtꝰ eſt per quāhomo ꝯtemptibilis et vilis apparet. certum eſt ꝙ ſūma humilitas fuit qn̄ rex illeſūmus ſic vilis apparuit ꝙ tanqͣꝫ leproſꝰreputatus fuit Iſa. liij. Et nos reputauimus eū tanqͣꝫ leproſum et ꝑcuſſum a deoet humiliatū. vn̄ nec reputauimus eum ⁊de hoc aduentu dicit̉ Mathei. xx. Filiushominis non venit miniſtrari ſꝫ mīſtrareQuis vllis exprimat verbis quanta hechumilitas fuit. vnde ad hāc imitandamnos incitat cum dicit. Mat. xj. Diſcite ame qꝛ mitis ſum et hūilis corde Quartoaduētꝰ xp̄i fuit deſiderabilis rōe vtilitatis oīmode Quis em̄ vtilitatē aduētꝰ nr̄iregis vllis ꝟbis exprimere digne poſſetnā per eiꝰ aduentūſumꝰ illuminati. ſumꝰa peccatoꝝ nexibus abſoluti. ſumꝰ a tartaro liberati. ſumꝰ gr̄e reſtituti. celi ſunt