LiberI
a quo ad habitū: ⁊ ſi nō ꝓ illotꝑe quo ad vſuꝫ. ¶ Nos autem attēdentes generalē efficaciā mortis chriſti: que perb baptiſma applicat̉ parit̓ omnibus baptizatis: opinioneꝫſecundā que dicit tā paruūlis qͣꝫ adultis cōferri in baptiſmo informantē gratiā etvirtutes tanqͣꝫ ꝓbabiliorē: ⁊c dictis ſanctorum ac doctorūmodernorū theologie magiscōſonā ⁊ cōcordem ſacro apd probāte cōcilio duximꝰ eligēdam De reſcriptis. Glemēſquintus in cōci. vienenſi.Maior prelatus ꝓ membris
ſuis: etiā ſi ſunt de mēſa reūconuenire non poteſt ꝑ reſeriptum apoſtolicū: niſi vbi poſt adminiſtratores mēbrorum: contra faciēs in expenſis ⁊ intereſſe punitur: ⁊ proFeſſus eſt irritꝰ. Io. an. ca. IBbates aut alij religioſi quibuſlibetadminiſtrationibꝰfpreſidentes occa-ſione prioratuuꝫ ſeu aliorumlocorū ſubditorū eiſdē: nullūauctoritate litterarū apoſtolice ſedis vel legatorū ipſiuskquomodolibet valeāt conueīnire: niſi vbi ⁊ corā qͥbus pri
i. xvlij. loquēs de charitate. Nullū eſt iſto dei dono excellentiꝰ. Sed omni dono diſtincto a gratia: ip̄a gratia excellētior eſt: tū qꝛ ſi ſic diſtīguerent̉ poſſent a devirtute ſeꝑari: ⁊ ſic aliqͥs eſſet deo gratꝰ ſed nō charuſ⁊ econuerſo. Alij vero dicunt ꝙ gratia eſt habitus qͥfundat̉ in eſſentia anime: charitas vero eſt aliꝰhabitꝰ qui fundat̉ in volūtate.a ¶ Ad habitūDe ſimllibus debap. malores. ꝟ.qͣꝫuis in. j. glo.b ¶ Omnibus.Etiā ficte recipientibꝰ: qͦ ad characterē ⁊ gratiāgratis datā ſednō ad gratiā facientē gratū: niſi cū fictio illa receſſerit. de cō. di.iiij. tūc valere. etc. pe. t ¶ Sanctorum doctorūmodernoruꝫ: deſanctis habemꝰAuguſtinū ꝯtraIulianū li. j. debap. paruuloꝝ. doc. habemꝰ magiſtrū. iiij. ſen. iiij. diſt.in prin. ⁊ ibi Alex. Alber. ⁊ Tho. apertius ⁊ breuiteroēs theologi moderni in hͦ cōcordāt quo ad virtutestheologicas .ſ. fidem: ſpem ⁊ charitatē. ſed de virtutibꝰmoralibꝰ: vt iuſticia: fortitudine: tēperātia: prudētia ⁊alijs de qͥbus .xxviij. q. j. §. ex his. bene diſcordāt moderni theologi. Thomas eī ⁊ ſui tenēt etiā morales infundi. nā vt dicūt morales acqͥſite nō ordināt ex ſe invltimum finē: nec inclināt ꝙ homo ſit bene mobilis aſpirituſancto: ergo eſt fateri illas infuſas. Sed qͥ tenētꝯtrariū rn̄dent ad hͦ ꝙ morales acqͥſite cōiūcte charitati q̄ eſt forma virtutū vtrūqꝫ ſufficient̉ ꝑagūt: ⁊ ſicnō eſt neceſſe poneretas infuſas. Inducut etiā iſti iilud ph̓i: ꝙ fruſtra fit ꝑ plura ⁊cͣ. vt dixi ī pͥn. c. ſꝫ ꝑ vlitutes morales acqͥſitas pōt hō cū theologicꝭ fine ſuūacqͥrere ſine moralibꝰ īfuſis. ꝓpriū enī ē charitati nosdeo vltimo fini cōiungere. Eſt eī ẜm Augꝭ. rectiſſimaaffectio q̄ nos deo ꝯiūgit: gͦ nō requirit̉ infuſis theologicꝭ ꝙ alie ꝟtutes morales īfūdant̉. Itē ſi paruul̓ infunderent̉: gͦ ⁊ adultis. ſꝫ experimur ꝙ adultus nō fcte baptizatꝰ nō plus ſe ſentit ſobriū: prudētē: tēperatū vel iuſtū qͣꝫ priꝰ: ꝙ ſi infunderent̉ ſentire deberet. exquo etas nō īpedit cū virtꝰ moralis ſit habitꝰ inclināsꝑ modū nature: qꝛ ẜm Ph̓m. ij. ethi. Uirtus eſt q̄ habentē ꝑficit ⁊ opꝰ eiꝰ bonū reddit. gͦ cū ſacramētū baptiſmi ſit cōe oīa gratꝭ donās: videt̉ ꝙ nō infundaturadultis nec paruulis. d ¶ Eligendā. Ergo illā ſeqͥtenemur. de hoc eo. ti. c. vno. li. vj. in vj. glo.Bbates. ¶ Sūt due ꝑtes. In prīa duplexCꝓhibitio. In ſcd̓a ibi: Si qͥs. Duplex pena .ſ.iurꝭ ⁊ hoīs. cāꝫ dedit ꝯſtitutiōi fraus qͥ ſepecōmittebat̉ ad d̓cre. ſtatutū. sͣ. e. li. vj. qꝛ ſi prior aliculꝰ domꝰ Boniē. dioc̄. ꝯͣ me bon̄. īpetrare volebat: habebat nec̄e īpetrare bon̄. ſꝫ ſi plꝰ expediebat vl̓placebat ei me cōuenire ferrarie: īpetrabat̉ ibi reſcriptū ſub nomine maioris: puta Cam aldulen̄. Ciſtercien̄.Corthuſeū. ⁊ ſil̓is cui ſb̓erat illa domꝰ. ⁊ ſic qͣſi actor ⁊
reus eſſent diuerſarū dloc̄. fiebat cōmiſſio in loco vlcinio dioc̄. Bon̄. infra dictā: ⁊ ꝯſtat ꝙ hͦ multū frequētabat̉ ad excludēdā dioc̄. rei. Eodē mō ſi domꝰ erat ferrarie me bon̄. ꝯueniebat ferrarie ip̄e malor: qd̓ prior loci nō potuiſſet. Io. ā. Ad euidētiā p̄mittas ẜꝫ. .d. An.ꝙ ſi actor ⁊ reusſūt eiuſdē dioceſis: oportet ꝙ actor īpetret ī dio.de qua ſunt. d̓ reſcriptis ſtatutuꝫ.§. cū aūt. li. vj.Si ꝟo diuerſaꝝactor neceſſitatad impetrādumvel in dloce. relvel in ꝓpinquaꝑ dietā in ꝓpriaaūt actoris īpetrare nō pōt vtibi. Scd̓o p̄mitte ꝙ ꝓ membrisſublectis abbates agere pn̄t etappellare Etqn̄ agētes p̄ferātur habetur materia de iudi. cūdeputati. d̓ teſtibus cū olim. derelig. do. cū venerabilibꝰ. ⁊ pleniꝰ de reſti. ſpo. olim cauſam. Imola. e ¶ Abbates. Solēt iſti vocari patresabbates. sͣ. de reg. c. fi. f ¶ Alij. Hoc nomē nō ſemꝑpoſitionē ſignificat. facit de hͦ. sͣ. e. ti. c. ſedes. ī. iij. glo.Preſidētes. Ut magiſtri hoſpital̓ cruciferoꝝ ethis ſimiles. Idē ſi denominent̉ priores. vt Camaldulen̄. vl̓ miniſtri: vt in ordine minoꝝ. vel quodcunqꝫ ſitnomē p̄ſidentiū taliloco vl̓ ordini cui ſubſunt hec mēbra. Et late intelligas lr̄am ſiue ſint p̄lati ordinuꝫ: vtp̄dixi ſiue ſint p̄lati monaſterioꝝ habētiuꝫ mēbra: vtnouantulanū: pompoſianū: fructuariēſem: ⁊ his ſil̓es.Et licet nō intellexerit vtputo de p̄ſidentibꝰ capitul̓ꝓuincialibꝰ monachoꝝ. de quibꝰ de ſta. mo. in ſingul̓.⁊. c. ea q̄. illi enī nō īpetrāt ꝓ monaſterijs ꝓuincie. ſi tn̄daret̉ ꝙ impetrare poſſent locuꝫ haberet qd̓ hic dicit̉ex identitate rōnis: ⁊ licet de religioſis loquat̉: idē tn̄de ſecularibꝰ qͥ ſimili modo p̄eſſent: ſꝫ qꝛ id rarū hͦ frequētatur: ideo d̓ religioſis loquit̉. h ¶ Occaſionē. ſienī cām ꝓpriā vl̓ capitl̓italis p̄latꝰ agere vellet: ⁊ proilla impetrare: tūc nō haberet̉ ꝯſideratio loci vbi ſitūeſt mēbrū. i ¶ Legatoꝝ. Vl̓ delegatoꝝ. sͣ. e. ſtatutū.§. in nullo. li. vj. De inferioribꝰ ordinarijs nō eſt dubium: cū in eis locū n̄ habeat decre. ſtatutū. ſꝫ id qd̓ habet̉ de offi. ordi. cū ep̄us. ⁊. c. vt litigātes. li. vj.k ¶ Cōuenire. In actore loquit̉ nō in reo. hinc eſt ꝙſi ego Bon̄. ꝓ mēbro Bon̄. volo ꝯuenire ipſiuſ mēbrimaiorē qͥ eſt dioc̄. aretine nō potero impetrare Bon̄.ſed aretij: vl̓ in loco vlcino infra dietā ẜꝫ formā decre.ſtatutū. §. cū aūt. Identitaſ enī qua hic idē fungit̉ adminiſtrator mēbri ⁊ ſuus malor in reoꝝ fauorē inducta: in eorū grauamē retorqueri nō debet de reg. ſur.qd̓ ob gratiā. li. vj. cū ſuis cōcor. priorē aūt illiꝰ mēbribn̄ ꝯueniā Bon̄. vt ibi. §. cuꝫ vero. ⁊ qd̓ priꝰ dlxi ꝓcedit hoc poſito qd̓ etiā in realibꝰ cōſideret̉ locꝰ domicilij. vt no. in p̄al. §. cū ꝟo in glo. olim dicebamus.l ¶ Coram quibus. De loco erat dubiuꝫ. de perſonisno: ſed forſan hoc intendit ꝙ ſi is qui impetratꝰ a pri-
Plulſio