Liber

a ¶ Emo pōt ad impoſſibib Ele obligari. Idē. VIc IcRiuilegiū ꝑſonale ꝑſonā ſequit̉: ⁊ extinguit̉

gule euidētiā ſcire debes ꝙ peccator nō ſolū delinquitin deū. Dicit Io. mo. ꝙ omne pctm̄ cōmittit̉ in deū:vt in pſalmo. Tibi ſoli peccaui. ꝓpter ꝙ necͣia eſt ip̄iusremiſſio: eſt etiā neceſſaria peccatis diſpoſitio: cū actꝰactiuoꝝ (ẜm ph̓m) ſūt ī patiēte p̄diſpoſito. deꝰ gͦ in venia peccati pͥncipaliter eſt agensinſtrumentale inhͦ eſt homo penitēs qꝛ gr̄a diuīap̄ueniēte fit adiutor dei ẜm apl̓mj. ad Corinth̓. iij.inducit illud Auguſti. Qui fecit te ſine te ⁊cͣ. et ſic ſolo contrito dat̉ venia. Io. an.) ſed etiā in eccl̓iam. ꝑ ꝯtritionē aūt que cōtritio ꝟtus vocat̉ delet̉ peccatū quō ad deū. ⁊ ꝑ pnīaꝫſuſceptā a ſacerdote oſtendit̉ deletū quo ad eccleſiamde hoc de pe. di. j. ꝑ totū. licet tn̄ ꝑ ꝯtritionē deletuꝫ ſitquo ad deum: tn̄ adhuc de crimine accuſari pōt. xxxiij.q. ij. admonere. vbi de hoc. ⁊ de accuſa. de his. ad hͦ. ff.de edil. edic. l. quid ſit fugitiuus. Si ergo ſemel conterit̉ ⁊ penitet vlteriꝰ nō coget̉ penitere. ſi in iudicio accuſatus abſoluit̉ vlterius nō poterit accuſari: niſi in caſibus nota. ij. q. v. habet hoc proprium. ⁊ in p̄dic. c. dehis. remiſſiones ergo que fiunt ab eccleſia conferentibꝰad hoſpitale: pōtes vel alia pia loca non proſunt niſicorrectis: de qͥbus dic vt plene nota. de peni. ⁊ remiſ.ꝙ autem. Signatur contrariū ad hanc regulam. iiij.diſt. deniqꝫ. ibi em̄ datur veniā non correcto: ſed ibi exponit̉ veniā: id eſt impunitas. loquitur ergo hec regula de veniā culpe non pene: quod patet dū dixit: peccati venia. propter ſcandalum enim vltandum interdumrelinquūt̉ peccata impunita. l. diſ. vt conſtitueret̉. xxiiq. iiij. quidam. cū ſimi. Pro qͦlibet igit̉ mortali debet̉duplex pena eterna ⁊ temporalis. de peniten. diſt. j. ſipeccatum Dauid. veniā temporalis interduꝫ in hac vtta datur non correcto ex cauſa: et ſic loquitur contrarium: interdum ſine cauſa .xxvij. q. j. ſi qua. eterna auteꝫnon: et hoc dicit hec regula. Item contra de peniten. ⁊remiſ. quod quidam. ⁊. c. officij vbi datur penitentianon eorrecto: ſed aic ꝙ licet ibi imponatur penitent ianon tamen datur remiſſio: ⁊ ideo penitentia illa inutilis dicit̉ quo ad vitam eternam. de peni. diſt. iij. ad fi.⁊ diſ. v. falſas. merito ergo datur peccati venia correcto: quia correctionem neceſſario habet dolor peccatiprecedere: nam vt dicit Auguſti. in canone. Quomodo gaudebis te fore correctum: niſi te primo doleas fuiſſe peruerſum. xxiij. q. vij. c. vlti. Correctus autem vltērius peccator dicendus non eſt. l. di. ferrum. xxxij. q. j.apud miſericordeꝫ.Emo poteſt. (antſqui dabant verſus. Dltra poſLL ſe meū non lex me luſta cogelt. Nec putat eſſe reum qui totum poſſe peregit. Ioh̓. an. ) Hec regulaſumpta eſt ex. l. ff. eo. ti. l. impoſſibiliū. Scire debes ꝙimpoſſibilitas ꝓprſe triplex eſt: iuris ⁊ facti ⁊ nature.Io. mo. addit impoſſibile moris. de iurelur. quintauallis. ff. de condi. inſti. filius. cōius impoſſibile inclucludit naturā ⁊ mores: ⁊ fac̄ qd̓ dixi in. c. fi. de pac. ī fi.Io. an. De pͥma pone caſuꝫ. liiij. di. abbati. d̓ pac. c. vl.ff. d̓ ꝟbo. obli. l. int̓ ſtipulāte. §. ſacrā. ſtipul. atio em̄ relſacre vel liberi hoīs nō tenet vt ibi. De ſcd̓a ibidē. ⁊. ffde ꝟbo. obli. l. generalit̓. ⁊. l. ſeq. nō em̄ tenet ꝓmiſſio:ſi id ꝓmitto qd̓ īpoſſibile eſt de facto: vt mōtes alplūvltra mare de ferre. ff. de ſtatuliberis. l. cum heres. §.Itē ſi dare ꝓmitto qd̓ natura dari eſt impoſſibile: vtſolē lunā ⁊ ſtellas: vel facere qd̓ natura eſt impoſſibile

fieri: vt celū aſcēdere vel digito tāgere. ff. de ꝟbo. obli.l. ſi ſtipuler. j. ⁊. ij. rn̄ſo. Huiꝰ autē regule ratio ſatis patet: quia omnis obligatio aut in dando aut in faciēdoconſiſtit. ff. de verbo. obli. l. ij. in princi. ſed qd̓ nō eſt neceſſe poteſt dari vel fieri non poteſt: ergo ibi cōſtitul nequit obligatio. Item obligatio actionem parit. ff. deꝓcu. licet. §. ea. ſꝫ qd̓ nō eſt nec eſſe pōt: obligationē parere nō pōt: ⁊ ſic nec actionē. Itē actio ē ius ꝑſequēdiin iudicio qd̓ nobis debet̉. inſti. de acti. ij. rn̄. debere autē eſt de alio habere: ſed qd̓ non eſt neceſſe pōt: de aliohaberi nō pōt: ergo ibi non actio: ⁊ ſic nec obligatio.Idē Io. mo.) Nota tn̄ ꝙ hec regula locum habet inmatrimonio ⁊ vltimis voluntatibus ⁊ ſinguſis ꝯͣctibꝰin ſententijs ⁊ p̄ceptis. ff. que ſen. ſine. ap. re. l. vl. j. ⁊. iij.reſponſo. in confeſſionibus. ff. de inter. acti. l. in confeſſionibus. ⁊ ad. l. aequil. l. inde neratius. §. vl. ⁊ no. sͣ. deconfeſ. c. vlti. Item in legibus (Idem Dy. hoc tractāsin modū queſtionis: ⁊ puto ꝙ canonē qui ſequitur intendebat allegare dum dicit vt in. c. cuncta in prin. decretoꝝ. Io. an.) ⁊ conſtitutionibus que debent. eſſe poſſibiles. iiij. di. erit. Eſt tamen in hoc differentia ꝙ impoſſibilis condirio appoſita in contractu vitiat cōtractum: vt in preallegatis legibus. ff. de acti. ⁊ obli. l. nōſoluꝫ. ⁊ inſti. de inuti. ſtipu. §. impoſſibibilis. In teſtamentis tamen ⁊ matrimonio ob ipſorum fauorem habetur pro non adiecta (diſtinguit Dy. quem hic videIo. an.) de cōdi. ap. c. vl. vbi de hͦ. ⁊. C. de īſti. ⁊ ſubſti.l. rep̄hēdēda. et qd̓ dic̄ hec regl̓a d̓ īpoſſibili: intelligasetiā hͦ de turpi. et de hͦ dicā. jͣ. eo. nō ē obligatoriū. et. c.in malis. b ¶ Obligari. etiā iuramēto: qꝛ temerariūē. xxij. q. iiij. per totū. ⁊ sͣ. de iureluran. ſicut. sͣ. de ap.queſtioni. nec obligat̉ etiā naturaliter. (Idem Dy.) vn̄dicit lex. ff. e. ti. impoſſibiliū nulla eſt obligatio. vniuerſale igitur negatiuū omnem obligationeꝫ denegat: neccōmittitur ſtipulatio pene promiſſe. ff. de ꝟbo. obli. l. ſihomo mortuꝰ. Idem tenet ibi glo. ⁊ hic Dy. Io. an.)Nota ergo ꝙ ſi Bononle conſtitutus promittam centum hodie romē me tibi daturū: quia impoſſibile eſt ꝓmiſſum: non naſcitur obligatio vt hic: et eſt expreſſuminſti. de verbo. obli. §. loca. p̄terqͣꝫ in caſu. ff. de ꝟbo. obliga. l. vlti. §. ſi inter eos. l. quando ſtipulator ⁊ promiſſor Bonon̄. conſtituti notificauerant diſpenſatoribuꝫſuis romē conſtitutis ſtipulationē eo die fore futurā:mandans promiſſor ſub diſpenſatori vt ſolueret: ⁊ ſtipulator ſuo vt reciperet ea die. Arg. contra. sͣ. de do. ⁊contu. cum dllecti. ff. de arbi. celſus. ff. man. l. ſi mandato. ij. §. paulus reſpondit. Dic ſolū. ibi eſt vnum mādatum duo poſſibilia cōtinens: ⁊ ideo ad vtrunqꝫ obligatur: ⁊ ſi deficiat primum tenetur ad ſecundū: hic auteꝫvna eſt obligatio tātū et tota poſſibilis: vel ad minuspͥmū impoſſibile: ex quo ſequitur ſecundum: pretereacontractus ſunt voluntarij. C. de acti. ⁊ obliga. l. ſic̄. Iudicium autem reddit̉ in inuitum. ff. de verbo. obli. int̓ſtipulantē. §. j. ⁊ ob hoc etiā notauerunt Goſ. ⁊ Hoſt.in dicta decreta. cum dilectl. ꝙ ſi iudex citet aliqueꝫ eodie quo impoſſibile eſt cum comparere. ¶Idem videt̉ſi eſt dies feriata. Io. an.) ꝙ nō eſt omnino inutile mādatū. īmo licet̉ non teneat̉ comparere in die: ꝓpter impoſſibilitatē: tamen tenet̉ cōparere poſt diē. ⁊ poteſt eēhuius ratio: qꝛ pͥncipale eſt ibi ꝙ veniat acceſſorium ꝙveniat tali die: ⁊ principale non vitiat̉ ꝓpter accelſorium: ſed potius contra: vt dicā. jͣ. eo. acceſſoriuꝫ. Io. an.Pe. de bel. ꝑ cōtra. ſuper quo vide Cy. C. de fer. diesfeſtos. in queſtione. ij. in fi. ⁊ qd̓ dixi in predi. decre. cūdilecti. ⁊ de ap. cum parati in fi. Io. an.Rlullegium perſonale. (bene facit. sͣ. eo. lib. deprlull̓. c. j. §. vl. ibi: vbicunqꝫ illi fuerint. vt ibi ſcripſi.

Ad.

Ad.

Duplex pena

Ad

Ad.Verſus

A-

Ad.

A

Ac