Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

Liber

poteſt quod ipſius noīe noneſt geſtum. Idem.a Atihabitioneꝫ retrotrahi mādato eſt

dubiū comꝑari. Udem XIUm ſunt ꝑtiū iura obcſcura: reo fauēdū ē pootius qͣꝫ actori. Idē. XII

ordinē: qꝛ erat neceſſe: ſꝫ executionē illi diſpēſatluecōtulit quā habebat. Alia etiā iura ꝓprie loquūtur de ratihabitione: ſꝫ de quodā nouo cōſenſu. ſuntvalde diuerſa: ſuꝑ vide qd̓ dicā.. e. firmat̉. Itēcōtra. C. ad macedo. l. vl. vbi ratū habet pater ꝯtractūfilij ſuo noīegeſtū. Solū. dupliciter (de quattuor modis qͥbꝰnegocoꝝ geſtoribus actio cōperit notatis. ff. deneg. geſ. ſi pupiſli. §. quid. vide libel. in Spe. de iudi. §. ij. ver. ex p̄dictis. vide qd̓ dixi ſuꝑ glo. in regula ratihabitionem.Io. an.) pōt eſſe geſtū meo noīe vocaliter: vt.. e. li. deſen. excō. quis. realiter ad mei p̄iudiciū: vt qn̄ filiꝰmeus mutuū ꝯtrahit ſine mei aſſenſu fit in mei p̄iudiciū. ff. ad macedo. l. j. poſſum ratum habere: qꝛ qd̓ibi ius rei ꝓbat diſſenſum: approbat cōſenſuꝫ. Anautē vnꝰ iudex poſſit ratā habere ſententiā latā aliūdic vt no. ix. q. ij. c. j. de his fi. a p̄la. cum nos. de offi.dele. prudentiā. in glo. ij. in fi. p Bar. brix. in queſtioneveneriali. que incipit: ep̄us Mutinen̄. materia huiregule: adde quod infra dicam. c. ꝓxi.Atihabitionē. Hec regula ſumpta eſt. ex. l. ff. e.ti. l. iure. §. deſecit.. l. ſemꝑ qui. §. j. Cex poſuit hūc tex. ſuꝑ quo vide ſcripſi.. e. li. de ſen. excō. qͥs. ſuꝑ glo. ex rati. Io. an.) Pone̓ caſū ī iudicijs. ij.q. vj. ſolēt.. e. li. iureiu. c. vl. ff. de iudi. licet in maleficijs: ( alias fieri poſſunt: ſecus in his ꝑſoneherent vt in adulterio ſimilibus: vt no. in. §. deiecit. hic Dy. Io. an.). e. li. de ſen. excō. cum qͥs. j. rn̄ſo.in cōtractibꝰ. C. ad macedo. l. vlt. et habet locū hec regula in caſu.. c. ꝓxi .ſ. qn̄ meo noīe geſtū eſt: quia tūcratū habere poſſum ratihabitio retrotrahit̉ mandato cōparabit̉. Unū nota ſi infra certū tp̄s teneor aliquid facere: alius id fecit noīe meo infra id tp̄squo id facere debebā: debeo illud ratū habere: al̓s ratihabitio ꝓdeſſet. ij. q. vj. non ſolent ibi. qd̓ mox reusratū haberet. ff. rem ra. ha. l. pe. imputat̉ em̄ tūc culpatacite renūciationis. Idē hic Dy. alle. ff. ſi tab. teſ. nulle exta. l. j. §. ita aſt. in aucͣ. de his qui ingre. ad ap..§. ſi vero. C. de re. credi. ſi quis vſuras. de cōdi. inſer. l.vl.. ff. qui ſatiſda. cog. l. de die. §. vl. Io. an.) Arg.tra.. e. li. p̄bē. ſi tibi j. Hec aūt regula fallit in caſuff. de his no. infa. l. qͥd ergo in prin. em̄ notat̉ infamia. pater iuſſit filiū cōtrahere muliere eratinfra tp̄s luctus: licet poſtea cōſenſerit vel ratū habuerit. Ratio: qꝛ ibi ſpectat̉ initiuꝫ vt ibi: vel eſt ratio: qꝛlicet ratihabitio equiparet̉ mādato: vt hic: tn̄ iuſſutvt ibi. iuſſus em̄ neceſſitatē imponit: mādatum: vtno. ex. l. ff. qd̓ iuſſu. l. j. §. ſi ego quero.. ff. qd̓ eo. l. j.. l. ſi mādator. nec cōparat mādato quo ad ſpeciē actionis: qꝛ dat̉ actio neg. geſt. (ei geſſit abſente. namſi p̄ſenti egiſſet daret̉ actlo mādati: vt no. in. l. ſemꝑ. alle. in prin. glo. hic Dy. Io. an.). ff. de nego. geſ.ſi pupilli. §. ait p̄tor. vbi mādādo dat̉ actio mandati.ff. de ꝓcu. l. lꝫ. §. ea obligatlo. cōparat̉ aūt ad affectū dixit ratihabitio ſit mādatū: ſed mādatocōꝑat̉. Itē fallit in caſu. ff. de offi. ꝓcōſu. lega. l. obſeruare in fi. ꝓcōſul em̄ dādo legatū an̄qͣꝫ ingrediat̉ prouinciā nil agit: ſi aūt poſtqͣꝫ ingreſſus ē dationē illā ra habuit: valet: tn̄ retrotrahit̉ ad totū tp̄s: ſed adid tm̄ qn̄ ingreſſus eſt ꝓuinciā: vt ibi.: qꝛ ratihabitio oꝑari pōt: niſi qd̓ poſſet mādatū exp̄ſſum. Iteꝫfallit. ff. de acqͥ. here. mihi bona. §. iuſſum. vbi rati-

habitio tutoris in adeūda hereditate mādato cōparat̉: eſſet idē inuenire in oībus in qͥbꝰ deſideraret̉ intiū: ſic eſt cōtra. xvi. q. iij. §. pōt. ff. e. ab ſnitio... e. firmat̉. ibi dicā: Ber.. de pac. c. ij. Gof.. ma. accu. poſ. inſuꝑ. Itē ſallit in caſu..de reſcrip. nōnulli. vbi de hoc. etc. ex ꝑte decaniin fi. vbi valet reſcriptū impetratū ſinedato. licet ille cuius noīe īpetra eſt poſtea ratā habeat: facit ius acqͥſitū illi ꝯtraquē facta eſt impetratio: qd̓ auelli ab ip̄o inulto. IdēIo. mo.) pōt: ad.. e. li. de elec. ab eo ꝯͣ. eſt ſil̓ehuic regule in eo qd̓ dicit ratihabitio retrotrahit̉dicit lex appellans ꝯdēnatꝰ de furto ſi ꝓſeqͥt̉ ap. retro notat̉ infamia: videt̉ em̄ ratā hr̄e ſnīam. ff. hisno. infa. l. furti. Olim dubitabat̉ an idē ī excōicatōe pꝰap. lata: ſꝫ dic vt.. e. li. ſen. excō. lꝫ. Et ſcire debes:ſi faciēs ꝯdēnatꝰ ē ſatiſfecit ſnīe: agit̉ ampliꝰ ꝯͣ ra habētē ad ītereſſe: ſꝫ ad penā bn̄. ff. d vi vl ar. l. j..§. qͦtiēs. ff. admi. tu. l. tres tuto. ff. luriſdi. om. iudi.l. adeo. Idē Dy. etiā ꝓlixe ꝓſequit̉. Io. an.Om ſunt partiū. (Nota dicit ꝑtiū ī plurali:Fortiꝰ aūt ſi iura actoris tm̄. ſic ſi iura rel tm̄. vt infi. Io. an.) Hec regula ſūpta eſt ex. l. ff. e. ti. l. fauorabiles. Pone caſū. iij. q. ix. īdicas.. e.. fi. inſtru. īter dilectos. ff. act. obli. arrianꝰ. Hec aūt (cuiꝰ triplex ēẜm Io.. Prima: qꝛ actor īpedit reꝰ defendit: alle. inſti. interdic. §. cōmodū. C. dila. l. ſi qn̄. Scd̓a qꝛ nullus p̄ſumit̉ ligatꝰ vel obnoxiꝰ. in aucͣ. col. vj.. mo. na.effi. ſui. §. natura ſi qͥdē. Tertia qꝛ reꝰ ī iudicio pugnat libertate. vn̄ debitor d̓r cliēs creditoris. C. noua. l.iij. et Prouer. xxij. b. Qui mutuū accipit ſeruꝰ ē fenerātis. Io. an.) regula vera ē: niſi actor foueat fauorabilēcām: puta mr̄imonij libertatꝭ. teſtamēti vel dotꝭ. tuncem̄ fallit regula: qꝛ fauēdū ē actori. xxxiij. q. j. ſi qͥs acceꝑit.. ꝓba. ex lr̄is. ff. manumiſ. l. an̄pe. Et hꝫ hecregula locū ſolū ī ſnīa ferēda: vt.. ſꝫ etiā in lata:puta a duobꝰ ordinarijs: vno abſoluēte altero ꝯdenāte. tenet em̄ ſnīa reo lata niſi ī ſupradictꝭ caſibꝰ.. dere iudi. c. vl. ff. re ludi. īter pares. Et no. dicit obſcura. ſi em̄ certū eēt reū obnoxiū puniret̉: qꝛ culpaeſt relaxare vindictā. xxviij. di. qꝛ ſūt. dico ē cer iudici vt iudici: ſecꝰ vt deo.. de offi. or. ſi ſacerdos.vel vt homini. iij. q. vij. iudicet. de offi. ordi. paſtoralis..§. qꝛ ꝟo. Si certū eſt obnoxiū abſoluit̉: Idēſi dubiū: vt hic vides: ſanctius eſt em̄ nocentē abſoluere qͣꝫ innocentē cōdemnare. ff. de pe. abſentē. ſic in redubia fert̉ certa ſentētia: ꝯtra. xj. q. iij. graue. de ſpo.de mullere. ad hoc. C. de trāſac. vt rn̄ſum. ſed hic eſtdubiū: īmo certū: qꝛ ex quo actor ꝓbauit clare: debet reus abſolui. .vj. q. vl. actor vt eccl̓ia. bn̄ficia. vt noſtrū. C. de ꝓba. actor. ſic no. Ber. de ſpon. iuuenis. vlde qd̓ de triplici ambiguitate. no. xxxiij. di. c. vl.Reo. ſic dicto a re petit̉: vel ſuper quā impetit̉c. de ver. fig. forus. d Actori. ꝯͣ. ff. de iudi. l. ſi qͥsintentionē. vbi ambiguā orationē actoris in ſui vtilitatem interp̄tamur. Solū. Idē hic Dy. eſt ratio: quiareus ſemꝑ negaret ſe ſic ſenſiſſe qui inuitꝰ trahit̉. Iohan. an.) illud in principio lit. in quo fauet̉ actori. hicin fine. in quo fauetur reo: quod dic vt no. de reſtitu.ſpolia. cum ad ſedem. in glo. ij. in fine. In ſumma igūtur no. in obſcuris potius fauetur reo qͣꝫ actori: niſifauor cauſe aliud inducat: vt ſupra dixi. hinc eſt cuꝫ

Ad.

Ad

Ad.

Caſus

ad

Additio

Additlo

Ad.

A