De regulis iurisTi. XIII

aptio nō ꝓcedit. Idē IIIIbEccatum non dimittic tur niſi reſtituatur abolatum. Idem.Eccati venia non dat̉niſi correcto. Idē. VI

¶ Non ꝓcedit. p̄ſcriptio eſt verbū luris. parit em̄actionem vel exceptionē ex temꝑe: ⁊ ex ea acquirt̉ dominiū: etiam directū ẜm Mar. Io. contra. de hoc. xv.q. lij. §. pōt circa principiū. Oſucaplo aūt eſt acqͥſitiodominū ꝑ ꝯtinuationē poſſeſſiōis tꝑis lege diffiniti. ffde vſucaplo. l. iij.ex qͥbus ſatis patet ratio regule q̄contrarium patitur de lege dicente: qd̓ captus abhoſtibꝰ vſucapitff. de vſucapi. l.luſto. §. vlti. ⁊ tamen nihil poſſidet cum ab aliopoſſideatur. ff. d̓ acquiren. poſſeſ. cū heredes. §. in his.ſed lex. Idē Dy.) intelligit ꝙ vſucapit ꝑ aliū quē habebat in ptāte tꝑe quo captus fuit: vnde rediens poſtliminio recuperat poteſtatē quā eius fictione videt̉ cōtinuaſſe: ⁊ ſic vſucapione dominiū queſiuiſſe: ſed ſi ꝑſe poſſidebat ꝑdit poſſeſſionē: ⁊ licet poſtliminio redeat fictio poſtliminij non extendit̉ ad poſſeſſionem queconſiſtit in facto: ⁊ ſic nec ad vſucapionem que ex poſſeſſione procedit. ff. de cap. ⁊ poſtlimi. reuer. in bello. §facte. ⁊ de vſucapio. l. ſi is qui pro emptore. vbi de hoc.Item opponit̉: ignorans poſſeſſionē non querit: cumanimꝰ ſit de ſubſtātialibꝰ. C. de acqͥren̄. poſ. licet. ff. d̓ acqͥren̄. poſ. l. quemadmodū. ⁊ tamē ignorās p̄ſcribit. ff.ꝓ ſolu. l. ij. §. celſus. Sol̓. Idē dic̄ h̓ Dy.) ignorās jſe poſſeſſionē nō querit: tn̄ bn̄ pōt ignorās q̄rere poſſeſſionē miniſterio filij vel ſerui quē habet in poteſtate:vt in contrario: ⁊ ſic vſucapere vt ibi. Item opponiturde decre. sͣ. eo. de do. ⁊ contu. contingit. ibi enim p̄ſcribit annaliter ille qui non poſſidet. Sed poteſt illud dici ſpeciale in odium illius contumacis qui non permittit actorem ingredi in poſſeſſionē ẜm decretuꝫ iudicicauſa rei ſeruande: vel iam miſſum expulit: ne ſit melioris conditionis contumax qͣꝫ obediēs: vt ibi: nec debētſtulti eſſe melioris cōditionis qͣꝫ periti. xvj. q. j. legi. sͣ.eo. lib. de preben. eum qui beneficiū. ff. quod vl̓ aut clā.l. ſeruus. Vel aliter ibi loquit̉ de quodaꝫ temporis lapſu: quod habet aliquē conſtituere poſſeſſore tantuꝫhic autē loquit̉ de quodam temꝑis lapſu: qd̓ per p̄ſcritionem inducit dominiū vt ſupra dixi: ⁊ ſic non obDel dic ꝙ canon fingit illum poſſidere in odiū illiꝰ cōtumacis: vt. sͣ. dixi. ad hͦ. ff. de bo. au. iudi. poſ. l. qͣꝫuis.Sepe em̄ lura fingūt ex cauſa qd̓ nō eſt. l. diſ. ferꝝ. vbide hoc: de trāſla. inter corꝑalia. C. de rei vxo. acti. l. vnairca princi. ⁊ de hoc. sͣ. de ſpon. is qui.Eccatum non dimittit̉. Dicit Io. mo. ꝙ eqͥtashulꝰ regule ꝓbat̉ ꝑ doctrinā que datur de reſolutione cōtractus. C. quando licet ab emp. re. l. j. ⁊. ij.Io. an.) hic ponit̉ pro regula verbuꝫ Auguſtini quodhabes. xliij. q. vj. c. j. ⁊ sͣ. de vſur. cum tu. Et per hͦ poteſt ponere caſū ꝑ. l. ff. de vſucaplo. ſequitur. §. qd̓ aūt.Et nota ꝙ eſt peccatū delictum et crimē: Inter peccatum et delictū ẜm Auguſti. hec eſt differentia: qꝛ pctm̄eſt idem quod prauus actus: delictū ꝟo boni deſertio:quaſi derelictū. crimē ꝟo eſt peccatū graue accuſatione⁊ damnatione digniſſimū. lxxxj. di. c. j. in fi. de hoc node pe. di. j. ſi peccatum. (⁊ di. iij. ille rex ad fi. ⁊ de hͦ. C.ſi aduer. delic. ſuꝑ rubrica. alias. l. j. Io. an̄.) Qd̓ auteꝫdicit in hac regula veꝝ intelligas ſi illud ablatuꝫ reſtitul poteſt vt in p̄dictis luribus. ſi aūt reſtitul non poteſt: reſtituetur eius eſtimatio: etlā ſi res illa caſu perierit ſine culpa ſua: quia ipſo inſtanti fuit in mora:

ad hoc. xvj. q. j. declme. sͣ. de cōmo. c. vno. C. de furi. ſubtracto. Si aūt nec eſtimationem poteſt ſoluere: qꝛ euidēter eſt inops: tunc bene dimittit̉ peccatuꝫ. (Iuramētum quod etiā de iure ciulli abſolueret̉ ẜm Dy. nō ob.ꝙ perſone difficultas non excuſat debitorem. ff. de verbo. obli. cōtinuus. §. illud. ⁊ no. de iniur. breui in. j. glo.⁊cͣ. Ioh̓. an.) remanet tamen obligatio: ⁊ ſi poſtea adpingulorē fortunā ꝑuenerit teneretur. arg. xxvj. q. vj. ſiquis. sͣ. de ſol̓. odo ardus. ff. de ceſſio. bo. l. is qui. Notatamen ꝙ inops qui debet ex ꝯtractu ſufficit ſi bonis cedat. C. qui bo. eccle. poſ. l. vl. inops qui debet ex maleficio caſtigat̉ verberibus. xij. q. ij. fraternitas. quod ergoſupra dixi ꝙ tenetur ſi peruenerit ad pigniorem fortunam: verum dico ſi penas corꝑales paſſus non fuerit:alias ſecus: vt no. Bern̄. ẜm Lau. de homici. ſicut dignū. §. eos in princi. in. iij. glo. c ¶ Reſtituatur. Qd̓dicit de reſtitutione: intelligas niſi is cui facienda eſtreſtitutio liberaliter remitteret. (hoc intelligit Dy. cumres eſt reſtitutioni parata quaſi tunc fingatur reſtituta et poſtea reſtituti donata: argu. ff. de do. inter vl.⁊ vxo. l. iij. in fi. de iur̄. do. l. vir ab eo. ſi cer. pe. ſingl̓ariacirca fi. ⁊ de ſol̓. l. ꝓculo. ſꝫ nō remittit̉ pctm̄ eī qͥ reſtituere pōt ꝓpter rōnē que ſequitur in glo. multuꝫ putoin his animū ponderandū: nec tutū puto illum qͥ gerit in mente non reſtituere remiſſione non facta. Ioh̓.an.) quia ſatiſfactū intelligitur qualitercunqꝫ ſatiſfaciat. ff. qui mo. pig. vel hypo. ſolu. l. item liberat̉ in pͥnel.ff. de accuſa. ſi rem. §. ſatiſfactum. licet ꝓprie verbis inherendo: aliud ſit reſtituere: aliud remittere. ff. de ꝟbo.ſig. ſi cum pretor. ⁊. l. plus eſt. et. l. reſtituere. Et qd̓ dico de remiſſione: verum intelligo niſi in eaſibus vbi remiſſio non liberat: vt. sͣ. de reſcrip. eo. lib. c. ſtatutum..§. ſiquidem. ⁊ sͣ. de cenſi. exigit in fine. Reſtitutio autem iſta facienda eſt el a quo fuit exortum vel eius heredibus ſi extant. xviij. diſt. quoniā. de vſur. cum tu. C.de ſolū. inuito. Cuius autem expenſis mitti debeāt adeos ſi ſint remoti. no. iiij. q. j. §. ſed notandum. ⁊ in predic. decre. cum tu. ⁊ tenet quod ibi nō. Hoſtien̄. his autem non extantibus ſoluetur pauperibus vt ibi: et eisextantibus pauꝑibus ſoluens non liberat̉: quia onusnon remittitur ⁊cͣ. xiiij. q. v. forte. de iureiuran. eam te.ff. de conſti. pe. §. ſi vero. et expreſſum eſt de homi. ſicutdignū. §. eos. ⁊ quod ſupra dixi reſtituendū eī a qͦ fuitextortū: ītellige ſi fieri pōt. Si vero neſcit̉ quo: pone caſum de lude. c. cum ſit. pauꝑibus erogabat̉ ꝓuidentiaep̄l vt ibi. Itē dico id veꝝ cū turpitudo ꝟſat̉ ex parterecipiētꝭ tm̄. ſi ꝟo ex ꝑte vtriuſqꝫ ⁊ tranſfert̉ dn̄iū: necrepetitio cōpetit: nec reſtituet̉ dāti: ſꝫ pauꝑibꝰ erogabit̉xiiij. q. v. nō ſane. vl̓ eccleſie ſi ſibi facta eēt iniuria. sͣ. deſimo. de hoc. arg. ꝯtra. sͣ. eo. ti. veniens. Sol̓. vt no. inp̄di. decre. de hͦ. j. q. iij. ſi qͥs dator. vbi de hͦ. Pone ꝙ ſupereſt ille a quo extorſi: excōicatus tamē eſt nunqͥd eſdebeo reſtituere? ſuꝑ hͦ vide qd̓ no. xv. q. vj. nos ſctōꝝ⁊ sͣ. de here. c. vlti. Satis poſſet dici deponēdū in edēſacrā. arg. C. d̓ lure emphy. l. ij. d ¶ Ablatū. Pone nihil abſtuli: ſꝫ iniuſte dānū dedi: ex qͣ nihil ad me ꝑuenit: idē teneor em̄ dānū paſſo: al̓s nō remittit̉ pctm̄. xijq. ij. ſi qͥs de clericis. de iniur. ⁊ dam. da. c. j. ff. de elec. eteffu. l. vl. tenetur etiam heres meus: licet ad me vel adipſum nihil peruenerit ex maleficio ẜm canones: quoddic vt no. xij. q. ij. ep̄us qui filios. de ſepul. c. vlt. ẜm leges contra. C. ex delic. defun. in qͣꝫtum he. con. l. vna.hec regula ſic expoſita non patitur inſtantiam: et adde quod dicam. jͣ. c. proxl.Eccati venia. Colligitur hec regula ex. c. xxiiij. ꝙ.ij. legat̉. sͣ. eo. lib. de ſciſma. c. vno. C. de here. manicheos. per que pones caſum. Ad huius autem re-

Ad.

iiapis

Nota

Ad.

nans

Al.

ndifiu