De reſcriptisTi. II

oratuū et locorū ipſorū prioribus aut alijs gubernatoribgͦ hoc liceret nec occaſione locorū ad menſas ꝑtinētiū eorūedē aliud ipſis ſuꝑ hoc liceat.qͣꝫ ſi loca ip̄a ſic permiſſa ſpadles ſub eis gubernatores haberēt. ¶ Si quis aūt aliquēē cōtra hec vexare p̄ſumpſeritt in expenſis ſibi ⁊ intēteſſe pergͦ iudicē coraꝫ quo vexatio fiethͦ hmōi cōdēnet̉: omniſqꝫ ꝓceſſus ꝯtra p̄miſſa habitus ſit iniritus ipſo iure niſi ad id expreſſus partium accedat aſ-

ſenſus. Tdem in eodem.Principalis officialis epicopi et prior conuentualis lijcet obedientiarius delegaripoſſunt a papa: officialis vero foraneus vl̓ prior clauſtralis non. Io. an. ca. IITſi principalis officiam ¶ lis epiſcopi aut religion ſus cōuētualē obtinēs prioratum: qͣꝫuis ad prioratumeundem prior non conſueueorit per electionem aſſumi a ſepͦ de apoſtolica vel legato eiuſq dem dari valeat delegatus.

ꝓe loci poterat recuſari: etiā recuſari poterit impetratus per malorē ordinis: facit qd̓ ſcripſi de offi. deleg. inſinuante. Hoc ſcias: ꝙ licet prior domus ꝓpter excōlcatſonē repelleret̉ ab agendo: iſte maior non repellit̉ quiexcōicatus non eſt: ſolū enī ꝑſonas corā quibus et locain quibus fit conuentio determinat hec littera.a ¶ Llceret. Agere enī poſſet ⁊defendere qͣꝫdiuadminiſtrationeſ tenent qͣꝫuisſint obediētiarij.de hoc ſatis ⁊ qͥscui p̄ferat̉ no. pꝰInno. et Hoſti.de iudi. cū deputati. de reſti. ſpo.olim. jͣ. de teſti.cum ollm. de reli. do. cū venerabilis. vbi no. Inno. ad fi. ꝙ qn̄ incaſu defenſionisiudex ꝓcedere debet ad miſſionē in poſſeſſionē: hoc nō facit ēt ſi vnꝰ ſitꝯtumax: niſi oēs vocent̉. alle. ff. de euic. emilius. ⁊. ff.ex qͥ. ca. in poſ. ea. l. hoc aūt. b ¶ Nec occaſiōe. Iſteꝟ. nō fuit de prima cōpilatiōe cōcilii. c ¶ Suꝑ hoc.ſ. ſuꝑ recōuentiōe reoꝝ. d ¶ Haberent. Innult ꝙ loca que ſunt de menſa interdū nō habēt ſpāles gubernatores. cōcor. jͣ. de ſup. neg. prela. c. vno. vn̄ licet̉ illoꝝfructus clericis cōcedant̉ ad firmā nō vacāt ꝑ mortemilloꝝ. jͣ. de exceſ. p̄la. frequēs. ꝟ. qͥdā etiā. ⁊ ibi dicā q̄ loca ꝓpria ſint de menſa: ⁊ aliqͥd nō. Iuno. et Hoſti. dere. eccle. nō alie. vt ſuꝑ. e ¶ Uexare. Ex ſola. eī impetratione nō veniūt expēſe vel intereſſe: niſi ſeqͦret̉ vexatio vl̓ ꝯuentio. Io. ā. f ¶ In expēſis. Legitis .sͣ. e. ſtatutū. §. cū aūt ī fi. g ¶ Corā qͦ. Cōcor. qd̓ no. sͣ. e. c. fi. īvl. gl. et qd̓ illa decre. vocat dāna: hec vocat intereſſe.h ¶ Proceſſus. circa principale. i ¶ Ipſo iure .i.ſine ope exceptiōis. ꝯcor. sͣ eo. c. j. ⁊. c. ſtatutuꝫ in fine.¶ T ſi principalis. ¶ Et ꝑtes patēt qꝛ (lib. vj.prima duoꝝ ꝑmiſſiua. ſcd̓a duoꝝ ꝓhibitiua ibi:In officiali: et declarat īqͣꝫtū de religioſo loquit̉ no. xvj. q. j. de pn̄tiū. de priui. cum olim. ij. ꝑ Hoſt. in ſum.de offi. deleg. §. cui poſſit. ver. ſed nūqͥd. ⁊ per Guil. inſpe. ti. j. §. j. ver. nunqͥd ergo mōacho. ⁊. ff. de iudi. l. cūp̄tor. et multū olim dubitabā de his caſibꝰ: et forte fuitpars impulſiue cauſe ꝯſtitutionis iſtius: et exponas ⁊ſi: ꝓ qͣꝫuis. Io. an̄. Pro euidentia qd̓ habetur in. c. ſtatutum. §. j. eo. ti. li. vj .ſ. ꝙ inter cetera que exigunt̉ indelegato pape exigitur ꝙ ſit in dignitate ꝑ qd̓ apparet ꝙ ſtricte intelligit̉ de dignitate .ſ. ꝓpria iudicis delegatꝭ: qꝛ ſic in dubio verba debent lutelligi vt naturalem et ꝓpriā naturā plus reſpiciant qͣꝫ accident alē: deſen. excom. ſi quem. de teſt. ſi pater lib. vj. quod nō eſtmodicum fundamentum ad dicenda Io. de Imola.k ¶ Principalis. Quid ergo fi plures officiales inſolidum habet epiſcopus: innuit hic littera ꝙ delegaripoſſit his qui eſt principalis. Item quid ſi ſimpliciterdelegetur officialis: intelligit̉ de principali: luxta no.de offi. deleg. qm̄ abbas. ⁊ ſi neuter principalior: ſed eq̄principalis vterqꝫ: dic vt ibi. Sed quid ſi deſijt eſſe officialis. vide quod no. in ſpe. ti. j. §. fi. ver. quid ſi cauſa. Dico per predictā decre. qm̄. ꝙ ſi non erat expreſſuꝫ

ꝓprium nomen deſijt eſſe iudex alias iudex remanet:niſi aliud canonicum eum impediat: et de hoc ſatis ꝑArch̓. in canonico qui deſijt eſſe canonicus: de reſcrip.ſtatutum. §. j. l ¶ Officialis. Alibi dicit̉ miſſus dominicus. de reg. c. ij. de frig. c. j. alibi vicarius. de offi.vica. c. ij. lib. vj.Olim etiā delegabatur official̓de offi. deleg. inſinuante. de ap.dilecti. vl. et perhoc verbū videtur vicariū ī ſpiritualibus qͥ alias officialis nōeſt delegari nonpoſſe: ad hoc detēpo. ordi. cū nullus. §. j. ⁊. ij. lib.vj. ſalua certa ſcientia principis:vt dicā in vl. gl.m ¶ Epiſcopi.Ergo ſecuſ in oſficiali Archi. velīferioris ab ep̄o.Sed quid de officiali quē dat capl̓m ep̄ali ſede vacante: licet ille dici nō poſſit officialis ep̄i qͥ nō eſt: facit decōſti. cū acceſſiſſent. jͣ. de ꝓcu. c. fi. credo tn̄ ꝙ hec ꝯſtitutio etiā illū intendit includere: cū ſic officialis luriſditionis ep̄alis. facit de maiori. et obedien. c. vno. li. vj. Etidē puto de officiali electi cōfirmati nōdū ꝯſecrati .sͣ.de electio. trāſmiſſam. maxime qꝛ quo ad officiū iuriſdictionis cōſecratio, nihil addit: facit de tēpo. ordi. cūnullus. §. j. in fi. li. vj. n ¶ Conuentualē. De iſtiusetate. jͣ. de ſtatu mona. ne in agro. §. ceterū. et que dicatur eccleſia cōuentualis plene ſcripſi de lurepa. nobis.vbi no. Hoſt. ⁊ Inno. e. ti. poſtulaſti. ⁊ de hoc de elec.c. j. et hoc patet approbatū qd̓ no. Abb. d̓ prebē. niſi .ſ.ꝙ prioratus eſt dignitas ſi cōuentualis eſt. alias non.o ¶ Electionē. Sed ꝑ ꝓuiſionē: et intelligo de obediētiario qui remoueri pōt ad nutum ſui maioris: aliasnulla fuiſſet dubitatio. de iſto vero et de officiali quemepiſcopus ad nutum remouet: molto dubitabat̉ quaſi iſti non ſint in dignitate: exquo non ſunt perpetui: ſꝫtatis eſt ꝙ poſſunt eſſe perpetui: id eſt qͣꝫdiu viuent. ff.pro ſo. l. j. facit de his que fi. a prela. cum apoſtolica. inſti. de aucͣ. tu. §. neqꝫ. ff. de condi. indebi. l. ſufficit. Itēper mortem vel remotionem talium priorum: licet ſintꝯbedientiarij vacat prioratus: vt patet. jͣ. de ſupplen.negligen. prela. quia regulares. facit autē hoc ad queſtionem de clauſtrali: an poſſit vicarius eſſe epiſcoptvel coadiutor p̄lati: de quo ſatis notaui de cleri. egrotan. c. fi. in ſumma coadlutorum in. iiij. q. eertij membri. et ibi remiſſionem inuenies an poſſit eſſe delegatꝰordinarij vel arbiter. p ¶ Legato. Vel delegato:vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. Io. ā. q ¶ Delegatꝰ: Quid dices deconſeruatorē: ꝓcedit dubiū in officiali nō in priore: perdecre. vl. j. rn̄. de offi. dele. li. vj. que requirit ꝙ cōſeruator ſit ep̄us vel ſuperior vel abbas: vel habens dignitatem vel perſonatum in eccleſia cathedrali vel collegiata ſub qͥbus nō videtur officialis includi: quod tamen quo ad alios delegatos bene includit decre. ſtatutum. in principio: que ſimpliciter tequirit ꝙ ſit dignitate preditus vel perſonatum obtineat: ſi per hoc videtur ꝙ licet dignitate pre alijs dotatus poſſit eſſe delegatus: quia tamen non habet dignitatē in eccl̓ia ca-

Vulſi

Queſtio

luſtio