Ti. XIIIDe regulis iuris
¶ N iudicijs non eſt acceptio perſonarum ha-benda. IdemIII¶ Gnorātia facti nō iurꝭCexcuſat. Xdē. XIIII
Um qͥs in ius ſucceditealteriꝰ: iuſtā ignorātiecauſam cenſetur habere.Idem.XV¶ Dia reſtrīgi ⁊ fauores
ſemlplene ꝓbauli actor: ⁊ talis eſt eā in qua nō eſt decerendū luramentū puta criminalis vel famoſa vel ardue. C. de ꝓba. ſciant cūcti. C. de dolo. dolum. ⁊. C. qd̓me. cō. l. metū. abſoluit̉ reus. Si aūt talis eſt in cā in qͣſit deferēdū: deferri dꝫ reo: niſi ex circūſtātijs ꝑſonaꝝet cauſe videaturiudici illud deferendū actori: delurelu. c. vlti (vlde et adde qd̓ ibidixi. Io. an.) necintelligas hāc regulā in obſcurisꝓbationibꝰ inductis a reo: quia ilas ꝯtra eum interp̄tamur: de proba. licet. quod dic vtldicam. jͣ. eo. ꝯtra eum. Io. an.N ludicijs. Ad intellectū huiꝰ regule curioſusvidere poſſet Thomā ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiij. ꝑ totuꝫ. ⁊maxime articulo vl. Io. an.) Pone caſū. iij. q. ix. neceſſe. sͣ. de iudi. nouit. ⁊ sͣ. eo. lib. de reſcrip. ſtatutū. §. inſuper. ⁊. §. ſe. ff. de arbi. ſi cū dies. §. ſi arbiter. Alioruꝫem̄ honores alijs nō debēt eſſe occaſio nocendi. C. deſta. ⁊ magi. l. vl. ad hͦ. xj. q. iij. ſi qͥs ꝟo. Signant̉ ꝯͣriaad hāc regulā. xl. di. c. j. xlv. di. cū beatꝰ. xcvij. di. nobiliſſimꝰ. xxiiij. q. j. qͥ ꝯͣ pacē. sͣ. de of. dele. ſane. ij. sͣ. eo. deoffi. deleg. c. ij. ⁊ de ſen. exco. qꝛ ꝑſculoſum. ff. de pe. autfacta. C. de mo. mulc. eos in fi. ⁊ sͣ. de ſimo. per tuas. .j.vbi de hͦ. Sol̓. in penis defert̉ dignitati ⁊ ꝑſone: vt ibi⁊ de hoc de trāſac. c. vl. arg. ꝯͣ. sͣ. de iureiuran. cū qͥdaꝫdic vt ibi. Idē in ſedendo vel aſſurgendo. xciij. diſt. nōoportet. ⁊ no. iij. q. ix. c. vlti. in iudicijs aūt vel ſnīa nōeſt habēda ꝑſonaꝝ acceptio vt hic. in eis em̄ equalitas eſt ſeruāda. C. de proxi. ſac. ſcri. l. in ſacris. (⁊. l. vniculqꝫ. li. xij. vn̄ ⁊ priuilegiū vnius litigantiū trāſit adalteꝝ. C. de fruc. ⁊ liti. expen. l. fi. Signat̉ ad hoc contrariū inſti. de iur̄. na. §. ſed ꝙ principi. vbi de hͦ. et hicꝑ Dy. Io. an.) Idē in penitētie exhibitione. .xxvj. q. viſacerdos in pͥn. in fide chriſti ſuſcipienda. de conſe. di.iiij. nec quēqͣꝫ. ⁊ in alijs ſacramentis. de ꝯiu. ſeruo. c. j.et in paupeꝝ receptione cū ſufficere poſſumus. xlij. di.qͥeſcamus. ⁊ in alijs oꝑbus pietatis. xvj. q. j. ſi cupis.hoc ergo qd̓ dicit in iudicijs ſoluit cōtraria. Et no. ꝙiudiciū interdū ponit̉ pro eo ꝙ procedit ſententiā: vthic. et. ij. q. j. ſicut ſine iudicio. et. c. in primis. Interdūpro condemnatione. de conſe. di. ij. timorem. Interduꝫpro diſcretione. iij. q. vij. §. tria. Interdum pro vltimavoluntate. sͣ. eo. li. de ſepul. c. pe. (Io. mona. ponit. xv.ſignificationes ſuper ℟ica de iudi. quas dat per hosverſus. Actio. lis. aucto. forus. arbiter. vltima velle.Queſtio diſcre. ſen. inſtan. diſcuſſio. poſſe. Pernicies.pena. proceſſus iudicialis. Io. an̄.) Et nota ꝙ licet iudex vti non debeat in iudicijs acceptione perſonaꝝ: vthic ⁊ in ꝯcordan. tamen vtile eſt in arbitrarijs iudiceꝫgratioſum habere. sͣ. de offi. delega. conſuluit. ⁊ facitde accu. nulli. et quod ibi no. caueat tamen iudex ne infacienda gratia incurrat penam conſtitutionis. de reiudi. cum eterni. sͣ. eo. lib.Gnorantia facti. Pone caſum in ignorantia facti in ordinato ignoranter a ſimoniaco. .j. q. j. ſi qͥa ſimoniacis. in eo qui ignorabat beneficium reſeruatum per papam: vel alij collatum. sͣ. eo. lib. de preben.ſi beneficia. ſimile. sͣ. eo. lib. de reſcrip. gratia in eo quilocat militi credens eū paganū. ff. locati. l. ſi ignorans.non em̄ diſciplinam contepſit qui militē ignorauit: vtibi. In ignorantia luris: pone caſum. .j. q. iiij. §. notangum in fine. sͣ. eo. lib. de preben. eū qui. ibi ſtultus. ⁊cͣ.
C. de lur. et fac. igno. l. ij. ⁊. l. cum quis. Hec regula nonindiget gloſis: cum eius materia pleniſſime habeatur.j. q. iiij. §. notandū. in textu ⁊ glo. xxxv. diſt. in ſum. ⁊ d̓hoc dic vt ibi. Unū no. ꝙ cum querit̉ de condemnatione expenſaꝝ: dicimus ꝙ in principali cauſa probabilis error excuſatab expēſarū condēnatiōe. ij. q. iijc. pauluꝫ. de elec.c. j. in fi. sͣ. eo. li.ſed in cauſa apindiſtincte vlctꝰcōdēnat̉ victoriin expenſis. ij. q.vj. omnimodo. sͣde appel. ſepe. C. de ap. eos. §. ne temere. Ratio autemhuius diuerſi luris colligitur ꝑ hanc regulā. in principali em̄ cauſa eſt error facti: quia in ea ex probationibꝰque in facto conſiſtunt ꝓceditur: ſed in appel. cauſa ꝓcedit ex actis prioris cauſe: vnde ibi eſt error iuris: ⁊ iōnon excuſat a condēnationē vt hlc. Et ideo no. Inno.⁊ Hoſti. sͣ. de do. et cōtu. finē. ꝙ ſi in cauſa appel. nō ꝓceditur ꝑ ſola antiqua acta: ſꝫ inducant̉ ꝓbationes noue ꝑ quas ꝓnunciet̉: tunc ꝓbabilis error bene excuſatvictū a condēnatione expenſaꝝ: qd̓ veꝝ puto: ⁊ videt̉caſus predicte decre. sͣ. eo. li. de elec. c. j. in fi. Ad primūdictū huius regule ſignat̉ ꝯtrariū. xxxiiij. q. ij. in lectū.vbi imponit̉ penitētia ꝓbabiliter ignoranti factum: ſꝫillud ad cautelam. Itē contra de conſe. diſ. iiij. qui his.vbi ignorant̓ rebaptiſatus ordinari non poteſt. illd̓ ſpeciale: ⁊ punit̉ ſine culpā: ſubeſt tamē cauſa ſcꝫ iniuriaprimi ſacramenti: vel dic vt ibi no. Item contra. ff. defideluſ. l. iij. vide ꝙ ibi no. in glo fi. Io. an.Om quis in ius. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff.Xeo. ti. l. qͥ in alteriꝰ. Pone caſum. xvj. q. iij. ſi ſacerdotes. ſꝫ tertiū caſū ibi no. ⁊ lurepa. cura. ff. depoſi. l. j.in fi. ⁊. l. ij. ibi em̄ heres vēdens re depoſitā credēs illāfuiſſe defuncti nō tenet̉ ad rē: ſꝫ ad p̄ciū: qd̓ aūt in hacregula d̓r: veꝝ eſt ſi cū ip̄o ſucceſſore agat̉: ſecus ſi ip̄eagat: qꝛ certus debuit eſſe de facto ſuo cū ad iudiciumꝓuocat vt ī p̄di. l. qͥ ī alteriꝰ. (⁊ ld̓o pena tūc cōmittit̉ cūeffectu: niſi ſucceſſor fuerit pupillꝰ. ff. de ꝟbo. obli. ſi cūfiliꝰ. §. in hac ſtipulatione. Dy. Io. .) ⁊ eſt ſi. qꝛ deliberatorie dant̉ reo: ſꝫ non actori: qꝛ certꝰ debet eſſe adiudiciū ꝓuocādo: de hͦ dicā. jͣ. eo. nō licet. cū etiā ſi agatꝓbabilis poſſet eē ignorātia. Intelligitur autē hec regula generaliter de quolibet ſucceſſore: ſiue ſit ſingularis ſiue vniuerſalis: d̓ qͥbꝰ dicā. jͣ. e. is qͥ in ius vo. q̄ vldetur ꝯtra ſed nō eſt: qꝛ ibi loquit̉ de iure. h̓ de facto: vbigͦ quereret̉ de p̄ſcriptione in qua ſufficit bona fides: qd̓dic vt no. sͣ. eo. li. de p̄cſcrip. c. j. p̄ſcriberet. (inchoandop̄ſcriptionē vt ſtatim dicā. Io. an.) ſucceſſor bone fideiquod non preſcriberet predeceſſor cum mala fide. vbiaūt reqͥreret̉ titulꝰ: ſi iniuſtū titulū habuit p̄deceſſor talem qͥ nō det cām p̄ſcribendi: ſucceſſor qͥ eodē iure vtinō p̄ſcribit. ff. de diuer. ⁊ tēp. p̄ſcrip. l. cum heres. et aduerte: qꝛ regula iſta venit exēplificatiue ad precedentē.ignorantia facti ꝓbabil̓ excuſat vt ibi: vl̓ ſi in ius ſucDia reſtrīgi. (Io. mo. ponit (ceſſit alteriꝰ vt h̓.I h̓. exemplū ꝑ id ꝙ pꝰ eū de dictionē bn̄ficiū dixisͣ. e. ll. de ſen. excō. ſi ciuitas ī fi. j. rn̄. Itē ꝑ. l. ff. del̓. j. qͥfiliabꝰ. §. j. Dy. ponit. ꝑ decre. ſtatutū. sͣ. e. li. d̓ elec. Io.an.) Pone caſū in pͥmo dicto. xxxv. q. iij. qd̓ ſcripſi vbpriuilegiū odioſuꝫ de ꝯͣhendo .ſ. in gradu ꝓhibito reſtringit̉. sͣ. de deci. tua .j. vbi decime noualiū nō accreſcunt laicis habentibꝰ decimas in fendū: vt. sͣ. eo. lib. defil̓. p̄ſby. c. j. et vl. In ſcd̓o pone. xvj. q. ij. c. j. sͣ. eo. li. de
Ad
Ad.
(aſus
Ad.
Ad.Caſus
Ad.
Virius
Ad.
(aſus
Ad.
Caſus