De regulis iurisTi. XIII
cū ꝑſona. Idē. VIIIGEmel malus ſem preſuImit̉ eē malꝰ. dē. IXv ¶ Atum quis habere nō
Io. an. Hec regula ſūpta eſt ex. l. ff. e. l. pͥullegla q̄dā.7. l. in oībus cauſis. Pone caſum. vij. q. j. petiſti. de aucto. ⁊ yſuꝑal. c. ij. C. de legi. leges in fi. ad idem. ff. de cōſtitu. prin. l. j. in fl. ff. de cenſi. l. etatem in fi. et. ff. ſo. ma.maritus. ⁊. l. ſe. vbi heres mariti extraneus condemnatur inſoliduꝫ.naꝫ habita rōnene egeat. (de hͦ. sͣde do. inter vi. etvxo. c. j. Io. an.)cū maritus cōdēnaret̉ inqͣꝫtuꝫ facere p̄t habita rōne ne egeat. Itēin ꝑſonali pͥullegio qd̓ dat̉ patri. patrono. ⁊ militi vtcōdēnēt̉ inqͣꝫtū facere pn̄t. qd̓ cū ꝑſona extinguit̉. ff. dere ludi. l. ſunt qui in id. ⁊. l. patronꝰ. ⁊. l. item miles. Etnota ꝙ dic̄ pͥullegiū: qꝛ ius cōe ad vnā ꝑſonā directuꝫad oēs extēdit̉. lxj. di. miramur. de re iudi. ī cauſis. ff. delur. ⁊ fac. igno. l. regula. §. vlti. ⁊ idē in reſcriptis directis ad perſonas: qꝛ cum ꝑſonis extinguūtur. sͣ. de offi. dele. qm̄. ſic ⁊ pacta ꝑſonalia ꝑſonas nō trāſgrediūt̉sͣ. de tranſac. de cetero. ⁊. c. veniens. ff. de pac. iuriſgentiū. §. pactoꝝ. ⁊ compromiſſū non extenditur ad heredes: niſi de ip̄is caueat̉. sͣ. de arbi. c. vlti. ⁊ intelligiturhec regula de priuilegio perſonali .i. perſone conceſſo.(ita ꝙ ꝑſona ſit ꝓxima cā priullegij: vt in dictis exemplis. ⁊ ſic ſol. ꝙ opponit̉ de in inte. reſti. mīoris. q̄ trāſit ad heredes. ff. de in inte. reſti. nō ſolū. ff. de mino. l.interdū. Et de velleiano ꝙ etiā trāſit ad heredes. C. advelle. heredes. In his em̄ ꝑſona nō ē ꝓxīa ⁊ īmediatacā pͥullegij: ſed leſio ⁊cͣ. Io. an̄.) Idē ſi eſſet ꝑſonale exꝑte ꝯcedētis: vt. sͣ. e. ll. de reſcpͥ. ſi gr̄oſe. pͥullegioꝝ qͦaliud ꝑſonale aliud reale: vt. sͣ. de p̄ſūp. mandata. Siaūt ſimplicit̓ ꝯcedant̉: an dicant̉ ꝑſonalia an realladic vt no. xxv. q. ij. in ſūma .xvj. q. j. poſſeſſiones. ⁊ sͣ. d̓inſti. cū veniſſent. ⁊ qd̓ d̓r h̓ ꝙ pͥullegiū ꝑſonale extinguit̉ cū ꝑſona: intelligas idē in reali vt .ſ. extincta re extinguat̉ pͥullegiū. xvj. q. vij. ⁊ hͦ diximꝰ. d̓ ꝟbo. ſig. abbate in fi. ff. qn̄ di. vſu. ce. l. vſu fructu. qd̓ dic veꝝ qn̄ ipſe res vel loca: puta eccleſia: clultas vel loca alia ſacravel ꝓphana deſtruunt̉ ſuꝑloris aucͣte ẜm Io. ⁊ Lau.qͥ hͦ noͣ. in p̄dicto. c. ⁊ hͦ diximꝰ. ad hoc de cōſe. di. j. placuit. de no. ope. nun. c. ij. ⁊ in p̄di. l. vſufructu. Nō ergovlterius vocādus erit aliqͥs clericus illiꝰ eccleſie vl̓ municeps illius loci. ſi aūt deſtruat̉ ab hoſtibꝰ retinet oīaſua pullegia: et remanent ibi clerici. vij. q. j. paſtoralisxix. q. iij. qͥ ſemel. Idē ſi aucͣte ſuꝑloris trāſferat̉ ad alium locū vel alij vniat̉. xvj. q. j. ⁊ tꝑls. ⁊. c. ſe. d̓ reli. do.qꝛ monaſteriū. ff. de. ꝯͣhen. emp. l. edē ẜm Inno. qͥ ad hͦbn̄ no. sͣ. de no. ope. nun. c. ij. licet h̓ dicat̉ pullegiū tūcextingui cū extinguit̉ ꝑſona: interdū etiā autē extinguit̉: vt cū abutit̉ pullegio: qꝛ tūc meret̉ extingui. xj. q.lij. pullegiū ⁊ in caſibus ibi no. xxij. di. c. renouātes. etde ꝯſti. cū acceſſiſſēt. ⁊ de pͥuil̓. accedētibꝰ. ⁊ de decl. ſuggeſtū. Ad hͦ aūt qd̓ d̓r h̓ ꝙ pͥullegiū ſeqͥt̉ ꝑſonā: ꝯͣdicits. d̓ yſupal. ex tuaꝝ. So. p̄uilegiū indetermīate ꝯceſſūꝑſonā ſequit̉ p̄ciſe: vt hic. pͥullegiū aūt vſupalij ꝯcedit̉cū determīatione loci ⁊ tꝑis: ⁊ iō extra locū ꝑſonā nonſequit̉. tenor em̄ p̓ullegioꝝ attēdendꝰ eſt ⁊ ſeruandus.sͣ. de pull̓. porro. ⁊. c. recepimus. vel dic vt. jͣ. dicam contra de p̓ull̓. antiquā. xxj. di. deniqꝫ. ff. de offl. ꝓcōſu. l. vlti. vbi pn̄te maiore minor nō vtit̉ pͥullegio. Sol̓. ſpaleeſt ob ſuꝑioris reuerentiā: ⁊ dic vt. sͣ. vel dic ꝙ ſequit̉ꝑſonam ſꝑ habitu: licet non actu: ſie eſt vbi ad tempusſuſpedit̉ iuriſdictio. lxxxj. di. ſi qͥs. vel ob reuerētiā ſuperiorꝭ. sͣ. de offi. dele. volētes. vl̓ ob certā cām. C. de cu
ra. furi. l. penul. §. vl. de hoc dicā. jͣ. eo. quo alicul.Emel malus. (fac̄ regl̓a ad q̄ſtionē de notario qͥSfec̄ vnū inſtrumētū falſū an̄ valeāt pꝰ ea cōfectaꝑ ip̄m quā ponit Guil. in Spe. de inſtru. edi. §. reſtat.ꝟ. qͥd ſi tabellio. Io. an.) Pone caſū ī ſemel ꝑluro .xxijq. v. ꝑuuli. in ſemel cōtumace. sͣ. d̓ p̄ſūp. ſcriba. in ſemelcalūniāte. ff. d̓ accu. l. ij. ad hͦ. xxv. di. c. vl. sͣ. de ele. sͣ. eo.ff. d̓ decuri. l. eos. h̓. gͦ p̄ſumit̉ eū qͥ ſemel malꝰ fuit ſꝑ malū eſſe: ⁊ pōt hec dici p̄ſūptio hoīs: qꝛ ꝯͣ hoīem ſic p̄ſumit̉. pōt etiā dici p̄ſūptio facti: qꝛ ex ſemel facto ſie p̄ſumit̉. pōt ⁊ dici p̄ſumptio luris: qꝛ ius ſic p̄ſumit ex facto: vt h̓ vides ⁊ in iuribꝰ sͣ ſignatꝭ: de qͥbꝰ diuerſis p̄ſūptiōibꝰ ꝓſequere: vt no. ꝑ Io. l. di. ferꝝ. ⁊. liiij. di. fr̄nitatē. ꝑ Ber. de ſpon. is qͥ. ꝑ Accur. ff. qd̓ metꝰ cau. l. nōeſt ꝟiſil̓e. h̓ gͦ vides ꝙ preſumit̉ ex preterito circa p̄ſens⁊ futuꝝ: īterdū p̄ſumit̉ ex p̄ſenti circa p̄teritū: interduꝫcirca p̄ſens: interdū circa futuruꝫ: qd̓ ꝓſequere vt no.xliiij. di. multis. xxxiiij. q. ij. cū ꝑ bellica. d̓ p̄ſūp. ſcribā.⁊ in p̄di. c. is cui. licet aut. vt. sͣ. dixi. hec poſſet dici preſūptio lurꝭ: nō eſt iurꝭ: ⁊ de iure. admittit em̄ ꝓbatione in ꝯͣriū: ⁊ ꝓbato ꝙ penituerit vlteriꝰ malꝰ nō d̓r. l.di. ferꝝ. de ꝯſe. di. iiij. c. ij. de reſcpͥ. eā te. de teſti. teſtimoniū. ff. de edil. edic. ꝙ ita. ſaluo eo qd̓ d̓r. sͣ. de here. adabolendā. §. illos quoqꝫ. sͣ. eo. li. e. ti. ſuꝑ eo. No. gͦ ꝙ qͥſemel fuit bonꝰ vel malꝰ ſꝑ p̄ſumit̉ bonꝰ vel malꝰ. lxj.di. miramur. ⁊ sͣ. de p̄ſūp. mādata. ⁊ pͥma facie qͥs p̄ſumit̉ bonꝰ. xj. q. iij. in cūctis. de p̄ſūp. dudū. ff. de leg. ij.cū pater. §. rogo. Qui aūt ſemel malꝰ ſꝑ p̄ſumit̉ malꝰ:vt h̓ ⁊. ff. de re mili. l. nō oēs. §. a barbarꝭ. C. de ſuſcep.⁊ archa. l. ſi aliqͥd. li. x. ⁊ ꝓcedit hec p̄ſūptio tū ex p̄ſumētis natura corrupta: tū qꝛ natura hūana ꝓna eſt addelicta. xij. q. j. oīs etas. in aucͣ. de monachis. §. ſi verohis. col. j. Itē ī ſil̓i qͥlibet p̄ſumit̉ pauꝑ qꝛ nudꝰ natꝰ fuit .xlvij. di. ſic̄ hi. C. d̓ ꝓba. l. ex ꝑſona. ff. d̓ mgr̄a. ꝯue. l. j..§. mgr̄atꝰ. vbi tn̄ ꝓbat̉ ſemel eē ſoluēdo adhuc idē p̄ſumit̉: ⁊ ſic intelligit̉ lex. ff. d̓ pͥuil̓. credi. l. ſi creditoresin fi. Querit̉ aūt qͣre qͥs p̄ſumat̉ ꝟtutibꝰ plenꝰ ⁊ nō diuitijs: vl. ꝑ. B. ⁊ Hoſt. d̓ ſcru. c. vno. ⁊ no. ꝙ hec p̄ſūptio īterdū trāſit ad filios: qꝛ qͥ pr̄em īcōtinētē habuitīcōtinēs p̄ſumit̉: ⁊ ob hͦ illegitimꝰ nō ꝓmouet̉. lvj. diſ.ꝑ totū. ⁊ metuit̉ crimē paretꝭ ī filio. xvj. q. j. ſi qͥs cuꝫ.ad hͦ. sͣ. eo. lib. de here. ſtatutū. d̓ ſciſma. c. j. ad hͦ. ff. deedil. edic. ꝙ ſi nolit. al̓s ſi ẜuus. §. qͥ mācipla.li. E Atū qͥs. Pone caſū. lx. q. ij. c. j. sͣ. e. li. d̓ ſen. excō.cū quis. ij. rn̄. ff. de neg. geſ. ſi pupilli. §. ſed ſi ego. vbi ſiliber homo geſſit negociū filij vel ſerui peculiare tantūcontēplatione ip̄ius ratihabitio ſequēs patris vel dn̄inil operat̉: qꝛ per ratihabitionē non tenet̉ vltra id adquod prius tenebat̉ .ſ. ad quantitatē peculij. De hͦ etiam ſatis ꝑ Dy. per te videas. qui etiā ponit exemplumde. l. ſi ſeruus. ff. de p̄ca. vbi ſi filius meus ſuo noīe rogauit rem p̄cario: ratū habendo nō plus teneor qͣꝫ prius. ſcꝫ de pecullo. Io. an.) Cōtradicit ad hāc lr̄am. ix. ꝙij. Lugdun. xvj. q. j. c. vlti. sͣ. de elec. ꝙ ſicut. de his quefi. a p̄la. cū nos. de iurepa. cura. in his iuribꝰ habet qͥsratū qd̓ ſuo noīe nō eſt geſtū. Sol̓. dixerūt qͥdā ꝙ ẜmcanones poterā ratū hr̄e qd̓ meo noīe nō eſt geſtū ꝑ lura p̄dicta: vt no. de reſti. ſpo. cū ad ſedē ī glo. pe. ſꝫ hecſolutio extirpat̉ ꝑ hāc regulā. alij dixerūt hͦ fallere inſpūalibꝰ ī qͥbꝰ ratu habeo qd̓ meo noīe nō ē geſtū ꝑ iura p̄dicta. ⁊ hͦ no. ī p̄dic. decre. ꝙ ſic̄ in glo. ſic ptꝫ. Deldic ꝙ in capl̓o Lugdun̄. fult ordīatio facta noīe ꝓprijep̄i: ⁊ ſpes in eo poſita ꝙ ratum haberet: vt ibi nota.Uerius dic ꝙ ordinatio facta a nō ꝓprio epiſcopo bene tenet quo ad ordinem: licet non quo ad executionē.sͣ. de tēpo. ordi. ꝙ tranſlationē. sͣ. e. lib. e. ti. c. j. ⁊. ij. ibiigit̉ ep̄s ꝓprius nō ratificauit collationē ordinis qͦ ad
Ad.
(aſus
Caſus
jiij
Ad.
Queſtie
Caſus
Ad.